حياة مطلقة

الفصل ٥٠

انا عندى ٣٣ سنه كأنهم ٣٠٠ سنه من عمرى من كتر ما شفت كتير فى حياتى الحمد لله رب العالمين.

من اول البيت إللى اتربيت فيه مع بابا وماما، بابا إللى كان دايما يض*ب ماما ويتعصب عليها ويشتمها ومكنتش بفهم ليه لانى كنت لسه صغيره لحد ض*به ليا علشان المذاكرة وانا صغيره، وإللى كل حاجه كان نفسي اشوفها ولا اروحها يتقالى لاء كانى مش زى بقيت الاطفال.

انا كنت ش*يه جدا و***بيه جدا وبحب لعب الصبيان التنطيط والعجل والكوره وفى نفس الوقت بحب اقلد شريهان والممثلين، وكنت بحب الباليه.

من كتر ما كانوا بيقولوا لاء على اى حاجه بطلبها كنت بحاول اشوف المجتمع من وراهم وافهم وساعات كنت بفهم المجتمع بطريقه غلط من كتر منا كنت لوحدى عمر امى مكانت صحبتى ابدا ابدا ابدا ولا كمان كان ليا اصحاب فى المدرسه، ماما كانت مهتميه بدراستى فقط على طول زعيق وخناق معايا علشان المذاكره وبس.

كان نفسي يكون ليا اصحاب كنت بفشل فى تكوين صداقا