"กาแฟค่ะพี่หิน เอมวิกาเดินเอากาแฟมาให้พี่ชายที่นั่งหน้าตึงอยู่ตรงระเบียงบ้านตั้งแต่ในช่วงบ่ายแล้ว เธอยังมีเรื่องไม่สบายใจอีกเรื่องที่อยากจะถามพี่ชาย แต่ยังไม่มีจังหวะที่เหมาะเจาะพอที่จะเอ่ยถามออกไป
"ขอบใจ"
"พี่ไม่ต้องทำงานหรือคะ ถึงมาอยู่กับเอมตั้งหลายวัน”
“พี่แค่อยากพักผ่อนปลดทุกอย่างออกจากหัวบ้างเท่านั้น แล้วงานแต่งเอมก็จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วันนี่ไม่ใช่หรือไง พี่ก็เลยอยากมีเวลาอยู่กับน้องสาวตัวเอง เดี๋ยวอีกหน่อยเอมก็ไม่ได้อยู่กับพี่แล้ว ต้องไปอยู่บ้านผัวอีก" เขาว่าพลางยกกาแฟขึ้นจิบ
“แต่พี่ก็ไปหาไปเยี่ยมเอมที่บ้านพี่ภามได้นี่คะ”
“ไม่อ่ะ ...พี่ไม่อยากเจอหน้ามัน” ศิลายังไม่หายโกรธภาม เรื่องนี้อาจจะยาวไปยันลูกบวช
“แล้ววันนั้นที่เอมรับสาย ผู้หญิงที่ไหนโทรมาหาพี่ชายเอมละคะ ระวังสาว ๆ ของจะเสียใจนะคะ เอาเวลามาให้น้องสาวหมด จนไม่มีเวลาให้แฟน”
เอมวิกาตั้งใจแซวพี่ชายนานแล้ว เธอเห็นว่าอีกฝ่ายม
