Kar taneleri havada tutuşmuş küçük kağıt parçaları ormanda ilerleyen bir rüzgar vardı. Ateşten iz bırakan rüzgar, ölümün çürük nefesi gibi tuhaf bir koku bırakıyordu ardında. Geçtiği yerlere dikkat etmiyordu. Zarar vermek niyetinde değildi. En azından doğaya ve diğer canlılara…
Düşünceleri her zaman tek bir noktada sabitti. Öldür. Açlığını dindir. Çiğneyebildiğini çiğne, koparabildiğini kopar. Yutabildiğini yut. Wendy denilen kız gittiğinden beri düşünceleri ilk defa farklı çizgilerde gezinmeye başlamıştı. Bir beden bulacağını söylemişti kız. Onun için, onlar için uğraşacağını…
Kimse onu düşünmezdi. İnsanlar bencildi. Kendilerini düşünürdü. Ama kız öyle değildi. Onu unutmazdı. Bunu biliyordu. Yine de ona fazla güvenmiyordu. Birisi onu o zindana, mağaraya, sessiz mezara kapatalı o kadar z
