“หึ…โอเมก้าที่กำลังฮีทมาเดินเพ่นพ่านในงานแบบนี้..ได้ยังไงนะ” ฮยอนมินมองมาที่ฉัน เหมือนจะรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นแผนที่ฉันเป็นคนเตรียมการไว้
“เป็นความผิดของฉันเอง ที่ปล่อยให้โอเมก้าที่กำลังฮีทเข้ามาในงาน เกือบเป็นเรื่องวุ่นแล้วสิ”
“ฉันว่าพ่อนายจงใจปล่อยให้โอเมก้าคนนั้นเข้ามามากกว่า”
“นายหมายความว่ายังไง”
“....”
“นี่มัน…เรื่องอะไรกัน”
“หนูตัวน้อยกำลังหาทางหนีหนูตัวใหญ่ในกับดักน่ะ” ฮยอนมินยังพูดต่อ นี่เค้าจะมาพูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้าพวกนี้ทำไมกัน หรือเค้ากลัวว่ารุ่นพี่ฮยอนอูกับคุณลุงจะได้รับผลกระทบด้วยถึงได้พยายามให้ฉันพูดความจริงกับรุ่นพี่ฮยอนอู
“นายหยุดพูดเรื่องไร้สาระได้มั้ย ทำฮยอนอูตกใจหมดแล้ว” รุ่นพี่จีฮุนพูดช่วยฉันหรอเนี้ย
“วันนี้นายอารมณ์ไม่ดีเลยนะ” แทซันกำลังเหน็บฮยอนมิน สองคนนี้ไม่ถูกกันตั้งแต่อยุ่ที่ประเทศTแล้ว
“เดี๋ยวฉันหาอะไรให้นายใส่ปาก จะได้ไม่ปากเสียอีก
