“งั้นเรื่องที่ฉันเป็นโอ…..อุ๊บ!” ผมเอามือปิดปากมินซองไว้ เกรงว่าแถวนี้อาจมีคนของฮยอกิลเฝ้าดูอยู่ ผมเงยหน้าขึ้นมองรอบๆ ก่อนจะหันมาทางมินซอง มินซองที่ถูกผมปิดปากไว้กำลังมองมาที่ผม ผมสะดุดเข้ากับสายตานั้น มันชวนให้หลงไหลจริงๆ ถึงจะมีน้ำตาคลออยู่ แต่กลับมีเสน่ห์มากเหลือเกิน
“เอาเป็นว่าฉันจะไม่พูดเรื่องนี้แล้วกัน” ผมเอามือที่ปิกปากมินซองออก
“นายพูดจริงหรอ” มินซองยืนหน้าเข้ามาใกล้ ผมมองไปยังดวงตาคู่นั้น แล้วค่อยๆ โน้มตัวยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ จนมินซองถอยติดกำแพงอีกครั้ง
“หรือจะส่งนายให้ฮยอกิลดีล่ะ…หมอนั่นคงติดใจนายน่าดู…”
“นี่นาย!!! ฉันจะ…. “ผมก้มลงประกบริมฝีปากบางๆ ของมินซอง กลิ่นพีโรโมนของเค้าดึกดูดผมจนผมห้ามใจตัวเองไม่ไหว ระหว่างนี้ผมก็ปล่อยฟีโรโมนดึงดูดของผมออกไปด้วย ถึงจะมั่นใจได้ว่ามินซองเป็นโอเมก้า แต่ก็อยากจะพิสุจน์ด้วยฟีโรโมนให้แน่ใจอีกครั้ง
แรกๆ มินซองก็ขัดขืน แต่ผ่านไปสักพัก เค้าก็จ
