แฟนของหนูกลายเป็นหมา

ความลับของหนูกับหมา

แฟนของหนูกลายเป็นหมา

ตอน ความลับของหนูกับหมา

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศบนโต๊ะอาหารดูปกติดีสำหรับพี่บิ๊ก แต่สำหรับฉัน... ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

ฉันนั่งจิบกาแฟ มองดูเจ้าไซบีเรียนที่นอนหมอบอยู่ใต้โต๊ะ เท้าของมันวางทับอยู่บนเท้าของฉันเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ ฉันรวบรวมความกล้าเงยหน้าบอกสามี

"พี่บิ๊กคะ... มินขอเปลี่ยนชื่อเจ้าปอบคอร์นหน่อยได้ไหม?"

พี่บิ๊กละสายตาจากแท็บเล็ต "อ้าว ทำไมล่ะครับ ชื่อปอบคอร์นก็น่ารักดีนะ"

"มินว่ามันดูตลกไปหน่อยค่ะ... มินอยากให้มันชื่อ 'เวหา'" ฉันพูดชื่อนี้ออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ใจเต้นระรัวกลัวพี่บิ๊กจะสงสัย

แต่โชคดีที่พี่บิ๊กไม่รู้เรื่องแฟนเก่าของฉันมากนัก เพราะตอนที่เขาเข้ามาจีบเขารู้เพียงว่าแฟนเก่าของฉันโดนรถชนตาย ฉันไม่เคยเอ่ยชื่อแฟนเก่าให้เขาได้ยินเลย

"เวหา... อืม... แปลว่าท้องฟ้าสินะ เท่ดีครับ เหมือนชื่อพระเอกลิเกเลย เอ้า! ตามใจมินครับ เปลี่ยนก็เปลี่ยน" พี่บิ๊กยิ้มกว้างอย่างใจดี

ฉันก้มลงไปลูบหัวมัน "ได้ยินไหม... ต่อไปนี้แกชื่อ เวหา นะ"

ฉันจงใจตัดคำว่า "พี่" ออกไป เพื่อสร้างระยะห่างใหม่และอำพรางสถานะระหว่างมันและฉันไม่ให้สามีรู้ แต่เจ้าหมาดูจะพอใจมาก มันกระดิกหางรับและเอาหัวถูไถมือฉัน

...

สายๆ ของวันนั้น พี่บิ๊กต้องออกไปคุยงานด่วนกับลูกค้ารายใหญ่ ทิ้งให้ฉันอยู่บ้านตามลำพังกับเวหา

เมื่อเสียงรถของสามีแล่นพ้นรั้วบ้านไป ฉันก็หันมาหาเจ้าหมาตัวโตที่นั่งจ้องฉันตาแป๋ว

"ไปอาบน้ำกันเถอะเวหา ตัวเหม็นตุแล้วนะเรา"

ฉันจูงมันเข้าไปในห้องน้ำชั้นล่าง ซึ่งกว้างขวางพอสมควร ฉันสวมเสื้อยืดตัวโคร่งกับ กางเกงขาสั้นผ้าฝ้ายสีชมพูอ่อน ตัวบางจ๋อย และด้วยความที่อยู่บ้านคนเดียวและตั้งใจจะอาบน้ำหมาที่ต้องเปียกปอนอยู่แล้ว ฉันเลย ไม่ได้สวมกางเกงในและเสื้อชั้นใน เพื่อความโล่งสบาย

ฉันเปิดฝักบัวราดน้ำลงบนตัวเจ้าเวหา ขนสีเทาขาวลู่ลงไปกับลำตัว เผยให้เห็นสรีระของสุนัขหนุ่มที่แข็งแรงเต็มวัย ฉันบีบแชมพูหอมฟุ้งลงบนฝ่ามือ แล้วเริ่มฟอกสบู่ให้มัน

มือของฉันขยี้ฟองนุ่มๆ ไปตามแผ่นหลัง ลำคอ และช่วงท้อง เวหายืนนิ่งยอมให้ฉันอาบน้ำให้อย่างว่าง่าย

"หอมรึยังเนี่ย... ตรงนี้ด้วย" ฉันก้มลงไปฟอกสบู่ที่ขาหลังของมัน

จู่ๆ เวหาก็ขยับตัว... มันไม่ได้เดินหนี แต่มันกลับ มุดหัวเข้ามาใต้หว่างขา ของฉันที่ยืนกางขาอยู่!

"อุ๊ย! เวหา... ทำอะไร ถอยไปนะ จะล้างตัวให้"

มันไม่ฟัง... หัวโตๆ ที่เปียกชุ่มดันเข้ามาจนสุด จมูกเย็นเฉียบของมันชนเข้ากับเป้ากางเกงสีชมพูของฉันเต็มๆ

ลมหายใจร้อนๆ ของมันเป่ารดผ่านเนื้อผ้าบางๆ เข้ามาปะทะจุดสงวนจนฉันสะดุ้ง

อุ๊ย!

เจ้าเวหาเงยหน้าขนเลียร่องสาวของฉันใต้กางเกงผ้าขาสั้นสีชมพู

"แผล่บ..."

ลิ้นยาวๆ และสากระคาย ตวัดเลียขึ้นมาจากด้านล่าง ลากผ่านก้นผ่าร่องสาวขึ้นมาจนถึงเนินหน่าวอิ่มนูน

สัมผัสของลิ้นหมาที่ทั้งสาก ทั้งร้อน และเปียกชุ่ม เมื่อถูไถผ่านผ้าฝ้ายบางๆ มันสร้างแรงเสียดสีที่รุนแรงกว่าการสัมผัสโดยตรงเสียอีก

"อ๊าาา... เวหา... ไม่เอา... หยุดนะ!"

ปากร้องห้ามเจ้าเวหา แต่ขากลับอ้ารับลิ้นสากยาวของมัน

ร่างกายของฉันทรยศคำสั่งสมอง แทนที่จะหุบขาหนี ฉันกลับเผลอกางขาออกกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว เพื่อเปิดทางให้ลิ้นของมันทำงานได้สะดวกขึ้น

เวหาเหมือนรู้ใจ มันเงยหน้าขึ้น ดันจมูกบี้เข้ากับร่องสาวของฉัน แล้วรัวลิ้นเลียถูไถจุดกระสันผ่านเนื้อผ้าอย่างบ้าคลั่ง

"จ๊วบ... จ๊วบ... แผล่บ!"

เสียงน้ำลายเฉอะแฉะดังผสมกับเสียงหอบหายใจของฉัน ความสากของลิ้นมันขูดไปตามเนื้อผ้า กระตุ้นเม็ดคริสตอริสของฉันจนแข็งเป็นไต

น้ำหล่อลื่นของฉันเริ่มไหลซึมออกมา จนกางเกงสีชมพูตรงเป้าเริ่มเปียกชุ่มและแนบเนื้อจนเห็นกลีบอูมชัดเจน

ฉันยืนเสียวจนขาสั่น

เข่าฉันอ่อนเปลี้ย มือข้างหนึ่งยันอ่างล้างหน้าไว้ อีกข้างพยายามผลักหัวมันออกแต่แรงน้อยเหลือเกิน

"อื้อ! ... พี่เวหา... อย่าเลียตรงนั้น... มันเสียว... ซี๊ดดดด!"

ความเสียวซ่านพุ่งพล่านจนฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันเงยหน้ามองเพดาน เผลอจิกเล็บกับผนังห้องน้ำ เพื่อระบายอารมณ์

กริ๊ก!

เล็บนิ้วชี้ข้างขวาของฉันหักดังเปาะ เพราะแรงจิกเกร็งที่มากเกินไป แต่ความเจ็บที่ปลายนิ้วเทียบไม่ได้เลยกับความเสียวที่หว่างขา

ฉันก้มลงมองเวหา... ภาพที่เห็นทำเอาฉันใจหายวาบ

เจ้าหมาไซบีเรียนไม่ได้แค่เลียอย่างเดียว แต่มันกำลังมีอารมณ์สุดขีด

แท่งเอ็นเจ้าเวหามันลอกออกจากปลอกหนังยาวเฟื้อย

อวัยวะเพศของสุนัขที่ปกติจะซ่อนอยู่ในหนังหุ้ม ตอนนี้มันดันตัวออกมาจนหมดเปลือก มันดูเหมือน ฮอทดอกขนาดใหญ่สีแดงแจ๋ ที่ทั้งยาวและเรียวแหลม ส่วนโคนของมันบวมเป่งจนพองเป็นเม็ดเป้ง บวมเหมือนลูกโป่งที่โดนเป่าจนพอง

แท่งฮอทดอกมันกระตุกหงึกหงักตามจังหวะการเต้นของหัวใจ และที่ปลายยอดสีแดงสดนั้น...

มีน้ำเมือกเหลืองขุ่นหยดออกทางปลายลำติ๋งๆ

น้ำกามของสุนัขหยดลงบนพื้นห้องน้ำ ผสมกับฟองสบู่

ภาพความกำยำของแฟนเก่าในร่างหมา กระตุ้นความเสียวซ่านในตัวฉันจนถึงขีดสุด

"อ๊าาา... เวหา... เร็วอีก... เลียแรงๆ... แม่ไม่ไหวแล้ว... อ๊ากกก!"

มันรัวลิ้นเฮือกสุดท้าย บดขยี้จุดเสียวผ่านผ้าเปียกๆ

มันเลียฉันจนเสร็จทั้งๆ ที่ไม่ได้ถอดกางเกง

ร่างกายฉันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ช่องคลอดขมิบตอดรัดความว่างเปล่า สมองขาวโพลน ขาสั่นพั่บๆ จนแทบยืนไม่อยู่

เสียวทะลุผ้าจนน้ำหลากเลอะขาหนีบ

น้ำรักของฉันพรั่งพรูออกมาทะลุกางเกงสีชมพูจนเปียกโชก ไหลย้อนลงมาตามขาหนีบและเรียวขาขาว ผสมปนเปไปกับน้ำที่เปียกอยู่แล้ว

ฉันทรุดตัวลงนั่งกองกับพื้นห้องน้ำ หอบหายใจรวยริน... เจ้าเวหาผละออกจากหว่างขา มันเลียริมฝีปากตัวเองที่เปื้อนน้ำรักของฉัน แล้วเดินเข้ามาเลียหน้าฉันเพื่อปลอบโยน

ฉันกอดคอหมาตัวโตไว้แน่น... ในใจเต็มไปด้วยความสับสนและความสุขสมที่ผิดบาป

"คนบ้า... เป็นหมาแล้วยังหื่นเหมือนเดิมเลยนะ" ฉันกระซิบด่ามัน