แฟนของหนูกลายเป็นหมา

ติดเป้ง

แฟนของหนูกลายเป็นหมา

ตอน ติดเป้ง

ภายในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ ตัดกับเสียงลมหายใจหอบกระเส่าและเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังสนั่นหวั่นไหว

บนเสื่อโยคะสีม่วง... ฉัน "มินตรา" กำลังตกอยู่ในสถานะที่ไม่อาจหวนกลับไปเป็นมนุษย์ปกติได้อีกแล้ว ร่างกายของฉันถูกครอบงำโดย "เวหา" อดีตคนรักที่กลับชาติมาเกิดในร่างของสุนัขไซบีเรียน ฮัสกี้ตัวโตขนฟูฟ่อง

หลังจากที่เวหาสอดใส่แท่งเอ็นทรงกรวยยาวเฟื้อยเข้ามาจนสุดลำ ความดิบเถื่อนของสัตว์ป่าก็เริ่มทำงานทันที มันไม่รอให้ฉันปรับตัว ไม่มีการหยุดพักหรือถามไถ่

เวหายืนด้วยสองขาหลังที่แข็งแรง ขาหน้าเกาะเอวฉันแน่น เล็บคมๆ จิกลงบนผิวเนื้อจนเป็นรอยแดง มันเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าใส่ฉันด้วยจังหวะที่รวดเร็วและรุนแรงแบบที่มนุษย์ไม่สามารถทำได้

ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!

"อ๊าาา! เวหา... พี่เวหา... แรงไป... อื้อ! มันลึก!"

แท่งฮอทดอกสีแดงแจ๋ของมันมีความแข็งและลื่นมันวาว มันเสียดสีกับผนังช่องคลอดของฉันอย่างรุนแรง ทุกจังหวะที่มันกระแทกเข้ามา ปลายยอดแหลมมนจะพุ่งชนมดลูกของฉันจนจุกเสียด แต่มันเป็นความจุกที่แฝงไปด้วยความเสียวซ่านอย่างประหลาด

มันซอยยิกๆ ถี่รัวเหมือนจักรเย็บผ้า ไม่มีการผ่อนปรน ร่างกายของฉันสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก หัวสั่นหัวคลอน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง

ฉันเสร็จ แขนขาอ่อน ฟุบอกแนบพื้น ความเสียวซ่านที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องทำให้ฉันทนยืนค้ำแขนในท่าคลานไม่ไหว แขนทั้งสองข้างอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงจนทรุดฮวบลง

ฉันทิ้งตัวลงนอนคว่ำ ฟุบอกแนบพื้น เสื่อโยคะ ใบหน้าสวยหันข้างแก้มขวาแนบกับพื้นยาง สองมือจิกเกร็งกับขอบเสื่อเพื่อระบายความเสียว

แม้ช่วงบนจะแนบพื้น แต่สรีระและแรงยึดจับของเวหาทำให้สะโพกของฉันยังคงลอยเด่น โก่งโค้งเป็นเป้านิ่งให้มันกระทำชำเราต่อไป ท่านี้ทำให้ร่องสาวของฉันเปิดรับความยาวของมันได้ลึกที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

มันยังซอยเอวยิกๆ น้ำเยอะราวกับไม่ได้เอาฉันมาเป็นชาติ

เวหาดูเหมือนจะลืมตัวตนความเป็นคนไปชั่วขณะ สัญชาตญาณดิบเข้าครอบงำ มันโหมแรงกระแทกเข้าใส่ไม่ยั้ง ราวกับว่ามันอดอยากปากแห้ง ไม่ได้ปลดปล่อยความใคร่มานานนับชาติ หรืออาจจะเป็นความโหยหาของพี่เวหาที่ไม่ได้สัมผัสฉันมาถึงสองปีเต็ม

น้ำหล่อลื่นของฉันผสมกับน้ำลายและน้ำเมือกของมันไหลเยิ้มออกมาจนเปียกโชกขาหนีบ เสียงเฉอะแฉะดัง แจ๊ะ แจ๊ะ ทุกครั้งที่มันตอกอัดเข้ามา

แรงกระตุ้นที่รุนแรงทำให้ฉันแตะขอบสวรรค์อย่างรวดเร็ว ร่างกายของฉันกระตุกเกร็งอย่างควบคุมไม่ได้ หน้าอกอวบอิ่มที่ไร้บราเซียร์ปกปิดถูกบดขยี้แนบไปกับพื้นเสื่อ ห***มสีชมพูเสียดสีกับผิวยางจนแข็งเป็นไต

ร่างเพรียวสวยของฉันโยกไปมาหน้าทีหลังที ตามจังหวะการกระแทกของสุนัขหนุ่ม ตัวฉันไถลไปข้างหน้าแล้วถูกดึงกลับมาข้างหลัง วนเวียนอยู่อย่างนั้น ผิวเนื้อหน้าท้องและหน้าอกครูดไปกับพื้น

แก้มถูพื้นจนแดงเป็นปื้น ใบหน้าสวยๆ ของฉันที่แนบอยู่กับพื้นถูกถูไถไปมาจนแก้มข้างหนึ่งแดงช้ำเป็นปื้น ร้อนผ่าวไปทั้งหน้า แต่วินาทีนี้ฉันไม่สนความเจ็บปวดใดๆ อีกแล้ว สมองขาวโพลน มีแต่ความต้องการที่จะปลดปล่อย

"อ๊าาา... ไม่ไหว... เวหา... แม่จะตาย... อ๊ายยย!"

ฉันเสียวสยิวจนเสร็จอีก น้ำตาเล็ด หวีดร้องเสียงหลง ร่างกายกระตุกเกร็งเป็นรอบที่สองติดๆ กัน น้ำตาแห่งความสุขสมและความเจ็บปวดไหลพรากออกมาอาบแก้ม เลอะพื้นเสื่อโยคะ

ช่องคลอดของฉันขมิบตอดรัดแท่งฮอทดอกของมันแน่นตุบๆ ราวกับจะรีดเร้นทุกอย่างออกมาจากตัวมัน

แต่ทว่า... เมื่อฉันเสร็จสมไปแล้ว เวหากลับยังไม่หยุด

และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดกำลังเริ่มต้นขึ้น...

เม็ดเป้งหมาตัวโตค่อยๆพองออกจนบวมเบ่งคับรูของฉัน จู่ๆ จังหวะการกระแทกของเวหาก็เริ่มช้าลง... และหยุดนิ่งในที่สุด แต่มันไม่ได้ถอนออก

ฉันรู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นภายในร่างกาย... ที่โคนของแท่งเอ็น หรือส่วนที่เรียกว่าลูกเป้งของสุนัข มันเริ่มทำงานตามกลไกธรรมชาติเมื่อตัวผู้ถึงจุดสุดยอด

เม็ดเป้งมันค่อยๆ พองตัวออก... ขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับลูกโป่งที่ถูกอัดลมเข้าไป

จากเดิมที่เป็นแท่งเรียวๆ ตอนนี้ส่วนโคนมันบวมเป่งขึ้นมาเป็นก้อนกลมแข็งๆ ขนาดใหญ่กว่ากำปั้นเด็ก!

มันคับในรูตรงลูกเป้งบวมโตขึ้นเรื่อยๆ

"โอ๊ย! ... เวหา... พี่เวหา... มัน... มันคับ! โอ๊ย! หนูเจ็บ!"

ฉันร้องลั่นเมื่อก้อนเนื้อแข็งๆ นั้นขยายตัวจนคับแน่นเต็มช่องคลอดของฉัน ผนังมดลูกและปากทางรักของฉันถูกถ่างขยายออกจนตึงเปรี๊ยะ มันแน่น... แน่นจนรู้สึกเหมือนร่างจะฉีกขาด

ดิฉันกำลังติดเป้งเหมือนหมาตัวเมีย

ตอนนี้ฉันเข้าใจหัวอกของสุนัขตัวเมียเวลาผสมพันธุ์แล้ว... มันหนีไม่ได้ มันขยับไม่ได้ เพราะลูกเป้งนี้ทำหน้าที่เหมือน "สมอ" ที่ยึดล็อคตัวผู้และตัวเมียให้ติดกันแน่น

กล้ามเนื้อหูรูดของฉันพยายามบีบรัดเพื่อขับไล่สิ่งแปลกปลอม แต่มันกลับยิ่งทำให้ลูกเป้งนั้นรัดแน่นเข้าไปอีก

ฉันเจ็บจนร้องไห้โฮ

"ฮือออ... เจ็บ! พี่เวหา... เอามันออกไป! มินเจ็บ! ฮือออ!"

ความเจ็บปวดจากการถูกถ่างขยายอย่างกะทันหันทำให้ฉันร้องไห้โฮออกมา น้ำตาไหลนองหน้า ฉันพยายามจะขยับตัวหนี แต่เวหากดสะโพกฉันไว้แน่นด้วยน้ำหนักตัว และลูกเป้งที่ล็อคอยู่ข้างในทำให้ฉันขยับไปไหนไม่ได้เลยแม้แต่มิลลิเมตรเดียว

กระนั้นน้ำจากฮอทดอกมันยังกระฉอกใส่ท้องฉันจนเสียวหวิวๆภายในท้องน้อย ในขณะที่ฉันกำลังเจ็บปวดกับการติดเป้ง ร่างกายของเวหาก็กำลังทำหน้าที่ของมัน

ฉันรู้สึกถึงแรงกระตุกที่โคนขาของมัน... และตามมาด้วยสายน้ำอุ่นจัดที่พุ่งฉีดเข้ามาเป็นระลอก ๆ

มันไม่ได้พุ่งแรงเหมือนของคน แต่มันไหลบ่าเข้ามาเรื่อยๆ... กระฉอกเข้ามาเป็นจังหวะ

ความอุ่นร้อนของน้ำเชื้อสุนัขที่ไหลผ่านเข้ามาในมดลูก สร้างความรู้สึกเสียวหวิวๆ วูบวาบที่ท้องน้อย ผสมปนเปไปกับความเจ็บปวดจากการคับแน่นตรงใกล้ๆปากรู

ฉันเพิ่งเข้าใจว่าธรรมชาติสร้างของหมาให้ล็อคติดในรูของตัวเมียเพื่อรอฉีดน้ำเข้ามดลูกให้ท้องชัวร์ๆ

สมองอันเลือนรางของฉันเริ่มประมวลผล... นี่คือกลไกการสืบพันธุ์เพื่อการดำรงเผ่าพันธุ์ สุนัขต้องล็อคตัวเมียไว้ เพื่อกันไม่ให้น้ำเชื้อไหลย้อนออกมา และเพื่อให้มั่นใจว่าตัวสเปิร์มจะว่ายเข้าสู่มดลูกได้มากที่สุด

เวหากำลังทำตามสัญชาตญาณนั้น... มันกำลังพยายาม "ฝังสายพันธุ์" ของมันไว้ในตัวฉัน

แต่ฉันยังโชคดีที่เป็นคน ฉันท้องกับหมาไม่ได้

ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี... อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการตั้งท้องลูกครึ่งคนครึ่งหมา (หวังว่านะ) แต่นั่นไม่ได้ช่วยให้ความเจ็บปวดลดลงเลยแม้แต่น้อย

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า... แต่มันดูยาวนานเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์

เราสองคนอยู่ในท่าเดิม... ฉันนอนหมอบฟุบหน้า ก้นโด่ง โดยมีเวหายืนคร่อมล็อคติดอยู่ด้านหลัง

เวหาเองก็ดูเหนื่อยหอบ มันโน้มตัวลงมาเอาคางเกยที่แผ่นหลังของฉัน หอบหายใจแฮกๆ ลิ้นห้อยยาว

เจ้าเวหาร้องครางหงิงๆ

"งื้ด... งื้ด..."

เสียงครางในลำคอของมันฟังดูน่าสงสาร เหมือนมันเองก็เจ็บ หรืออาจจะกำลังขอโทษฉันที่ทำให้เจ็บ

มันเลียใบหูฉันเบาๆ เป็นการปลอบประโลม

ฉันทั้งคับทั้งเสียวเมื่อมันขยับตัวจนทั้งเป้งทั้งฮอทดอกแดงเบียดเสียดในรูของฉันด้วยมุมองศาต่างๆ นาๆ

ทุกครั้งที่เวหาขยับขา หรือเปลี่ยนท่านิดหน่อยเพื่อคลายความเมื่อย ก้อนลูกเป้งที่ฝังแน่นอยู่ข้างในก็จะขยับตามไปด้วย มันครูดถูผนังช่องคลอด บดขยี้จุด G-Spot และปากมดลูกของฉัน

"อ๊า... ซี๊ด... อย่าขยับ... เวหา... มันจุก..."

ความคับแน่นระดับวิกฤตินี้ มันสร้างความทรมานที่แฝงความสุขสมแบบแปลกประหลาด มันแน่นจนรู้สึกเหมือนท้องจะระเบิด

"ฮือ... นานไปแล้วนะ... เมื่อไหร่จะออก... พี่เวหา... มินเจ็บนะ... เอามันออกไปที"

ฉันบ่นพึมพำกับพื้นเสื่อ เหงื่อกาฬไหลท่วมตัวจนเปียกโชก

ผ่านไปเกือบ 20 นาที... ในที่สุดความทรมานก็เริ่มบรรเทาลง

ฉันรู้สึกได้ว่าก้อนเนื้อแข็งๆ ที่อัดแน่นอยู่ในตัวเริ่มนิ่มลงเล็กน้อย

เลือดที่คั่งอยู่ในลูกเป้งเริ่มไหลเวียนกลับ ขนาดของมันค่อยๆ ลดลง... จากขนาดเท่ากำปั้น เหลือเท่าลูกเทนนิส และค่อยๆ เล็กลงเรื่อยๆ

หงิง! ๆ ๆ ฮี๊! ๆ เวหาเริ่มขยับตัวถอยหลัง...ดึงออกดัง บล็อค

เสียงอากาศและสุญญากาศที่หลุดออกจากกันดังชัดเจน เหมือนตอนดึงจุกไวน์ออกจากขวด

"เฮือก! ... อ๊าาาา..."

ฉันถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก รูสาวที่ถูกถ่างขยายมานานหุบตัวลงทันที แต่ยังคงบวมเป่งและแดงช้ำ

น้ำเชื้อหมาสีเหลืองขุ่นไหลโจกออกจากร่องสาวของดิฉันเลอะเต็มพื้น ทันทีที่สิ่งกีดขวางหลุดออกไป... สิ่งที่ถูกกักเก็บไว้ก็ทะลักออกมา

ซ๋า!

น้ำเชื้อของสุนัขที่มีลักษณะ สีเหลืองขุ่น ข้นคลั่ก ไหลโจกออกมาจากช่องคลอดของฉันเหมือนเขื่อนแตก มันไหลลงมาตามง่ามขา หยดลงบนเสื่อโยคะและพื้นกระเบื้องจนเจิ่งนอง

น้ำหมามันเยอะกว่าคนมากและหลั่งตลอด เหมือนก๊อกน้ำที่เปิดเบาๆ

ปริมาณของมันน่าตกใจ... มันเยอะกว่าของผู้ชายปกติถึง 5-10 เท่า! มันไหลไม่หยุดราวกับก๊อกน้ำที่ปิดไม่สนิท

ฉันนอนมองกองน้ำรักสีขุ่นที่นองเต็มพื้นด้วยความตะลึงงัน... นี่คือหลักฐานการนอกใจข้ามสายพันธุ์ที่ชัดเจนที่สุด

เวหาเดินมาดมๆ ที่กองน้ำนั้น แล้วเดินมาเลียหน้าฉันอย่างรักใคร่ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหอบข้างๆ ฉัน

ฉันล้มลงนอนหมดแรง ตัวตะแคงงอเป็นกุ้ง ขยับแขนขาแทบไม่ได้เลย ได้แต่เอื้อมมือไปลูบหัวมันเบาๆ...

"ไอหมาบ้า... ทำมินซะยับเยินเลยนะ..."

แม้จะเจ็บเจียนตาย... แต่ลึกๆ แล้ว ฉันกลับรู้สึกผูกพันและเป็นหนึ่งเดียวกับพี่เวหามากกว่าครั้งไหนๆ ที่ผ่านมาเช่นกัน