อากาศตอนกลางคืนของเมืองต้าเหลียงนั้นค่อนข้างอบอ้าว ส่วนตอนกลางวันนั้นค่อนข้างร้อนมากทีเดียวเพราะเป็นเมืองติดทะเล และตอนนี้ก็เป็นฤดูร้อน
ร่างบางนอนกระสับกระส่าย โบกพัดวีไปมา รุ่มร้อนในกายแปลกๆ ตอนแรกก็กะว่าจะนอนกับมารดา แต่เพราะอาการไม่ค่อยดีจึงขอกลับมานอนที่เรือนท้ายจวน และก็เหมือนเคย เรือนของเจ้าของร่างนั้นไม่มีอะไรสักอย่าง โชคดีที่เพียงเอ่ยปากขอ พี่ชายก็จัดแจงทุกอย่างให้นางได้ทันที
“ขาดแต่แป้งตรางู ได้แป้งเย็นๆ ปะคงจะดี” นางบ่นขึ้นลอยๆ
“แป้งตรางูหรือเจ้าคะ” นางยิ้มกว้างให้ชิงชิง เมื่อสาวใช้เอ่ยขึ้น
“อืม แป้งเย็น ไว้หากมีเวลา ข้าจะหาวิธีลองทำใช้ดู แต่ตอนนี้ข้าขอน้ำเย็นๆ สักเยือกจะได้หรือไม่” หลินฟางซีเอ่ยบอกสาวใช้
“ได้เจ้าค่ะ เดี๋ยวบ่าวไปเอามาให้”
พอชิงชิงเดินออกไป นางจึงเดินไปนั่งที่หน้ากระจก จ้องมองสำรวจใบหน้าของเจ้าของร่าง ถึงจะเหมือนนางยิ่งกว่าแฝด แต่ก็มีหลายอย่างที่แตกต่างกัน ผ
