“Going somewhere?” I froze habang nasa kalagitnaan ako ng paglalagay ng laptop sa loob ng bag ko. Marinig lamang ang boses niya, nanginginig na ang buong katawan ko. Malamang ay dahil sa kaba. The last time I saw him, iyong gabi na nagtanong siya sa akin kung date ba ang nangyaring pagsabay naming dalawa sa hapagkainin. I was too much that time and that incident made me nervous right now. I was the one who called him that night— no scratch that. Hindi gabi iyon kung hindi ay madaling araw na. I am guilty because of what I did. I turn around and I saw his blank face. Walang ekspresiyon kaya mas lalo lamang akong kinabahan. Is he mad? “Need to run fast. May hahabulin pa akong klase eh.” Tumalikod na ako at nagsimulang tumakbo nang bigla siyang nagsalota ulit. “Did you forget?” “Hm?” Sag

