ฉันที่กำลังเผชิญหน้ากับลูคัสเพียงแค่จ้องเขาตาเขม่น สัญชาตญาณของฉันบอกว่าลูคัสคงไม่ปล่อยให้ฉันจัดการเขาง่ายดายขนาดนั้น
"ไม่เล่นสกปรกแล้วหรอลูคัส? คิดว่านายจะลอบจัดการฉันก่อนจะเข้ามาแล้วซะอีก" ฉันเดินวนดูรูปบนแผ่นเหล็กไปพลางๆ รอดูท่าทีว่าจะมีใครออกมาเพิ่มหรือเปล่า "ครั้งแรกที่เจอกันนายไม่เห็นทำแบบนี้เลย อยากให้ฉันกลัวงั้นหรอ?"
"ก็แค่อยากทำให้มันเสร็จๆ ไป ฉันไม่ได้ประทับใจเธอขนาดนั้นหรอกนะสตีล ออกจะน่าโมโหซะมากกว่า แต่พ่อหนุ่มอีธานของเธอเรียกความสนใจฉันได้ดีเลยล่ะ"
ลูคัสเลือกที่จะโจมตีความรู้สึกฉันอย่างไม่อ้อมค้อม เขาคงอยากทำให้ฉันโกรธจนขาดสติ แต่การที่เขาทำร้ายฉันเช่นนี้ไม่ได้ทำให้ฉันหวาดกลัวแม้แต่น้อย อาจเป็นเพราะฉันผ่านเรื่องที่เลวร้ายที่สุดมาแล้วจนไม่เหลือความกลัวอีกแล้ว
"บอกฉันหน่อยสิลูคัส" ฉันเดินไปนั่งโต๊ะซึ่งวางรูปถ่ายไว้ มันฟังดูแปลกที่ฉันเลือกจะใจเย็นแบบนี้ แต่เพียงแค่อยากให้แน่
