เฮนรี่เหยียบเบรคเต็มแรงก่อนจะวิ่งไปหยิบกุญแจในกระถางหน้าบ้านฉัน จุดเดิมที่ซ่อนไว้ ฉันรีบพยุงร่างนีโอที่ยังมีสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นเข้าไปในบ้านโดยมีเจ้าทอยเกอร์วิ่งตามมาด้วย เฮนรี่รีบเดินดุ่มขึ้นไปบนชั้นสองและเปิดไฟก่อนจะรีบตามลงมาช่วยแบกร่างนีโอไปจนถึงบนเตียง ฉันนั่งทรุดที่พื้นด้วยความอ่อนแรง
"จะเอายังไงต่อ?"
"ต้องโทรเรียกเจสัน" ฉันหยิบขวดยาที่คีปเปอร์ให้ไว้วางบนโต๊ะ "โอกาสเดียว"
"จะทำอะไรก็รีบหน่อยละกัน พ่อเธอคงโกรธเลือดขึ้นหน้าแล้วล่ะตอนนี้"
"ช่างเขาเถอะ"
เฮนรี่ถอนหายใจก่อนจะพยักหน้าเบาๆ ฉันที่พอฟื้นตัวได้เล็กน้อยลุกไปดูอาการของนีโอที่นอนเหงื่อท่วมอยู่บนเตียง ถึงแม้รอยไหม้ที่มีชื่อของลูคัสบนหลังจะทำให้ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนที่นีโอจะถูกล้างสมองก็ตาม แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการดึงความทรงจำเขากลับมา
"ฉันจะโทรหาเจสัน" ฉันพูดและหยิบโทรศัพท์ "หวังว่าหมอนั่นจะมาได้"
"เธอไปดูนีโอ
