หลังจากการผ่าตัดได้ผ่านไป มิกกิต้องรบกวนขอให้ลูกชายของหมอหว่องนำเลือดกรุ๊ปเอบีมาถ่ายเลือดให้ฉัน เป็นจำนวนเงินที่เยอะทีเดียว เจสันขอตัวกลับไปและสัญญาว่าจะกลับมาเยี่ยมเป็นครั้งคราว หมอนั่นก็แค่พูดไปงั้นแหละ เฮนรี่ออกไปเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับพ่อ ส่วนอแมนดาและคาร์ลที่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นขอตัวไปจัดการธุระและจะมาเยี่ยมในเช้าอีกวัน
ฉันลืมตาขึ้นอีกครั้งเมื่อฤทธิ์ของมอร์ฟีนเริ่มหมดลง มองสายน้ำเกลือและถุงเลือดที่พันเต็มแขนไปหมด นีโอกุมมือฉันไว้และหลับปุ๋ยไปเหมือนคราวก่อนที่เขามาเยี่ยม ฉันจึงตัดสินใจปล่อยให้เขาได้นอนพัก เขาสมควรจะได้พักผ่อนบ้างหลังจากผ่านเรื่องทั้งหมด มิกกิที่ท้องแก่ใกล้คลอดนั่งอยู่ที่โซฟาปลายเตียง ดูท่าคงจะรอคุยกับฉัน
"...ยินดีด้วยนะกับลูกในท้อง ผู้ชายหรือผู้หญิงน่ะ?"
"ผู้หญิง เดือนหน้าคงจะคลอดแล้วล่ะ"
เราทั้งคู่นิ่งเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรต่อจนฉันต้องกลับเข้าบทสนทนา "เขาได
