#ร้านอาหารแห่งนึง
ฉันนั่งทานข้าวในหัวกลับคิดถึงแต่สายตาสั่นไหวแฝงลึกถึงความเจ็บปวดกับคำพูดฉัน ฉันกับเขาเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยเขาจะมาเสียใจกับคำพูดฉันทำไม ไม่หรอก คิดมากน่ายัยปรางค์
"น้องเอาเหล้ามาขวด"
ฉันเรียกพนักงานเสิร์ฟที่กำลังจะเดินผ่านไป เขาหันมาแล้วยื่นเมนูให้
"เอาแบบไหนดีครับร้านเรามีหลายแบบ"
"เอาสี่สิบดีกรี"
"หมายถึงเหล้าขาวหรอครับ?"
"ใช่มีไหม?"
"อ๋อ..มีครับรอสักครู่นะครับ"
ดูเขาจะตกใจกับเหล้าที่ฉันเลือกคงคิดว่าน่าตาแบบฉันคงกินแต่เหล้าแดงอ่ะดิ ถึงฉันจะเป็นเลขาที่ได้เงินเดือนเป็นแสน แต่ฉันก็ไม่ค่อยชอบเท่าไรหรอกเหล้าพวกนั้นนะกินแต่สี่สิบดีกรีนี่แหละถูกคอฉันสุดแล้ว
"เหล้าที่สั่งครับ"
ไม่นานเหล้าที่สั่งก็มาเสิร์ฟพร้อมกับสีใสใบเล็ก
ฉันเทเหล้าขาวลงแก้วสายตาคนในร้านอาหารมองฉันราวกับทำเรื่องแปลกประหลาด ผู้หญิงกินเหล้าขาวแปลกตรงไหนวะมองอะไรนักหนา
"ซี๊ดด~"
ฉันซีดปากเล็กน้
