#ภายในห้องทำงาน ไค
[ Talk Maprang ]
"กูขอเวลาอยู่กับเลขามึงหนึ่งชั่วโมงมึงจะโอเคไหม"
ฉันหันไปมองคุณขุนพลทันทีที่ได้ยินแบบนั้นแล้วหันไปมองคุณไค ที่มองน้องชายตัวเองกับฉันสลับกันไปมา
"เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับกูมึงต้องถามเธอเองว่าตกลงไหม"
"ไม่ตกลงค่ะ"
พอคุณไคบอกแบบนั้นฉันก็หันไปพูดกับคุณขุนพลทันที คุณขุนพลมองหน้าฉันนิ่งๆก่อนจะลุกขึ้นเดินมาจับตัวฉันให้ลุกขึ้นแล้วหันไปบอกกับพี่ชายตัวเอง
"กูขอยืมห้องนอนมึงแป๊บนะ"
"ว๊าย!คุณขุนพลปล่อยฉันลงนะ..คุณจะทำอะไรปล่อยฉัน!"
เขาจับฉันอุ้มพาดบ่าเดินผ่านคุณไคและทุกคนในห้องไป ร่างสูงแบกฉันเดินตรงไปที่ห้องนอนของคุณไคเขาเปิดประตูออกก่อนจะปิดเสียงดัง ปัง! ~
#ห้องนอน ไค
ตุบ !~
"อะ"
เขาโยนฉันลงบนเตียงอย่างแรงจนจุกไปหมดพูดอะไรแทบไม่ออก
"ไหนลองปฏิเสธฉันอีกทีสิ!!"
"คุณจะทำอะไร"
ร่างหนาคลานเข่าบนเตียง เขาค่อยๆคลานเข้ามาหาฉัน ที่กำลังจะขยับหนีจนตัวติดหัวเตียง
"ไม่ต้องหนียังไงคืนนี้เธอก็ต้องโดนฉันเอา!"
คำพูดเขาทำใจฉันเต้นระรัวไม่ใช่เพราะกลัวแต่มันกำลังตื่นตระหนกกับเหตุการณ์ตรงหน้า จบคำพูดคุณขุนพลก็จับแขนฉันเอาไว้ ฉันพยายามดิ้นหนีแต่ก็เปล่าประโยชน์ เขาจับแขนฉันทั้งสองข้างยกขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเดียว มือหนาอีกข้างยกขึ้นมาปลดตะขอกระโปงฉันแล้วดึงลง ฉันพยายามร้องห้ามแต่เขาก็ไม่ฟัง คุณขุนพลใช้นิ้วมือจับตรงเม็ดเสียวของฉันผ่านแพนตี้ตัวจิ๋วแล้วบดขยี้
"อ๊ะ..คุณขุนอย่าจับตรงนั้น..อ๊า~"
เขารู้จุดอ่อนไหวของผู้หญิงเป็นอย่างดีคงผ่านมาเยอะสิท่า
"ทำไมเสียวใช่ไหมละถ้าเสียวก็ครางดังๆ"
เขาพูดพร้อมกับใช้มือดึงแพนตี้ของฉันลงไปที่ข้อเท้า ฉันหุบขาเอาไว้ไม่ให้เขาเห็นจุดหวงแหน
"จะหุบขาทำไมอ้าขาออก"
"ไม่อ้า!"
ฉันตะคอกใส่เขาเสียงดังลั่นห้องเพื่อให้เขากลัวแต่ฉันคงคิดผิด คุณขุนพลดึงขาฉันอ้าออกแล้วดันตัวเข้ามาตรงหว่างขาของฉัน เขาใช้นิ้วมือสอดเขามาในรูรักอย่างรวดเร็วแล้วชักนิ้วเข้าออกเร็วๆจนฉันหลงครางออกมาเสียงดัง
"อ๊าอ๊ะ~..ค..คุณขุนอ๊าง~"
"เสียวไหมหื้อ"
แจ๊ะ แจ๊ะ~
มืออีกข้างก็ยังคงจับแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ไม่ยอมปล่อยน้ำรักสีใสมันเริ่มไหลเยิ้มออกมาเรื่อยเรื่อยจนเยิ้มเต็มนิ้วเรียว
"อ๊ะอ๊า~..อิ๊อ๊า~..คุณขุนอย่าจับตรงนั้นนะ..อ๊างง~"
ยิ่งฉันห้ามเข้าก็ยิ่งบดขยี้เม็ดเสียวของฉัน มันยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านให้ฉันมากขึ้นกว่าเดิม นานแล้วที่ไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้ตั้งแต่ พอเจอเหตุการณ์นี้ทำไมต้องนึกถึงคนชั่วพันนั้นด้วยก็ไม่รู้
"อ๊าง~ อ๊ะ~..ฉันไม่ไหวแล้ว..อ๊า~"
"หึ!"
เสียงเข้มหัวเราะในลำคออย่างพอใจเมื่อเห็นว่าฉันกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับบทกามที่เขามอบให้ นิ้วเรียวยาวเร่งจังหวะเร็วขึ้นเล่นเอาฉันถึงกับทนไม่ไหว
แจ๊ะ แจ๊ะ~
"อ๊างงง~จ..จะเสร็จแล้ว..อ๊า!~"
ฉันกระตุกปลดปล่อยน้ำรักไหลออกมาเต็มนิ้วเขาจนเยิ้มไปหมด คุณขุนพลยกนิ้วขึ้นมาดูดเลียน้ำรักของฉันต่อหน้าใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยความหื่นกระหายราวกับโรคจิต
จ๊วบ~
"น้ำเธอทั้งหอมทั้งหวานเลยนะ"
เขาพูดจบก็ปล่อยแขนฉันออก แล้วใช้มือรูดซิปกางเกงตัวเองลงแล้วควักท่อนเอ็นออกมาจ่อที่ปากรูรักถูไปมา ฉันกำลังจะขยับหนีแต่ก็ถูกมือหนาล็อคเอวเอาไว้แน่นไม่ยอมให้ขยับออก
ใจดวงน้อยเต้นรัวไม่เป็นจังหวะเมื่อท่อนเอ็นลำใหญ่ยาวเสียบเข้ามาจนสุดลำ
"จ..เจ็บ..อ๊ะ~"
"อ่าส์ ~ ไม่ใช่ครั้งแรกแต่แม่งทำไมมันแน่นจังวะ ซี๊ด~ รัดค_ยฉันจะขาดอยู่แล้วผ่อนคลายหน่อย อ่าส์~"
คุณขุนพลกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกร่องรักของฉันอย่างหนักหน่วงท่าทางของเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากสัตว์ป่าเลย
ปัก ปัก ปัก ปัก~
จากที่รู้สึกเจ็บมันเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านจนฉันเผลอครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้
"อ๊ะอ๊า~.."
ฉันรีบกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อเผลอครางออกมาและท่าทางเสียงครางหวาน ๆของฉันจะทำให้เขาพอใจไม่น้อยคุณขุนพลกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะพูดบอกเสียงแหบพร่า
"เสียวไหมหื้อ ซี๊ด~..ครางอีกสิฉันชอบเสียงเธอ..อ่าส์~"
ฉันเม้มปากแน่นจิกเล็บลงไปกับหมอนเพื่อระบายความเสียวซ่านที่กำลังก่อตัวขึ้นในความรู้สึกส่ายหน้าไปมาเมื่อคุณขุนพลเร่งจังหวะการกระแทกเร็วขึ้น เขายกมือขึ้นมาดึงเกาะอกฉันลงแล้วมองเต้าอวบที่เด้งไปตามแรงกระแทก
"อ่าส์~..นมเธอแม่งใหญ่จังวะห***มก็สวย..ฉันขอกินนมเธอหน่อยนะ..ซี๊ดอ๊ะ~"
"ไม่อย่านะ...อ๊าย..อ๊ะ~"
ฉันร้องท้วงยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเองไม่ให้เขาดูดเหมือนการกระทำของฉันจะทำให้เขาไม่พอใจ คุณขุนกระแทกเอ็นใหญ่ใส่รูรักฉันแรง ๆสามสี่ครั้งเล่นจุกไปทั่วท้องจนฉันครางออกมาเสียงหลง เขาจับมือฉันออกแล้วก้มลงตะโบมดูดกินนมฉัน เขาทั้งขบเม้มทั้งดูดจนเป็นรอยรอบเนินเต้าอวบ
"อ่าส์~..นมใหญ่ฉิบหายเลย..ตรงนี้ก็แน่นแม่งเอามันส์ชะมัด..ซี๊ดอ่าส์~"
ตับ ตับ ตับ~
"อ๊ะ~..อ๊างงง~..แรงไปแล้ว..ฉันไม่ไหวแล้ว..อ๊า!~"
"หึ!"
คุณขุนพลกระตุกยิ้มมุมปากที่เห็นฉันปลดปล่อยน้ำรักไหลออกมาใส่ท่อนเอ็นของเขาจนแฉะไปหมด
"เสร็จไวจริงนะแต่ ซี๊ด~..ฉันยังไม่อยากเสร็จเลย..เอากับเธอแม่งมันส์ฉิบหาย..ซี๊ด~"
พูดจบเขาก็ยกขาฉันทั้งสองข้างพาดไว้บนบ่ากว้างของเขาแล้วอัดแรงกระแทกเข้ามาไม่ยั้ง
"อ่าส์~ท่านี้ยิ่งเสียว ซี๊ด~..รัดแน่นโคตร..อย่าตอดฉันแรง..เดี๋ยวจะเสร็จ..อ่าส์~ซี๊ด~"
"คะ..คุณฉันเสียว..อ๊าง~"
ตับ ตับ ตับ~
ยิ่งฉันบอกว่าเสียวเขาก็ยิ่งเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น คุณขุนพลจับขาฉันขึ้นชี้เพดานทั้งสองข้างอัดกระแทกไม่หยุด จากที่เสียวอยู่แล้วมันยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านมากขึ้น ทำไมเด็กแบบเขาถึงเก่งเรื่องบนเตียงนักนะคงทำเรื่องแบบนี้จนช่ำชองเลยสิ
"อ๊างงงง~..คุณขุน..อ๊ะ..ฉันจะเสร็จอีกแล้ว..อ๊า~"
ปัก ปัก ปัก~
"ใกล้แล้ว..อ่าส์~..เสียวฉิบหายดีฉิบหายเลยแม่งเอาโคตรมันส์ ซี๊ด~ ไม่อยากเสร็จเลยวะ..อ่าส์~"
คุณขุนพลเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้นเหมือนเหนื่อยไม่เป็น ทั้งที่หน้าเขาเริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมา
ปัก ปัก ปัก~
"อ๊า~"
ฉันกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้ง ร่องรักของฉันยิ่งเพิ่มแรงตอดรัดท่อนเอ็นแน่นขึ้นจนฉันรู้สึกได้ มันแน่นไปหมด
"อ๊ะอ่าส์~ รัดแน่นเกินไปแล้ว ซี๊ด~ จะแตกแล้ว อ่าส์ส!!~"
ร่างหนากระตุกปล่อยน้ำรักออกมาเต็มร่องรักฉัน ไม่รู้เขาลืมหรือตั้งใจกันแน่
"คุณขุน!"
ฉันตกใจรีบยกตัวขึ้นแล้วถอยออกกลัวเขาจะแตกใส่ข้างในฉัน..แต่!!คงไม่ทันแล้ว
"แม่งลืมไปไม่ได้ใส่ถุง"
เขาพูดแล้วเงยหน้ามองฉัน ใจดวงน้อยเต้นรัวแทบไม่เป็นจังหวะ ก้มลงมองร่องรักของตัวเองที่มีน้ำรักสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาเต็มขา
ฉันรีบผุดลุกขึ้นกำลังจะก้าวขาลงเตียงแต่ทว่า!!
"จะไปไหน.."
"ไปซื้อยาคุมฉุกเฉินสิถามมาได้!!!"
ฉันลืมตัวตะคอกใส่เขาเสียงดัง คุณขุนพลจับตัวฉันนอนคว่ำแล้วขึ้นคร่อมบนตัวฉันอีกครั้ง เขาคิดจะทำอะไรอีก
"ไม่ต้องไปเดี๋ยวบอกให้ไอ้ไบร์ทซื้อมาให้"
พูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาใครบางคน
ตื๊ดๆ~
(ครับนาย)
"มึงไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมาให้กู"
(อะไรนะครับ)
ไบรท์ตกใจกับสิ่งที่ผู้เป็นนายสั่งเจ้านายเขาป้องกันทุกครั้งเวลามีอะไรกับผู้หญิงแต่ครั้งนี้กลับไม่ได้ป้องกันมิหนำซ้ำยังแตกในอีกปกติแล้วเจ้านายเขาเป็นคนรอบครอบมากไม่เคยมีเหตุการแบบนี้มาก่อน จะบอกว่าพลาดยิ่งเป็นไปไม่ได้หรือเจ้านายเขาจงใจ
"กูไม่ชอบพูดซ้ำ..ไปซื้อมา"
"ครับนาย"
ตัดสาย....
[ Talk Khunpol ]
จะว่าผมเผลอปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวเธอคงไม่ใช่ ผมรู้ตัวว่าไม่ได้ใส่ถุงผมตั้งใจปล่อยน้ำรักของผมเข้าไปในตัวเธอ ผมเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม ทุกครั้งที่ผมมีอะไรกับผู้หญิงผมจะป้องกันตลอดไม่เคยพลาดสักครั้ง แต่กับผู้หญิงคนนี้ยิ่งเห็นเธอไม่ยอมผมยิ่งอยากเอาชนะเธอยิ่งอยากปล่อยน้ำผมเข้าไปในตัวเธอ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฎิเสธผมมิหนำซ้ำผู้หญิงบางคนเสนอตัวให้ผมถึงที แต่เธอกลับปฎิเสธผม
ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่เป็นฝ่ายเข้าหาผม เธอทำให้ผมสนใจในตัวเธอมากขึ้นเลขาพี่ชายผม
"คุณลงไปจากตัวฉันได้แล้ว"
เธอไล่ผมให้ลุกออกไปจากตัวเธอ ผมลุกขึ้นแล้วก้าวขาลงไปหยิบเสื้อผ้าที่วางกองอยู่กับพื้นมาสวมเหมือนเดิม
พอผมลุกขึ้นจากตัวเธอ เธอก็ใส่เสื้อผ้าโดยที่ไม่มองผม ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงจะรั้งให้ผมอยู่ต่อ แต่กับผู้หญิงคนนี้ เธอไม่แม้แต่จะรั้งผมยังไล่ผมอีกต่างหาก มะปรางค์เธอเดินไปหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดร่องรักของตัวเองที่เต็มไปด้วยน้ำรักของผม
เธอเช็ดมันออกเสร็จก็ใส่เสื้อผ้าเหมือนเดิม เธอเดินไปจะเปิดประตูผมจึงรีบเดินไปสวมกอดเธอไว้จากด้านหลังผมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องรั้งเธอไว้
"คุณทำอะไรเนี้ยปล่อยนะ"
"อยู่นิ่งๆขออยู่แบบนี้แป๊บนึง"
ผมบอกให้เธอหยุดดิ้นแล้วยืนนิ่งๆให้ผมกอด
ผมเป็นอะไรไปทำไมเวลาอยู่ใกล้เธอใจผมมันถึงเต้นแรงแบบนี้วะ