ตอน2 เลขามึงกูขอ NC20++

1864 Words
#ภายในห้องทำงาน ไค [ Talk Maprang ] "กูขอเวลาอยู่กับเลขามึงหนึ่งชั่วโมงมึงจะโอเคไหม" ฉันหันไปมองคุณขุนพลทันทีที่ได้ยินแบบนั้นแล้วหันไปมองคุณไค ที่มองน้องชายตัวเองกับฉันสลับกันไปมา "เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับกูมึงต้องถามเธอเองว่าตกลงไหม" "ไม่ตกลงค่ะ" พอคุณไคบอกแบบนั้นฉันก็หันไปพูดกับคุณขุนพลทันที คุณขุนพลมองหน้าฉันนิ่งๆก่อนจะลุกขึ้นเดินมาจับตัวฉันให้ลุกขึ้นแล้วหันไปบอกกับพี่ชายตัวเอง "กูขอยืมห้องนอนมึงแป๊บนะ" "ว๊าย!คุณขุนพลปล่อยฉันลงนะ..คุณจะทำอะไรปล่อยฉัน!" เขาจับฉันอุ้มพาดบ่าเดินผ่านคุณไคและทุกคนในห้องไป ร่างสูงแบกฉันเดินตรงไปที่ห้องนอนของคุณไคเขาเปิดประตูออกก่อนจะปิดเสียงดัง ปัง! ~ #ห้องนอน ไค ตุบ !~ "อะ" เขาโยนฉันลงบนเตียงอย่างแรงจนจุกไปหมดพูดอะไรแทบไม่ออก "ไหนลองปฏิเสธฉันอีกทีสิ!!" "คุณจะทำอะไร" ร่างหนาคลานเข่าบนเตียง เขาค่อยๆคลานเข้ามาหาฉัน ที่กำลังจะขยับหนีจนตัวติดหัวเตียง "ไม่ต้องหนียังไงคืนนี้เธอก็ต้องโดนฉันเอา!" คำพูดเขาทำใจฉันเต้นระรัวไม่ใช่เพราะกลัวแต่มันกำลังตื่นตระหนกกับเหตุการณ์ตรงหน้า จบคำพูดคุณขุนพลก็จับแขนฉันเอาไว้ ฉันพยายามดิ้นหนีแต่ก็เปล่าประโยชน์ เขาจับแขนฉันทั้งสองข้างยกขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเดียว มือหนาอีกข้างยกขึ้นมาปลดตะขอกระโปงฉันแล้วดึงลง ฉันพยายามร้องห้ามแต่เขาก็ไม่ฟัง คุณขุนพลใช้นิ้วมือจับตรงเม็ดเสียวของฉันผ่านแพนตี้ตัวจิ๋วแล้วบดขยี้ "อ๊ะ..คุณขุนอย่าจับตรงนั้น..อ๊า~" เขารู้จุดอ่อนไหวของผู้หญิงเป็นอย่างดีคงผ่านมาเยอะสิท่า "ทำไมเสียวใช่ไหมละถ้าเสียวก็ครางดังๆ" เขาพูดพร้อมกับใช้มือดึงแพนตี้ของฉันลงไปที่ข้อเท้า ฉันหุบขาเอาไว้ไม่ให้เขาเห็นจุดหวงแหน "จะหุบขาทำไมอ้าขาออก" "ไม่อ้า!" ฉันตะคอกใส่เขาเสียงดังลั่นห้องเพื่อให้เขากลัวแต่ฉันคงคิดผิด คุณขุนพลดึงขาฉันอ้าออกแล้วดันตัวเข้ามาตรงหว่างขาของฉัน เขาใช้นิ้วมือสอดเขามาในรูรักอย่างรวดเร็วแล้วชักนิ้วเข้าออกเร็วๆจนฉันหลงครางออกมาเสียงดัง "อ๊าอ๊ะ~..ค..คุณขุนอ๊าง~" "เสียวไหมหื้อ" แจ๊ะ แจ๊ะ~ มืออีกข้างก็ยังคงจับแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ไม่ยอมปล่อยน้ำรักสีใสมันเริ่มไหลเยิ้มออกมาเรื่อยเรื่อยจนเยิ้มเต็มนิ้วเรียว "อ๊ะอ๊า~..อิ๊อ๊า~..คุณขุนอย่าจับตรงนั้นนะ..อ๊างง~" ยิ่งฉันห้ามเข้าก็ยิ่งบดขยี้เม็ดเสียวของฉัน มันยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านให้ฉันมากขึ้นกว่าเดิม นานแล้วที่ไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้ตั้งแต่ พอเจอเหตุการณ์นี้ทำไมต้องนึกถึงคนชั่วพันนั้นด้วยก็ไม่รู้ "อ๊าง~ อ๊ะ~..ฉันไม่ไหวแล้ว..อ๊า~" "หึ!" เสียงเข้มหัวเราะในลำคออย่างพอใจเมื่อเห็นว่าฉันกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับบทกามที่เขามอบให้ นิ้วเรียวยาวเร่งจังหวะเร็วขึ้นเล่นเอาฉันถึงกับทนไม่ไหว แจ๊ะ แจ๊ะ~ "อ๊างงง~จ..จะเสร็จแล้ว..อ๊า!~" ฉันกระตุกปลดปล่อยน้ำรักไหลออกมาเต็มนิ้วเขาจนเยิ้มไปหมด คุณขุนพลยกนิ้วขึ้นมาดูดเลียน้ำรักของฉันต่อหน้าใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยความหื่นกระหายราวกับโรคจิต จ๊วบ~ "น้ำเธอทั้งหอมทั้งหวานเลยนะ" เขาพูดจบก็ปล่อยแขนฉันออก แล้วใช้มือรูดซิปกางเกงตัวเองลงแล้วควักท่อนเอ็นออกมาจ่อที่ปากรูรักถูไปมา ฉันกำลังจะขยับหนีแต่ก็ถูกมือหนาล็อคเอวเอาไว้แน่นไม่ยอมให้ขยับออก ใจดวงน้อยเต้นรัวไม่เป็นจังหวะเมื่อท่อนเอ็นลำใหญ่ยาวเสียบเข้ามาจนสุดลำ "จ..เจ็บ..อ๊ะ~" "อ่าส์ ~ ไม่ใช่ครั้งแรกแต่แม่งทำไมมันแน่นจังวะ ซี๊ด~ รัดค_ยฉันจะขาดอยู่แล้วผ่อนคลายหน่อย อ่าส์~" คุณขุนพลกระแทกท่อนเอ็นเข้าออกร่องรักของฉันอย่างหนักหน่วงท่าทางของเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากสัตว์ป่าเลย ปัก ปัก ปัก ปัก~ จากที่รู้สึกเจ็บมันเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านจนฉันเผลอครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ "อ๊ะอ๊า~.." ฉันรีบกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อเผลอครางออกมาและท่าทางเสียงครางหวาน ๆของฉันจะทำให้เขาพอใจไม่น้อยคุณขุนพลกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะพูดบอกเสียงแหบพร่า "เสียวไหมหื้อ ซี๊ด~..ครางอีกสิฉันชอบเสียงเธอ..อ่าส์~" ฉันเม้มปากแน่นจิกเล็บลงไปกับหมอนเพื่อระบายความเสียวซ่านที่กำลังก่อตัวขึ้นในความรู้สึกส่ายหน้าไปมาเมื่อคุณขุนพลเร่งจังหวะการกระแทกเร็วขึ้น เขายกมือขึ้นมาดึงเกาะอกฉันลงแล้วมองเต้าอวบที่เด้งไปตามแรงกระแทก "อ่าส์~..นมเธอแม่งใหญ่จังวะห***มก็สวย..ฉันขอกินนมเธอหน่อยนะ..ซี๊ดอ๊ะ~" "ไม่อย่านะ...อ๊าย..อ๊ะ~" ฉันร้องท้วงยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเองไม่ให้เขาดูดเหมือนการกระทำของฉันจะทำให้เขาไม่พอใจ คุณขุนกระแทกเอ็นใหญ่ใส่รูรักฉันแรง ๆสามสี่ครั้งเล่นจุกไปทั่วท้องจนฉันครางออกมาเสียงหลง เขาจับมือฉันออกแล้วก้มลงตะโบมดูดกินนมฉัน เขาทั้งขบเม้มทั้งดูดจนเป็นรอยรอบเนินเต้าอวบ "อ่าส์~..นมใหญ่ฉิบหายเลย..ตรงนี้ก็แน่นแม่งเอามันส์ชะมัด..ซี๊ดอ่าส์~" ตับ ตับ ตับ~ "อ๊ะ~..อ๊างงง~..แรงไปแล้ว..ฉันไม่ไหวแล้ว..อ๊า!~" "หึ!" คุณขุนพลกระตุกยิ้มมุมปากที่เห็นฉันปลดปล่อยน้ำรักไหลออกมาใส่ท่อนเอ็นของเขาจนแฉะไปหมด "เสร็จไวจริงนะแต่ ซี๊ด~..ฉันยังไม่อยากเสร็จเลย..เอากับเธอแม่งมันส์ฉิบหาย..ซี๊ด~" พูดจบเขาก็ยกขาฉันทั้งสองข้างพาดไว้บนบ่ากว้างของเขาแล้วอัดแรงกระแทกเข้ามาไม่ยั้ง "อ่าส์~ท่านี้ยิ่งเสียว ซี๊ด~..รัดแน่นโคตร..อย่าตอดฉันแรง..เดี๋ยวจะเสร็จ..อ่าส์~ซี๊ด~" "คะ..คุณฉันเสียว..อ๊าง~" ตับ ตับ ตับ~ ยิ่งฉันบอกว่าเสียวเขาก็ยิ่งเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น คุณขุนพลจับขาฉันขึ้นชี้เพดานทั้งสองข้างอัดกระแทกไม่หยุด จากที่เสียวอยู่แล้วมันยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านมากขึ้น ทำไมเด็กแบบเขาถึงเก่งเรื่องบนเตียงนักนะคงทำเรื่องแบบนี้จนช่ำชองเลยสิ "อ๊างงงง~..คุณขุน..อ๊ะ..ฉันจะเสร็จอีกแล้ว..อ๊า~" ปัก ปัก ปัก~ "ใกล้แล้ว..อ่าส์~..เสียวฉิบหายดีฉิบหายเลยแม่งเอาโคตรมันส์ ซี๊ด~ ไม่อยากเสร็จเลยวะ..อ่าส์~" คุณขุนพลเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้นเหมือนเหนื่อยไม่เป็น ทั้งที่หน้าเขาเริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมา ปัก ปัก ปัก~ "อ๊า~" ฉันกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้ง ร่องรักของฉันยิ่งเพิ่มแรงตอดรัดท่อนเอ็นแน่นขึ้นจนฉันรู้สึกได้ มันแน่นไปหมด "อ๊ะอ่าส์~ รัดแน่นเกินไปแล้ว ซี๊ด~ จะแตกแล้ว อ่าส์ส!!~" ร่างหนากระตุกปล่อยน้ำรักออกมาเต็มร่องรักฉัน ไม่รู้เขาลืมหรือตั้งใจกันแน่ "คุณขุน!" ฉันตกใจรีบยกตัวขึ้นแล้วถอยออกกลัวเขาจะแตกใส่ข้างในฉัน..แต่!!คงไม่ทันแล้ว "แม่งลืมไปไม่ได้ใส่ถุง" เขาพูดแล้วเงยหน้ามองฉัน ใจดวงน้อยเต้นรัวแทบไม่เป็นจังหวะ ก้มลงมองร่องรักของตัวเองที่มีน้ำรักสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาเต็มขา ฉันรีบผุดลุกขึ้นกำลังจะก้าวขาลงเตียงแต่ทว่า!! "จะไปไหน.." "ไปซื้อยาคุมฉุกเฉินสิถามมาได้!!!" ฉันลืมตัวตะคอกใส่เขาเสียงดัง คุณขุนพลจับตัวฉันนอนคว่ำแล้วขึ้นคร่อมบนตัวฉันอีกครั้ง เขาคิดจะทำอะไรอีก "ไม่ต้องไปเดี๋ยวบอกให้ไอ้ไบร์ทซื้อมาให้" พูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาใครบางคน ตื๊ดๆ~ (ครับนาย) "มึงไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมาให้กู" (อะไรนะครับ) ไบรท์ตกใจกับสิ่งที่ผู้เป็นนายสั่งเจ้านายเขาป้องกันทุกครั้งเวลามีอะไรกับผู้หญิงแต่ครั้งนี้กลับไม่ได้ป้องกันมิหนำซ้ำยังแตกในอีกปกติแล้วเจ้านายเขาเป็นคนรอบครอบมากไม่เคยมีเหตุการแบบนี้มาก่อน จะบอกว่าพลาดยิ่งเป็นไปไม่ได้หรือเจ้านายเขาจงใจ "กูไม่ชอบพูดซ้ำ..ไปซื้อมา" "ครับนาย" ตัดสาย.... [ Talk Khunpol ] จะว่าผมเผลอปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวเธอคงไม่ใช่ ผมรู้ตัวว่าไม่ได้ใส่ถุงผมตั้งใจปล่อยน้ำรักของผมเข้าไปในตัวเธอ ผมเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม ทุกครั้งที่ผมมีอะไรกับผู้หญิงผมจะป้องกันตลอดไม่เคยพลาดสักครั้ง แต่กับผู้หญิงคนนี้ยิ่งเห็นเธอไม่ยอมผมยิ่งอยากเอาชนะเธอยิ่งอยากปล่อยน้ำผมเข้าไปในตัวเธอ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฎิเสธผมมิหนำซ้ำผู้หญิงบางคนเสนอตัวให้ผมถึงที แต่เธอกลับปฎิเสธผม ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่เป็นฝ่ายเข้าหาผม เธอทำให้ผมสนใจในตัวเธอมากขึ้นเลขาพี่ชายผม "คุณลงไปจากตัวฉันได้แล้ว" เธอไล่ผมให้ลุกออกไปจากตัวเธอ ผมลุกขึ้นแล้วก้าวขาลงไปหยิบเสื้อผ้าที่วางกองอยู่กับพื้นมาสวมเหมือนเดิม พอผมลุกขึ้นจากตัวเธอ เธอก็ใส่เสื้อผ้าโดยที่ไม่มองผม ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงจะรั้งให้ผมอยู่ต่อ แต่กับผู้หญิงคนนี้ เธอไม่แม้แต่จะรั้งผมยังไล่ผมอีกต่างหาก มะปรางค์เธอเดินไปหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดร่องรักของตัวเองที่เต็มไปด้วยน้ำรักของผม เธอเช็ดมันออกเสร็จก็ใส่เสื้อผ้าเหมือนเดิม เธอเดินไปจะเปิดประตูผมจึงรีบเดินไปสวมกอดเธอไว้จากด้านหลังผมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องรั้งเธอไว้ "คุณทำอะไรเนี้ยปล่อยนะ" "อยู่นิ่งๆขออยู่แบบนี้แป๊บนึง" ผมบอกให้เธอหยุดดิ้นแล้วยืนนิ่งๆให้ผมกอด ผมเป็นอะไรไปทำไมเวลาอยู่ใกล้เธอใจผมมันถึงเต้นแรงแบบนี้วะ
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD