03. เปล่าหวง NC20++

2457 Words

ผมยืนกอดเธออยู่อย่างนั้นก่อนจะผละตัวออกจับเธอหันหน้ากลับมาหา ผมโน้มใบหน้าลงกดริมฝีปากจูบเธอแผ่วเบามะปรางค์พยายามผลักอกผมออกแต่ก็สู้แรงผมไม่ได้ ผมจับปลายคางของเธอให้เชิดขึ้นเพื่อผมจะได้จูบเธอได้อย่างถนัดผมจูบเธออย่างดูดดื่ม ทีแรกเหมือนเธอจะไม่ยอมรับจูบผม แต่ไม่นานร่างบางเล็กก็เคลิ้มไปกับรสจูบเธออ้าปากให้ผมสอดลิ้นเข้าไปตักตวงน้ำหวานจากโพรงปากของเธอ มะปรางค์ยกแขนขึ้นคล้องคอผม เราทั้งสองจูบแลกลิ้นกันอยู่อย่างนั้นไม่มีใครยอมใคร มะปรางค์เธอยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อผมออกและรูดซิปกางเกงลง เธอผลักตัวผมลงบนเตียงแล้วถอนกางเกงผมออก เธอจับท่อนเอ็นผมชักขึ้นชักลงช้าๆใช้ลิ้นเลียรอบปลายหัวบานก่อนจะดูดแรงๆที่หัว ผมมองการกระทำของเธอ เธอทำให้ผมอึ้ง ตอนแรกทำเป็นไม่ยอมมาตอนนี้กลับเป็นฝ่ายรุกผมซะเองผู้หญิงคนนี้เดาใจยากชะมัดเธอคิดอะไรอยู่ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ จากเลขาพี่ชายผมกลายเป็นแม่เสือสาวที่ออกล่าผู้ชายยิ่งสายตาที่เธอมองผมขณะที่กำลังอมท่อนเอ็นผมอยู่บอกเลยแม่งโคตรยั่ว น่าจับกดฉิบหาย ผมมองริมฝีปากอวบอิ่มดูดปลายหัวค_ยของผมมันยิ่งทำให้เธอดูเซ็กส์ซี่มากกว่าเดิม "ซี๊ด~ยั่วชะมัดอมเก่งชิบ อ๊าส์~"เธอช่ำช่องมากจนบางทีผมเองก็รู้สึกไม่พอใจเมื่อนึกว่าเธอเคยอมให้ผู้ชายคนอื่นมาก่อน "อมเก่งแบบนี้เคยทำมาแล้วสิ?" ผมเอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์ไม่เข้าใจตัวเองจริง ๆทำไมผมต้องรู้สึกไม่ชอบใจขนาดนี้ "เคย" มะปรางค์ผละริมฝีปากออกเงยหน้าขึ้นพูดบอกผมก่อนจะก้มหน้าลงไปอ้าปากอมของผมอีกครั้ง คำตอบเธอแม่งยิ่งทำให้ผมไม่พอใจ "ไม่ต้องทำแล้วขึ้นมาเอาฉันเลย" ผมพูดสั่งเธอแต่อีกคนกลับไม่ทำตามคำสั่งผม ดื้อชิบ แถมยังดูดหัวเอ็นผมแรงกว่าเดิมจนผมเปลี่ยนจากความไม่พอใจเป็นครางเสียงกระเส่าแทน "ซี๊ดอ่าส์~..ดูดแรงไปแล้ว..เบาหน่อยเดี๋ยวจะเสร็จก่อน..อ่าส์สส~!" อ๊อก อ๊อก~ ยิ่งผมห้ามเหมือนยิ่งยุ มะปรางค์เธออ้าปากอมท่อนเอ็นของผมจนเกือบสุดลำ เธอใช้ริมฝีปากรูดขึ้นรูดลงเป็นจังหวะช้า ๆแต่กลับเพิ่มความเสียวให้ผมได้ดีมาก "อ่าส์~..แบบนั้น..ซี๊ด~..อมเก่งชะมัด" เหมือนยิ่งเธอได้ยินเสียงผมครางเธอยิ่งชอบใจ มะปรางค์ช้อนตาขึ้นมองหน้าผมแล้วเร่งจังหวะที่ริมฝีปากเร็วขึ้น แต่สายตาเธอยังคงจ้องมองมาที่ใบหน้าผมไม่ล่ะไปไหน "อ่าส์~..ช้าหน่อยคนสวย..ฉันจะแตกเอา..ซี๊ดอ่าส์~" บ๊วบ บ๊วบ~ "อ่าส์~..เร็วไปแล้ว..ถนอมปากตัวเองหน่อย..ซี๊ด~" "อ่าส์~มะปรางค์..อ่าส์สส~" ผมหลับตากัดริมฝีปากตัวเองแล้วส่ายหน้าไปมา มันเสียวมากเธอจะเร่งจังหวะเร็วขึ้นทุกครั้งเวลาผมพูดห้าม ดื้อชะมัด "จะแตกแล้วมะปรางค์..เอิ่มมมอย่างนั้น..แตกแล้ว.อ่าส์!!" ผมกระตุกปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งเข้าเต็มปากเธอ มะปรางค์ดูดกลืนน้ำรักของผมจนหมด แล้วผละริมฝีปากออกเธอยืนเข่าขึ้นปลดตะขอกระโปงถอดมันออกรูดซิปเกาะอกลงโยนเสื้อผ้าทิ้งกับพื้นห้องอย่างไม่ใยดีท่าทางเธอตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากแม่เสือสาวเลยแม้แต่น้อย ร่างอันอวบอั้นไม่ผอมเกินไม่อวบเกินกำลังเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้า ผมมองเต้าอวบคัพCของเธอ มะปรางค์เธออ้าขาออกขึ้นมาคร่อมบนตัวผมมือเล็กจับท่อนเอ็นถูไปมาที่ปากรูรักก่อนจะนั่งทับท่อนเอ็นของผมจนสุดความยาว ผมดันตัวขึ้นตะโบมดูดเลียหัวเม็ดบัวสีสวยของเธอจนมันแข็งเป็นไตใช้ลิ้นเลียเบาๆที่หัวเม็ดสวยเพราะความเสียวซ่านเสียงหวานๆครางออกมาให้ผมได้ยิน "อ๊า~..ขุน..อ๊ะ~" เสียงหวานเย้ายวนครางไปตัวเธอก็ขย่มเอวใส่เอ็นผมไปด้วย "อ่าส์~..ขย่มแรงไปแล้ว..ซี๊ด~" เธอขย่มใส่ท่อนเอ็นผมอย่างแรงทั้งขย่มทั้งบด "เสียวฉิบหาย..เอาฉันแรง ๆมะปรางค์ซี๊ดอ่าส์~" ผมบอกเธอแค่นั้นมะปรางค์ก็ขย่มเอวใส่ท่อนเอ็นผมไม่ยั้งเธอทั้งขย่มทั้งบดเอวใส่ท่อนเอ็นผมอย่างเมามันส์ "อ่าส์~...อย่างนั้น..บดลงมาแรงแรง..อ่าส์ส~..เสียวโคตร..แม่งโคตรดี..ดีฉิบหายเลยมะปรางค์" "อ๊าง~..เสียวจัง..ทำไมใหญ่แบบนี้นะ..อ๊ะอ๊า~" เธอครางเสียงดังลั่นห้อง มันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ผมมากขึ้นไปอีก "อ๊ะ~..อย่ากระแทกสวนขึ้นมาสิขุน..อ๊าาา~" ผมไม่ฟังที่เธอพูด ผมจับมะปรางค์นอนคว่ำหน้ายกก้นเธอขึ้นนิดหน่อยเสียบท่อนเอ็นเข้าไปทีเดียวมิดลำ "อ๊า~/อ่าส์~" "แน่นฉิบหาย..โคตรแน่นเลยมะปรางค์..เอิ่มมม~" "อ๊างงง~.ขุนฉันเสียว..เสียวจังเลยขุน..อ๊า~" ปัก ปัก ปัก~ ยิ่งเธอครางชื่อผมเสียงดังผมยิ่งคลั่งรัวท่อนเอ็นใส่ร่องรักไม่ยั้ง "ขุน..ฉันจะเสร็จ..อ๊า!~" เธอกระตุกปลดปล่อยน้ำรักไหลออกมาชโลมท่อนเอ็นผม จนเกิดเสียงท่อนเอ็นกระทบกับน้ำรักดังไปทั่วห้อง แจ๊ะ แจ๊ะ~ "ใกล้แล้ว..มะปรางค์อีกนิดอ่าส์~...." ปัก ปัก ปัก~ "แตกแล้ว..อ่าส์~" ผมดึงท่อนเอ็นออกมาข้างนอกชักสองสามทีน้ำรักสีขาวขุ่นก็พุ่งกระเด็นใส่ก้นขาวอวบของเธอจนเลอะไปหมด มะปรางค์เธอนอนหมดแรงอยู่บนที่นอน ส่วนผมลุกขึ้นแต่งตัวใส่เสื้อผ้าตัวเองเรียบร้อย แล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่สนใจเธอ ผมจะชอบเธอได้ยังไงผมก็แค่ตื่นเต้นที่ได้ของใหม่ใจมันเลยเต้นเร็วแค่นั้นผมไม่ได้ชอบเธอ "กูนึกว่ามึงจะนอนในห้องพี่มึงแล้ว..แม่งล่อไปสี่ชั่วโมงกว่าจะออกมาไอ้สัส!" พอผมออกมาไอ้เวย์ก็ด่าผมเลย "สี่ชั่วโมง?" ผมเลิกคิ้วขึ้นสูงยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาสี่ชั่วโมงจริงด้วย "แล้วเลขาพี่มึงอะมึงจะปล่อยให้เขานอนในนั้นเลยหรือไง?" ไอ้เวย์มันถามผมก่อนจะหันไปนัวกับอกอวบของเด็กบริการ เพื่อนผมแต่ล่ะคนหื่นกามทั้งนั้น "ก็ช่างดิ..ไม่ใช่เรื่องของกู" พูดจบผมก็เดินไปนั่งลงข้าง ๆไอ้ยูโรหยิบเหล้าสีอำพันที่กินค้างไว้ขึ้นมาดื่มทีเดียวหมดแก้ว ส่วนไอ้พวกเหี้ยนี่ก็แม่งนั่งจ้องสังเกตอาการผมอยู่นั้นแหละ "จะมองอะไรหนักหนาว่ะหน้ากูเหมือนหน้าเมียพวกมึงหรอ?" "ไม่เหมือนแต่เลขามึงอ่ะเหมือน" ไอ้ยูโรมันตอบ "เหมือนอะไร?" ที่ถามผมแค่อยากรู้ไม่ได้สนหรอกว่ามันจะอยากได้เธอหรือไม่อยากได้เธอ "หน้าเหมือนเมียในอนาคตอีกไม่กี่นาทีข้างหน้ามึงไม่ได้ชอบเลขาพี่มึงแน่นะ?" "...อืม" ผมยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกพรางตอบมันด้วย "งั้นถ้ากูขอต่อมึงคงไม่ว่านะ" "....เออ"ผมพูดเสียงในลำคอ ไอ้ยูโรมันจับเด็กบริการที่นั่งอยู่บนตักให้นั่งลงบนโซฟาแล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องของไอ้เฮียทันทีที่ได้คำตอบจากผม ไอ้เวย์ไอ้เคนไอ้จีเวลมันมองหน้ากันแล้วยิ้มมุมปาก ส่วนผมนั่งนิ่งยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้งเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่ข้างในใจผมแม่งกังวลชิบหายทำไมผมต้องรู้สึกแบบนี้ด้วยว่ะ "เหี้ยเอ้ย!!"ผมสบทออกมาเสียงดังวางแก้วลงกับโต๊ะอย่างแรงก่อนจะเดินตามไอ้ยูโรเข้าไป ปึก~ "มึงจะไปไหนวะ?" ไอ้จีเวลมันถามน้ำเสียงกลั้นขำผมไม่สนใจคำถามมันรีบวิ่งเข้าไปในห้องที่มะปรางค์นอนอยู่ แกร๊ก~ "มึงจะเข้ามาทำไมกูยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย" ทันทีที่มันเห็นผมวิ่งเข้ามาในห้องอย่างร้อนรนไอ้ยูโรก็ยืนกอดอกถามผมนิ่ง ๆ ผมไม่สนใจคำถามมันมองไปยังร่างบางที่นอนหลับอยู่บนเตียงมีผ้าห่มพื้นใหญ่คลุมร่างเธออยู่ "กูยังไม่ได้จูบไม่ได้กอดไม่ได้แตะต้องของหวงมึงแม้แต่ปลายเล็บไม่ต้องสำรวจขนาดนั้นก็ได้" "กูเปล่าหวง" "วิ่งตามกูเข้ามาขนาดนี้กูคงเชื่อมึงหรอก" "ในเมื่อมึงไม่ทำอะไรก็ออกไปดิ" ผมพูดไล่มัน "ไล่กูขนาดนี้ไม่หวงเลย" มันพูดแหย่ผม "พูดมากออกไปได้แล้ว" ผมไล่มันอีกครั้ง "เออ..ออกก็ได้ว่ะอดได้คุณเลขาคนสวยเลย.." มันยังพูดแหย่ผมไม่เลิก "รีบออกไปก่อนจะโดนตี_กู" "ครับคุณชายขุนหวงจริง ๆ..." มันพูดแล้วเดินไปแต่ก็ยังไม่วายหันมาแซะผมอีกรอบ "หึ!..วันหลังหวงก็บอกว่าหวงสิวะเก๊กฟอร์มอยู่ได้ไอ้สัส" ไอ้ยูโรเดินออกไปจากห้องแล้วปิดประตูลงเบา ๆเมื่อมันออกไปผมก็เดินไปหาคนที่หลับอยู่บนเตียงไม่รู้เรื่องอะไร "หวงหรอกูเนี่ยนะ..หึ!กูไม่ได้หวงกูแค่ยังไม่เบื่อ!" ผมจ้องสายตาคมกริบมองไปยังใบหน้าสวยคมของมะปรางค์พร้อมกับพูดบอกตัวเองในใจ ผมไม่ได้ชอบเธอจะหวงทำไม ผมยืนจ้องเธออยู่นานก่อนจะตัดสินใจดึงผ้าห่มผืนหนาออกหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมให้กับเธอก่อนจะอุ้มร่างบางที่ยังคงหลับพริ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวพาเดินออกมาข้างนอกห้องนั่งลงตรงโซฟาข้างไอ้จีเวล "สุดท้ายก็ติดกับดักตัวเอง..ไอ้ควาย!" ไอ้เคนมันลุกขึ้นยืนกอดอกมองมาที่ผมกับมะปรางค์ "กับดักเหี้ยไรกูเปล่า" ผมตอบหน้าซื่อตาใส "นี่ขนาดไม่ติดยังหวงขนาดนี้ถ้าติดจะไม่ยกทรัพย์สินให้เขาเลยหรอวะ?" ไอ้ยูโรพูดแซะบ้าง "หุบปากไปเลยพวกมึงอ่ะ." ผมด่าพวกมันแบบไม่จริงจังนัก ไอ้เหี้ยทั้งสี่ตัวมันมองผมแล้วยิ้มออกมาอย่างชอบใจ "ปากแข็งไปเถอะ..ปากแข็งมากระวังมีหมาคาบไปแดก" ไอ้เคนพูดแหย่ผม หมาที่ไหนจะกล้ามายุ่งกับของของขุนพล ผมพูดในใจ "อื้อ.." มะปรางค์ทำเสียงงัวเงียในลำคอเธอค่อยๆลืมตาขึ้นมองผมเธอหันไปมองรอบรอบห้องก่อนจะบอกให้ผมปล่อยเธอ "ปล่อยฉันได้แล้ว" ผมปล่อยมือออกจากร่างบางให้เธอลุกขึ้นไปนั่งลงฝั่งตรงกันข้ามกับที่ผมนั่ง ก๊อกๆ~ เสียงเคาะเรียกสายตาพวกผมได้เป็นอย่างดีก่อนประตูจะถูกเปิดเข้ามา เป็นไอ้พงษ์มันเดินเข้ามาในห้องหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผมกับมะปรางค์ "ทำไมไม่อยู่กับนาย! เธอมีหน้าที่อะไรลืมแล้วหรอ เธอต้องเป็นทั้งเลขาและบอดี้การ์ดคอยคุ้มครองนายแล้วทำไมถึงมานั่งเสนอหน้าอยู่ตรงนี้รีบไปหานายก่อนฉันจะหมดความอดทน!" มันพูดจับก็กระชากแขนมะปรางค์ให้ลุกขึ้นอย่างแรงจนเธอล้มลงกับพื้น ตุบ!~ "อ๊ะ!" "เป็นถึงบอดี้การ์ดส่วนตัวของนายทำไมถึงอ่อนแอแบบนี้!..พรุ่งนี้ฉันจะฝึกให้เธอใหม่มาให้ตรงเวลาไม่งั้นคงรู้นะว่าต้องเจอกับอะไร" มะปรางค์เธอลุกขึ้นยืนก้มหัวให้พี่ชายเธอพร้อมกับพูดบอก "รับทราบค่ะพรุ่งนี้ฉันจะไปให้ตรงเวลาจะฝึกให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นให้คู่ควรกับที่เป็นเลขาและบอดี้การ์ดของนายค่ะ" "ดี..งั้นก็ไปได้แล้ว!" มะปรางค์เธอเดินออกไปจากห้องโดยที่ไม่หันหลังกับมามองผม ผมมองไอ้พงษ์ตาขวาง แต่มันกลับไม่สนใจก้มหัวให้ผมกับเพื่อนแล้วเดินออกไป มันต้องทำกับมะปรางค์ขนาดนี้เลยหรอว่ะ ยังไงเธอก็เป็นผู้หญิงไหมว่ะ "แม่งโคตรโหดเลยว่ะกับผู้หญิงตัวเล็กๆก็ไม่เว้น" ไอ้ยูโรมันพูดแล้วมองมาที่ผม ไม่นานมะปรางค์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับไอ้ไคและผู้ชายอีกคน ใครว่ะ "คุณธวัชชัย เชิญนั่งทางนี้ค่ะ" มะปรางค์พูดบอกไอ้แก่นั้นให้นั่งลงที่โซฟาฝั่งตรงข้ามกับพวกผม จู่ๆมันก็ดึงแขนมะปรางค์ให้นั่งลงที่ตักมัน ไอ้เหี้ยนี่แม่งสงสัยไม่อยากแก่ตาย! "คุณธวัชชัยค่ะ..ดิฉันเป็นเลขาคุณไคค่ะไม่ใช่เด็กบริการ" เธอพูดบอกมันแต่ดูเหมือนมันจะไม่ฟังไอ้แก่นั่นกอดเอวคอดแน่นใช้มือลูบหน้าท้องแบนราบของมะปรางค์อย่างคุกคามสายตาที่มันมองเธอราวจับเสือจ้องเนื้อชิ้นโปรด "แล้วไงถ้าฉันต้องการแม้แต่เจ้านายเธอยังไม่กล้าห้าม" คำพูดนี้ของมันเหมือนกำลังดูถูกว่าไอ้เหี้ยไร้อิทธิพล "ดิฉันว่าการที่คุณพูดแบบนี้มันไม่ควรนะคะคุณเป็นแขกพูดแบบนี้มันน่าเกลียด" "ปากคอเราะร้ายจริงนะแม่เลขา..แบบนี้สิฉันยิ่งชอบ..คุณไคถ้าคืนนี้คุณยอมยกเลขาให้ผมธุรกิจที่เราคุยกันไว้ผมจะตกลงตอนนี้เลย" มันพูดอย่างบีบบังคับไอ้เหี้ยให้ยอมยกมะปรางค์ให้กับมัน ผมพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะวางแก้วเหล้าลงกับโต๊ะเสียงดัง ปัก!!~ ไอ้แก่นั่นและคนในห้องหันมามองที่ผมเป็นตาเดียว โดยเฉพาะมะปรางค์ "ไอ้คนไร้มารยาทนี้ใครครับคุณไค..ทำไมคุณถึงปล่อยให้เด็กไร้หัวนอนปลายเท้าเข้ามาในห้องได้!" "ไอ้คนที่มึงเรียกว่าไร้หัวนอนปลายเท้าก็เป็นเจ้าของธุรกิจที่มึงอยากร่วมลงทุนด้วยไง"

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more