#หลายวันต่อมา
#คอนโด
ติ๊งต่อง~ (เสียงกดกริ่ง)
เสียงกดกริ่งหน้าห้องดังขึ้นไม่บอกก็รู้ว่าใคร
พี่ชายฉันไงเขาบอกว่าวันนี้จะเข้ามาหา
แกร๊ก ~ (เสียงเปิดประตู)
"ว่าไงพี่"
"เลิกยุ่งกับไอ้เวรนั่นซะ!"
มาถึงก็ด่าฉันเลย
"พูดเรื่องอะไรของพี่?"
ฉันแสร้งไม่เข้าใจที่พี่พูดทั้งที่รู้ว่าเขาหมายถึงเรื่องคุณขุนพล ฉันก็ไม่ได้ยุ่งอะไรกับเขาหนิมีแต่เขาที่ยุ่งกับฉันไม่เลิก
"อย่ามาทำเป็นไม่เข้าใจฉันรู้ว่าแกรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร..เลิกยุ่งกับมันก่อนที่แกจะถลำลึกไปชอบมัน!"
"ฉันก็ไม่ได้ยุ่ง"
ฉันพูดพร้อมกับเดินเข้ามานั่งลงบนโซฟา โดยมีพี่พงษ์ตามหลังมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าท่าทางพี่ชายฉันจะซีเรียสกับเรื่องนี้มากใบหน้าคมคายเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด
"ไม่ได้ยุ่งไม่มันถึงยังตามแกไม่เลิก!"
"ฉันไม่รู้แต่ฉันพยายามหลีกเลี่ยงจากเขาแล้ว.."
"งั้นก็รีบมีแฟนมันจะได้เลิกยุ่งกับแก..ฉันมีคนมีรู้ฐานะดีหน้าตาดีคู่ควรกับแก"
"เ
