เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำ สะท้อนดังในห้องโดยสาร ร่างสูงนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย ดวงตาคมมองตรงไปข้างหน้า ขณะที่มืออีกข้างวางสบาย ๆ บนเกียร์ สลับกับจับกุมมือบางเอาไว้เป็นระยะ
ซีลีนเอียงตัวนิด ๆ แสร้งมองออกไปนอนวิวถนนที่เลื่อนผ่านกระจกราวกับมันเป็นเรื่องปกติ แต่ภายในใจของเธอกลับไม่เป็นปกติสักนิด ความเงียบในรถทำให้เธอได้ยินชัดเจน แม้กระทั่งเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นแรงไม่หยุด
“ตกลง นายจะพาฉันไปไหนกันแน่”
เธอเอ่ยถามอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงที่แข็งกว่าปกติ แต่แฝงไปด้วยความอยากรู้ ลมเหลือบตามองเธอแวบหนึ่ง มุมปากยกยิ้มเล็ก ๆ
“บอกตอนนี้ก็ไม่เซอร์ไพรส์สิ”
“ฉันไม่ใช่เด็กนะ จะได้ให้นายมาหลอกล่อกันง่าย ๆ”
เธอประชดกลับ แต่ใบหน้ากลับร้อนผ่าวโดยไม่รู้ตัว เขาไม่เถียง แค่หัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วกลับไปสนใจกับถนนตรงหน้า ความมั่นใจและความนิ่งของเขา ทำให้ซีลีนอดสงสัยไม่ได้ว่าปลายทางที่เธอกับเขากำลังจะไปมันคือ
