“ไม่กลับเข้าตู้?”
“ไม่ละ ฉันอยากดูอยู่ตรงนี้”
เสียงลมพัดผ่านกิ่งหลิวดังแผ่วเบา คนงานกำลังเตรียมเครื่องจักรสำหรับลงเสาเข็มสะพาน
เสียงเหล็กกระทบกันดังเป็นจังหวะ ซีลีนหยุดยืนมองภาพตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
“มันต้องออกมาดีแน่ ๆ”
เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ร่างสูงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กอดอกมองตามด้วยท่าทีสบาย ๆ แต่แววตากลับจับจ้องใบหน้าเธอนิ่งงัน พลางคิดถึงวันแรกที่เจอกัน จนกระทั่งวันที่เธอกระโดดลงน้ำไปช่วยเด็กคนนั้น ทุกอย่างมันอยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขาไปหมด ใครจะไปคาดคิดว่าลูกคุณหนูที่โคตรจะเรื่องเยอะ อีกทั้งยังรักสวยรักงามอย่างเธอจะยอมกระโดดลงน้ำลงไปช่วยคนอื่นอย่างไม่คิดถึงความปลอดภัยของตัวเอง
“พูดเหมือนเป็นคนสร้างเอง” ลมเหลือบตามองร่างบางที่มองไปยังจุดก่อสร้างด้วยสายตาเปล่งประกาย
“อย่างน้อย ฉันก็เป็นคนออกแบบ คุณก็แค่สร้างตามแบบที่ฉันวางไว้”
“เหรอ”
ลมหัวเราะใ
