22.Bölüm “Mektup”
Yağmur Suskun..
Bir iki zorlama ile gözlerim açıldı.. Çok halsizim, çok yorgunum. Yatakta oturur duruma geldim ve bacağıma baktım. Siyah iplikler olduğu gibi duruyor. Acaba kabus mu gördüm diye düşündüm ama değilmiş..
Dikişlerin etrafı kızarmış. Ağlamaya başladım. Kapı açıldı, sesi duyunca o tarafa baktım. Arnaldo içeri girdi, bakışları ilk defa bu kadar merhametliydi. Gelip yatağın kenarına oturdu ve;
“Prensesim özür dilerim, akşam kendimi kaybettim biraz” deyip üzerimdeki örtüyü kaldırdı..
Elinde krem vardı, bacağıma sürdü. Ben kalkıp saldırmak istiyorum, saçını başını yolmak istiyorum ama çok korkuyorum. Dediği doğruymuş, asla merhametli biri değil. Tepkilerimin bana dönüşü çok ağır olacak. En iyisi sessizlik..
Kremi sürdükten sonra üzerini bantladı. Elimden
