เจ้าขา
ฉันเดินกลับห้องตัวเองด้วยความเมื่อยล้าที่ขา เพราะก่อนหน้านี้ผ่านการเกร็งมาเป็นเวลานาน ทำให้มันล้าไปหมด แต่ก็ต้องพาตัวเองกลับมาอย่างรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจกับสิ่งที่ถูกกระทำไป ฉันไม่ได้เสียใจที่เขาทำเรื่องอย่างว่ากับฉัน เพราะว่าเขามีสิทธิ์ แต่ฉันเสียใจที่เขาทำเหมือนฉันเป็นผู้หญิงอย่างว่า ที่พอเสร็จ ก็ไล่ออกมาอย่างไม่ใยดี
“คุณคงจะเกลียดเจ้าขามากสินะคะ ถึงไม่เคยเห็นเจ้าขาอยู่ในสายตาของคุณเลยสักครั้ง” แต่กลับกัน กับฉันที่พอนานวันไปกลับเริ่มจะรักเขามากขึ้นเรื่อยๆ รักทั้งที่รู้ว่าไม่ควรรัก รักทั้งที่รู้ว่าจะไม่สมหวัง
แปลกแต่จริง หัวใจไม่เคยจำ ไม่เคยฟังสมองเลย ขนาดเขาไม่เคยทำดีกับเราเลยสักนิด เพียงแค่ได้เจอหน้ากันบ่อยๆ เพียงแค่รู้อยู่แก่ใจว่าเขาคือสามีของฉัน แค่นี้ก็ทำให้หัวใจของฉันมันหวั่นไหวไปตามกาลเวลา รักคนที่ไม่ควรรักไปแล้ว
ฉันอุ้มลูกลงมายังด้านล่างในวันต่อมา แต่กลับเห็นคุณเพทายนั่งอ
