เพทาย
หลังจากผมเห็นผู้หญิงคนนั้นเช็ดตัวให้พะแพงเสร็จ ผมก็บอกเธอเสียงแข็งก่อนจะเดินนำออกไปที่ห้องของเธอนั่นเอง และเธอก็ตามมาติดๆ
“มีอะไร...อ๊ะ!” ผมเข้าไปกระชากพร้อมกับบีบแขนของเธออย่างแรงด้วยความโกรธ
“ยังจะถามอีกเหรอว่ามีอะไร เธอคิดว่าชีวิตหลานฉันไม่สำคัญหรือไง เธอถึงไม่บอกฉัน!” เมื่อคืนหลังจากที่เธอเดินออกจากห้องผม ผมก็นอนไม่หลับอีก และได้ยินเสียงเหมือนคนคุยกัน นั่นทำให้ผมเดินออกจากห้องตามเสียงมา ก่อนจะเห็นว่าทั้งผู้หญิงคนนี้และป้าสะอางอยู่ที่ห้องพะแพง จนผมได้รู้ว่าหลานตัวเองไม่สบายไง
“เจ้าขาไม่ได้ไปบอกเหรอคะ” เธอถามกลับมาคืน แต่แล้วยังไง ไปแต่กลับไม่พูดอะไรเรียกว่าบอกเหรอวะ
“ถ้าเธอบอก ฉันคงไม่ต้องรู้ด้วยตัวเองหรอกไหม ว่าหลานฉันไม่สบาย!”
“แล้วคุณเพฟังเจ้าขาพูดไหมคะ ตั้งแต่เจ้าขาเข้าไป คุณก็เอาแต่ว่าเจ้าขา!” เธอเถียงกลับมาคืน และใช่ผมจะไปคิดเหรอว่าอยู่ๆ หลานผมไม่สบายทั้งที่ตอนเย็นยังป
