เพทาย
“พี่เพ มินนี่ได้ชุดแล้วนะคะ เมื่อไหร่พี่เพจะไปลองชุดสักที” มินนี่พูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์
“แล้วจะรีบไปทำไม แม่ฉันยังไม่กำหนดวันเลย เรื่องข่าวก็เหมือนกัน จะรีบให้ข่าวทำไม อย่างน้อยก็น่าจะรอให้ได้วันที่แน่ชัดก่อน” ผมตอบกลับเธอไป เรื่องข่าวงานแต่งงานก็เป็นเธอนั่นแหละที่เป็นคนให้ข่าวไปทั้งที่แม่ผมยังไม่ได้อนุญาตอะไร
“แล้วยังไงคะ ยิ่งให้ข่าวเร็วยิ่งดี จะได้รีบแต่งเร็วๆ อีกอย่าง ยังไงก็ได้แต่งอยู่แล้ว ไม่ใช่เหรอคะ” เธอเดินเข้ามาพูดกับผมด้วยรอยยิ้มร้ายๆ
“อืม” ผมตอบเธอกลับไปอย่างไม่ปฏิเสธอะไร เพราะยังไงงานแต่งก็ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้ว
“ถ้ารู้อย่างนั้นแล้ว พี่เพจะต้องรอแม่พี่ทำไมคะ”
“ที่ฉันต้องรอแม่ฉัน ก็เพราะต้องการแหวนของแม่เพื่อมาใช้ในพิธีไง ถ้าเกิดอยากเป็นสะใภ้บ้านฉันอย่างสมบูรณ์ จะต้องรอแหวนที่แม่ฉันเป็นคนสั่งทำพิเศษ เป็นแหวนประจำตระกูล” ผมบอกเธอออกไปตามตรง เพราะลูกสะใภ้ตระกูลผมจะมีแหว
