Boris sessizce yaklaştı. Elini Elena’nın omzuna koydu. “İyi misin?”
Elena başını hafifçe salladı. “Seninle birlikteyken… evet.”
Bir süre sessizce yürüdüler. Sonra Boris durdu.
“Burada,” dedi. “Bu ağacın altında ilk kez yalnız kalmıştım. Dönüştüğüm gece.”
Elena gözlerini ona çevirdi. “Korkmuş muydun?”
“Hayır. Ama yalnızdım. Şimdi… yalnız değilim.”
Elena’nın kalbi hızlandı. Boris ona döndü, gözleri Elena’nınkine kilitlendi.
“Seninle olmak… her şeyi değiştiriyor.”
Elena bir adım attı. Aralarındaki mesafe kalmadı.
Boris, Elena’nın kolyesine dokundu. “Bu seni koruyor. Ama ben… seni hissetmek istiyorum.”
Elena kolyeyi çıkardı. “Artık sadece bu değil… sen de beni koruyorsun.”
Boris’in parmakları Elena’nın yanağında gezindi. Teninin soğukluğu, Boris’in dokunuşuyla ısınmış gibiydi.
Elen
