คลับรัก รักนะครับที่รักของผม

ตอนที่4(Arm x Mable)

Arm talk.

ชิบหายเธอยังบริสุทธิ์ ผมเป็นคนแรกของเธอ แต่จะเอาออกตอนนี้คงไม่ได้

"ทำไมหนูไม่บอกพี่ว่ายังไม่เคย"

"หนูอยาก อ๊ะ"

"งั้นหนูก็ขย่มให้พี่หน่อย"ผมพูดก่อนจะคลอเคลียซอกคอเธอ

"อ๊ะหนูทำไม่เป็น" ผมเลยเอามือจับสะโพกเธอขยับขึ้นลงเองสักพักเธอก็ขยับตามอารมณ์ของเธอจนข้างในของเธอกระตุกตอดรัดท่อนเอ็นของผม ผมเลยแทงสวนขึ้นไปจนเธอครางเสียงหลงก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปไหนช่องทางคับแคบนั่น เธอยังไม่เสร็จครับผมเลยจับเธอให้นอนลงบนโซฟาจับขาเธอให้พาดบ่าผมก่อนจะสอดเอ็นเข้าไปใหม่ ผมกดสะโพกเข้าออกเร็วๆแรงๆจนเธอเกาะแขนผมแน่น

"เร็วไปค่ะพี่อาร์ม อ๊ะ อ๊ะ" เธอบอกแต่ผมไม่สนข้างในตอดรัดผมจนเสียวไปหมดผมเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาอีก เหมือนว่ายิ่งเอามันยิ่งไม่รู้จักพอปกติผมไม่ค่อยเอาผู้หญิงนานๆจะเอาที แต่พอมาได้เป็นคนแรกของเมเบิ้ล แบบนี้แถมข้างในทั้งนิ่มทั้งอุ่นตอดรัดผมดีขนาดนี้ ผมเลยไม่รู้จักอิ่ม ยาปลุกที่เธอได้รับมันน่าจะหมดฤทธิ์ไปนานแล้วครับ แต่ผมกับเธอก็ยังไม่หยุดกิจกรรมอย่างว่า ทำต่อจนถึงเช้า

ผมนอนไม่หลับเลยเดินออกไปสูบบุหรี่ที่ระเบียงด้านนอก ไม่นานมือถือผมที่วางไว้บนหัวเตียงก็ดังขึ้น ผมยังไม่อยากให้คนที่เพิ่งได้นอน ตื่นมาตอนนี้ผมเลยรีบเดินเข้าไปรับก่อนจะออกมาคุยนอกระเบียง

สายเข้า>>>จิวเวอรี่

"ว่าไงไอ้สัส"

/เห็นรถมึงอยู่ข้างล่าง มาหากูรึป่าวหรือมาหาใคร/น้ำเสียงกวนตีนๆถามกูเหมือนจับผิด

"เออ"

/เออห่าไร มึงฉีดยาให้เด็กแพทย์หรอว่ะไอ้เหี้ย/

"หึ"

/เออๆมีเรียนบ่ายนะครับเพื่อนอย่าโดดเรียนเดี๋ยวได้จบพร้อมแพทย์นะ/ ไอ้จิวมันแซวผมมันก็กวนตีนแบบนี้ กวนตีนจนได้ผัวแถมผัวมันทั้งตีนทั้งมือโคตรหนัก ผมเคยมีเรื่องกับพี่ต้นมาแล้ว

ผมมองคนที่นอนอยู่แบบคิดไม่ตกจะเอายังไงดี ผมไม่เคยมีแฟนไม่อยากมีด้วยแต่จะปล่อยไว้แบบนี้มันก็ไม่ใช่นิสัยผมสักนิดผมยืนอัดบุหรี่สองสามมวนก่อนจะเข้าไปปลุกเธอ

"เมเบิ้ลคะ"ผมสะกิดเรียกเธอ เธอขยับตัวนิดหน่อยก่อนจะลืมตารับแสงสว่าง

"พี่ พี่อาร์ม โอ้ย" เธอพยายามดันตัวลุกขึ้น

"พี่มีเรียน หนูมีเรียนไมวันนี้" เธอพยักหน้าก่อนมองนาฬิกา

"คงเข้าเช้าไม่ทันแล้วค่ะ"

"งั้นเดี๋ยวเที่ยงพี่มารับ เดี๋ยวพี่กลับก่อนนะคะ"ผมว่าก่อนจะหยิบเสื้อมาใส่แล้วเดินออกจากห้องเธอ

Mable talk.

เป็นเขาอีกแล้วที่มาช่วยฉัน เมื่อคืนฉันนัดเพื่อนไว้แต่เพื่อนฉันยังมาไม่ถึงก็เกิดเรื่องซะก่อนตอนแรกจะไปเข้าห้องน้ำเพราะรู้สึกว่าร้อนยังไงบอกไม่ถูกแต่พอออกมาก็โดนผู้ชายสองคนนั่นลากฉันไปที่โรงรถของพี่อาร์มดีที่เขามาช่วยฉัน แล้วพาฉันมาส่งแต่ตอนที่อยู่ในรถเขาเอามือมาเช็ดหน้าผากให้ฉันแค่โดนสัมผัสฉันก็รู้สึกต้องการมากกว่านี้เลยจับมือเขากดลงตรงนั่นพอมาถึงคอนโดเขาก็เดินตามขึ้นมาด้วยแต่พอเขาจะกลับฉันกลับดึงแขนเขาเอาไว้ หลังจากนั่นเราก็มีอะไรกันจนเกือบเช้า ฉันรู้ว่าฉันมันง่ายจะไปโทษใครได้ แต่พอเมื่อกี้ที่เขาบอกจะกลับมันรู้สึกผิดหวังขึ้นมาฉันก็บอกไม่ถูกว่าความรู้สึกตอนนี้มันคืออะไร ยัยเมเบิ้ลต้องไม่ใช่แบบนี้ปกติฉันไม่แคร์อะไรนะ เขาก็แค่ช่วยฉันไว้เท่านั่น

"เดี๋ยวสิบเอ็ดโมงมารับหนูหน่อยสิ"ฉันโทรหาคุณหมอเมลล์พี่ชายคนเดียวของฉันที่น่าจะเพิ่งออกเวร

/มาแปลกเว้ย!!!ทำไมน้องสาวพี่ถึงอยากให้ไปรับคะ ไหนลองบอกพี่ชายสุดหล่อคนนี้สิ/

"อยากได้คนเลี้ยงข้าวค่ะ"

/ฮะ! แค่เนี่ยอุส่าห์นึกว่าน้องสาวสุดที่รักจะคิดถึงซะอีก ก็ได้ๆเดี๋ยวสิบเอ็ดโมงพี่ไปรับ/ พี่ชายสุดที่รักของฉันเป็นหมอประจำโรงพยาบาลเอกชน ฉันเลยอยากเรียนทางด้านนี้บ้าง พ่อกับแม่ของฉันเสียไปนานแล้ว พี่ชายเลยส่งฉันเรียน แต่ค่าเทอมที่นี้มันแพงเอาเรื่องอยู่ ฉันเลยใช้มันสมองอันน้อยนิดสอบชิงทุนเข้ามานะสิ ฉันลุกออกจากเตียงด้วยความยากลำบากมันปวดร้าวไปหมด ไม่คิดว่าครั้งแรกจะเจ็บขนาดนี้ ฉันเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวก่อนจะเข้าห้องน้ำ นี่มันฉันรึป่าวทำไมลายทั้งตัวแบบนี้ มีแต่รอยดูดรอยกัดเต็มไปหมด พอฉันอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ฉันก็เหลือบไปเห็นนาฬิกาของคนที่เพิ่งเดินออกไป สงสัยคงต้องฝากไปคืนไม่ก็ค่อยเอาไปคืนเอง

พอฉันลงมาด้านล่างรถพี่ชายสุดหล่อของฉันก็จอดอยู่หน้าคอนโดแล้ว

"อยากทานอะไรบอกป๊าสิคะ"รอยยิ้มที่อบอุ่นทำให้ฉันสบายใจเสมอเมื่ออยู่กับพี่ชายตัวเอง

"ขอเป็นMKได้ป่ะ หนูมีเรียนบ่ายจะทันรึป่าว"

"ระดับป๊าเมลล์ขับรถมาส่งทันอยู่แล้ว" พี่ชายฉันว่าก่อนจะขับรถพาฉันไปกินMK

"ใครมาส่งวะ"ไอ้ขิงถามตอนฉันลงจากรถแล้วเดินเข้าไปหามันที่นั่งรออยู่ใต้ต้นไม้หน้าคณะ

"พี่ชายกูเอง"ฉันกับไอ้ขิงคุยกันสักพักก่อนจะถึงเวลาเรียน