จังหวะหัวใจเพรียกหารัก

พี่ติวเตอร์สุดหล่อ

10 ปีก่อน

“แกๆ วันเสาร์นี้จะมีศิษย์เก่ามาช่วยติวข้อสอบเข้ามหาลัยด้วยล่ะ” คริษฐาหรือครีมเพื่อนสาวคนสนิทของฮันนี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงร่าเริง

“ถ้างั้นก็ดีน่ะสิ ได้เรียนกับรุ่นพี่หนุ่มๆยังดีกว่าเรียนกับอาจารย์แก่ๆซะอีก” ฮันนี่เอ่ยพลางจกขนมขบเคี้ยวเข้าปากไปด้วย ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยง หลังจากกินข้าวเสร็จแล้วเธอก็มีเวลาเม้าส์มอยกับเพื่อน

“ฮันนี่ แกก็พูดตรงไป” ครีมหัวเราะเบาๆแล้วเอ่ย “แต่เซ็งตรงที่ต้องมาเรียนทุกวันเสาร์นี่สิ”

“เอาน่าครีม อดทนอีกหน่อยเดี๋ยวก็เรียนจบแล้ว”

ฮันนี่มองเพื่อนสนิทด้วยแววตาเหม่อลอย ไอ้ครีมมันจะสวยไปไหน

ถ้าหากว่าเธอสวยได้สักครึ่งหนึ่งของมันก็ดีน่ะสิ คนอะไรสวยแล้วยังนิสัยดีอีก ที่บ้านก็รวยติดอันดับต้นๆของประเทศแถมยังมีพี่ชายที่โคตรจะหล่อเลย ชีวิตของมันโคตรเพอร์เฟคอ่ะบอกเลย

การที่ได้คบกับคนสวยๆแบบคริษฐา ทำให้ฮันนี่ถูกเอาไปพูดเสียๆหายๆเป็นอย่างมาก ทุกคนชอบด่าว่าเธอไม่เจียมตัว ไม่ดูสารรูปตัวเองเอาซะเลย ด่าว่าเธออยากได้แสงบ้างล่ะ ที่หนักกว่านั้นคือมีคนบอกว่าที่

ยัยครีมคบกับเธอนั้นก็เป็นเพราะว่าสงสาร เธอคร้านจะใส่ใจว่าคนอื่นจะคิดยังไง แต่เธอเชื่อว่ายัยครีมไม่ได้เป็นคนแบบนั้น

แม้จะเป็นวันเสาร์แต่ก็ยังเป็นวันที่ฮันนี่ต้องมาติวที่โรงเรียน เธอมีความฝันว่าจะเป็นหมอตั้งแต่เด็กๆแล้ว ดังนั้นจึงมุ่งมั่นว่าจะต้องสอบเข้าที่มหาลัยแพทย์ให้ได้

ฮันนี่และครีมเลือกที่จะนั่งแถวที่สองตรงกลางเพราะตรงนี้มันสามารถมองเห็นกระดานได้พอดี ไม่ใกล้แล้วก็ไม่ไกลเกินไป เมื่อเสียงกริ่งดังขึ้นเพื่อนๆในห้องก็ทยอยเข้ามานั่งประจำที่

สักพักผู้ชายตัวสูงใหญ่ก็เดินเข้ามา เขาคนนั้นสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวพับแขนไปถึงข้อศอกกับกางเกงสแล็คสีดำ ทั่วทั้งห้องเรียนเงียบกริบ ต่างคนต่างเอาแต่มองคนมาใหม่ด้วยความสนใจ

“สวัสดีครับ พี่ชื่อปริญญ์ เรียกสั้นๆว่าพี่ซินก็ได้ครับ ตอนนี้เป็นหมออินเทิร์นปีสอง ต่อไปนี้จะรับหน้าที่ติววิชาชีวะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” ปริญญ์เอ่ยจบก็หันไปเขียนชื่อตัวเองลงบนกระดานด้านหลัง

ฮันนี่นั่งนิ่งเงียบ จ้องมองผู้ชายตรงหน้าตาไม่กระพริบ หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับกลองรบ ยิ่งตอนที่พี่เขายิ้มจนเห็นลักยิ้มข้างแก้ม เธอก็รู้สึกเหมือนจะตัวละลายอยู่ตรงนี้

แต่ไหนแต่ไรมาเธอก็แพ้ผู้ชายหน้าตี๋แบบดาราจีนอยู่แล้ว

พี่ซินตรงสเปคเธอทุกอย่าง เธอชอบลักยิ้มของเขา เธอชอบขายาวๆนั่นและที่สำคัญคือบั้นท้ายงามงอนน่าตีของเขา!

เวลาที่พี่เขาหันหลังเขียนกระดาน กางเกงสแล็คเข้ารูปที่ดูจะฟิตตรงช่วงบั้นท้ายมากเป็นพิเศษก็เตะตาเธอเข้าอย่างจัง ในใจก็เอาแต่มองตรงนั้นจนแทบไม่ได้ฟังเลยว่าพี่เขาพูดอะไรไปบ้าง

แย่ล่ะสิ...พี่เขาปล้นหัวใจเธอไปหมดทั้งดวงเสียแล้ว

“ฮันนี่ ฮันนี่ ตาแกแล้ว” คริษฐาเอ่ยพลางเขย่าแขนเสื้อเพื่อนสนิทพร้อมกับกระซิบเบาๆ

“หา เอ่อ อะไรเหรอ” ฮันนี่กระซิบถามเพื่อนเบาๆ เมื่อครู่นี้เธอมัวแต่มองพี่เขาจนไม่ได้ฟังอะไรเลย

“ถึงตาแกแนะนำตัวแล้ว ไม่ได้ฟังรึไง”

“อ้อ”

เมื่อทุกสายตาในห้องเรียนจ้องมาที่เธอ ฮันนี่ก็รู้สึกตื่นเต้นและประหม่า เธอลุกขึ้นอย่างรวดเร็วจนทำให้เก้าอี้หงายหลังดัง ‘โครม’

เพื่อนๆในห้องพากันหัวเราะเธออย่างสนุกสนาน ในขณะที่เธอรู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก เธอก้มลงเก็บเก้าอี้ตั้งขึ้นเหมือนเดิม

“น้องเป็นอะไรไหมครับ” พี่ซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จนเธอใจบางใบหน้าแดงก่ำราวกับมะเขือเทศ

“หนูไม่เป็นอะไรค่ะ เอ่อ หนูชื่อภริดา ชื่อเล่นว่าฮันนี่ค่ะ”

“ฮันนี่ที่แปลว่าน้ำผึ้งหรือว่าที่รักครับ” พี่ซินเอ่ยพร้อมกับอมยิ้มนิดๆ ดวงตาของเขาทอประกายระยิบระยับคล้ายกำลังหยอกเย้าเธอ คำว่า ‘ที่รัก’ ที่พี่เขาพูดออกมานั้น ยิ่งทำให้เธอเขินจนใบหน้าร้อนฉ่าไปหมด “พี่แซวเล่นครับ เอ้า คนต่อไป” เขาเอ่ยพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

ฮันนี่นั่งลงเงียบๆแต่ทว่าหัวใจของเธอยังคงเต้นกระหน่ำไม่หยุด

“ฮันนี่ แกชอบพี่เขารึไง” คริษฐากระซิบเบาๆ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความล้อเลียน

“บะ บ้าเหรอ แกอย่ามามั่ว” ฮันนี่รู้ดีว่าตัวเองโกหกได้ไม่เนียนเลยจริงๆ

“ไม่ชอบก็ไม่ชอบ” ยัยครีมหัวเราะคิกคักในลำคอแล้วปล่อยให้เธอจมอยู่ในภวังค์

ไม่ได้ๆฮันนี่ เธอจะต้องมีสติ อย่าปล่อยให้บั้นท้ายนั่นมายั่วยวนจนเสียการเรียนเด็ดขาด!

เฮ้อ นอกจากจะหล่อโดนใจแล้ว พี่เขายังสอนเก่งมากอีกด้วย

คอร์สติววันนี้เป็นการติวเข้มโค้งสุดท้ายก่อนการสอบเข้ามหาลัย ดังนั้นการเรียนการสอนจึงเน้นการทำโจทย์เป็นส่วนใหญ่ พี่ซินปล่อยให้พวกเราทำข้อสอบจากปีก่อนๆ ก่อนจะเฉลยและอธิบายโจทย์ในแต่ละข้ออย่างละเอียด

ฮันนี่พบว่าวิธีการสอนของพี่ซินนั้นช่วยเธอได้เยอะมาก มันทำให้เธอมองภาพได้ง่ายขึ้น วิชาชีวะเป็นวิชาท่องจำ ดังนั้นมันจึงดีมากที่เขาช่วยบอกทริคการจำดีๆแถมยังอธิบายได้อย่างละเอียด สอนดียิ่งกว่าอาจารย์ของเธอเสียอีก

“อย่าลืมทำโจทย์ที่พี่ให้ไปด้วยนะ วันเสาร์หน้าเจอกันครับ”

นี่เป็นครั้งแรกที่ฮันนี่ไม่อยากให้ออดเลิกเรียนดังขึ้น เธออยากจะเรียนกับพี่เขาให้นานกว่านี้อีกหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไร...ยังเหลืออีกสองครั้งที่เธอจะได้พบเขาอีก

ในขณะที่เพื่อนๆคนอื่นทยอยเดินออกจากห้องเรียน ฮันนี่กับครีมก็เตรียมจะกลับบ้านด้วยเช่นกัน แต่วันนี้ฮันนี่กลับจงใจเก็บของอย่างเชื่องช้าเพราะต้องการที่จะอยู่ในห้องเดียวกันกับพี่ซินนานขึ้น

“นี่แกจะเก็บของเสร็จยังเนี่ย” คริษฐาเริ่มเอ่ยอย่างหงุดหงิด เมื่อเพื่อนสนิทเอาแต่ทำอะไรเชื่องช้าราวกับตัวสล็อต

“เออ จะรีบไปไหนล่ะ...” ฮันนี่กำลังจะพูดต่อ แต่ทว่าพี่ซินกำลังเดินมาทางนี้

ตึกตัก ตึกตัก

หัวใจเธอเต้นระรัวอีกครั้งเมื่อพี่เขาส่งยิ้มให้ แต่ทว่าเขากลับหันไปพูดกับยัยครีมด้วยความเป็นกันเองราวกับคนที่รู้จักกันมาก่อน

“น้องครีมครับ ให้พี่ไปส่งไหม?”

“ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้หนูจะไปเดินห้างกับเพื่อน”

ฮันนี่ยืนนิ่งเงียบด้วยความตกใจ แม้จะถูกเพื่อนสนิทจูงมือเดินไปไกลแล้วก็ยังไม่รู้ตัว ในใจของเธอเต็มไปด้วยคำถาม ทำไมเธอถึงรู้สึกได้ว่าทั้งพี่ซินแล้วก็ยัยครีมรู้จักกันมาก่อนล่ะ สายตาที่พี่ซินมองยัยครีมนี่ก็แปลกๆ ถ้าเธอไม่ได้คิดมากไปเอง...คงไม่ใช่ว่าพี่เขาชอบเพื่อนของเธอหรอกนะ แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆเธอจะทำยังไงดีล่ะ

เฮ้อ จบกันรักแรกพบของเธอ