Chapter
15
ความรู้สึกที่เติบโต
หลายวันผ่านไป บรรยากาศในบ้านเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อน ธีรติณณ์ยังคงแสดงออกถึงความห่วงใยต่อมิรินทร์อย่างสม่ำเสมอ แม้ว่าภายนอกจะยังคงรักษาท่าทีที่สุขุมและเย็นชาเอาไว้ แต่การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขากลับบ่งบอกถึงความรู้สึกที่ลึกซึ้งขึ้น
เขาคอยถามไถ่อาการของเธอทุกวัน สั่งให้คนดูแลเรื่องอาหารและยาอย่างพิถีพิถัน บางครั้งก็แวะมาทานอาหารเย็นกับเธอที่ห้องนั่งเล่น แม้จะไม่ได้พูดคุยกันมากนัก แต่ความเงียบนั้นกลับไม่ได้อึดอัดเหมือนเมื่อก่อน มันกลายเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความเข้าใจและความสบายใจ
มิรินทร์เองก็เริ่มปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้ดีขึ้น ความหวาดระแวงและความเกรงใจที่มีต่อธีรติณณ์ค่อย ๆ จางหายไป เธอเริ่มมองเห็นด้านที่อ่อนโยนและเอาใจใส่ของเขามากขึ้น และความรู้สึกขอบคุณก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนและลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
ในวันที่มิรินทร์ห
