ปาลิตาแทบทำตัวไม่ถูกเมื่อได้ยินคำพูดแฝงความนัยเช่นนั้น เธอนึกว่าเขาจะอิ่มเอมมาจากเมื่อคืนแล้วเสียอีก เห็นกลับมาก็ตี่สี่เข้าไปแล้ว
“หนูคิดว่าพ่อเลี้ยงเบื่อหนูแล้วเสียอีก”
“..หืม..” คิ้วเข้มขมวดมุ่นยกขึ้นสูงเป็นเชิงสงสัย
“ทำไมคิดแบบนั้น” เขาถาม
“ก็พ่อเลี้ยงกลับดึกเกือบทุกวัน บางวันเกือบเช้า”
“เลยคิดว่าฉันไปเอากับคนอื่นมาเหรอ” พ่อเลี้ยงหนุ่มถามตรงๆ
หญิงสาวพยักหน้ายอมรับว่าเธอคิดเช่นนั้น
เหมันต์หมุนกายบางให้หันมาหาแล้วประคองใบหน้างามขึ้นสบตา
“นึกว่าจะไม่สนใจ ไม่เคยเห็นถามฉันสักคำว่าหายไปไหน” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวย
ที่ผ่านมาเธอไม่เคยถามเขาเลยว่าไปไหน หรือไปทำอะไร ทำไมจึงกลับดึก เขาก็เลยคิดว่าเธออาจจะสบายใจมากกว่าที่เขาไม่อยู่ทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ
“หนูไม่กล้ายุ่งเรื่องของพ่อเลี้ยงหรอกค่ะ” เธอรู้ตัวเองดีว่าไม่มีสิทธิ์อะไรขนาดนั้น
“ไม่กล้ายุ่งหรือไม่อยากยุ่งกันแ
