Gözlerimi açtığımda kanepenin üzerinde Zeynep'le uyuya kaldığımızı anlamam geç olmadı. Benim güzel karımın uyanmaya hiç niyeti yoktu sanırım. Burada rahat olmadığını düşünerek önce yanından yavaşça kalktım, sonra da kucağıma alıp odamıza götürdüm. En iyisi uyumaya devam etmek diye düşünüp bende tekrardan yatağa girmiştim. Saat biri geçmiş uykumu kaçırmanın gereği yok diye düşünüp Zeynep'e sarılıp huzur bulduğum kokusuyla tekrar uykuya dalmaktı amacım. Fakat Şahin'e hiç rahat verilirmiydi. Telefonum çalınca önce neden sessize almadığım için kendime küfrettim, sonra da bu saatte arayana saydırmaya başlamıştım ki annemin aradığını görünce hemen açtım. "Oğlum kusura bakma seni de uykundan uyandırdım ama burada kavga var polisi aradım ama bizim mahalleyi söyleyince Şahin'e haber verin bizde gel
