Annemin ortaya attığı bombadan sonra insanların yüzüne bakmak istemedim. Çünkü annem yalan söylüyordu böyle bir şey yoktu. Neden böyle bir şey yaptığını az çok tahmin ediyordum. Fakat buna gerek yoktu ki Selim'in yüzüme bile baktığı yoktu. Benim başkasıyla evlenip evlenmemem onun hiç umrunda değildi. Zaten abimin gereksiz tepkisi de ayrı bir şeydi. Neden bilmiyormuş, sanki kendisi her şeyi herkese söylüyordu. Lan aylarca beni ayakta uyurmuşsunuz birde hesap sorar gibi konuşuyordu. İçeride gerildiğim için boş tabakları alıp kendimi mutfağa attım. En azından bir süreliğine olsa burada kalabilir içeride ki konunun değişmesini beklerdim. Boş durmak yerine tabakları makinaya koymak için uğraşırken arkamdan ayak seslerini duysam da Zeynep olduğunu bildiğim için arkama bakmadan konuşmaya başladım
