แสนรักเดินมาส่งสามีถึงรถ เธอยืนรอกระทั่งเขาขับรถออกจากประตูรั้วไปแล้ว จึงเดินกลับขึ้นมาบนบ้าน
แม่ก้านไปวัดยังไม่กลับมา พ่อกำนันนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่เก้าอี้ตรงชานบ้าน
แสนรักเดินไปนั่งลงบนพื้นข้าง ๆ บิดา เธอยื่นมือไปบีบนวดขาให้ท่านอย่างเอาอกเอาใจ
กำนันไสวลดหนังสือวางลงบนตัก ท่านมองลูกสาวลอดแว่นสายตา
“จะขออะไรล่ะ”
แสนรักยิ้มกว้าง “พ่อรู้ทันรักทุกทีเลย”
“หึ! จะขอที่ดินติดถนนทางไปอำเภอใช่ไหม”
“พี่แสนบอกพ่อแล้วเหรอจ๊ะ”
แสนรักโทรคุยกับพี่ชายแล้ว เธอบอกพี่แสนว่าอยากได้ที่ตรงนั้น เพื่อทำร้านขายต้นไม้
เพราะมีกันสองคนพี่น้อง เธอและพี่แสนเป็นทายาทของพ่อ มีสิทธิ์ได้รับมรดกของพ่อเท่ากัน เธออยากได้ที่แปลงนั้น แต่ก็เกรงใจพี่ชาย เพราะแม้พ่อจะทยอยโอนที่ทางให้เธอกับพี่ชายเป็นบางแปลงแล้ว แปลงไหนที่ยังไม่โอนก็หมายความว่า พี่ชายของเธอก็มีสิทธิ์ที่จะได้รับมันเหมือนกัน
“อืม... มันโทรมาบอกตั้งแต่วันก่อ
