หมอวินสวมเพียงกางเกงนอนขายาว เขาใช้ผ้าเช็ดผมที่เพิ่งสระ เมื่อเห็นรอยยิ้มของคนที่นั่งอยู่บนเตียง เขาก็ถามเธอว่า
“คุยกับพ่อกับแม่เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”
“ค่ะ”
“พวกท่านว่าไง”
“พ่อกับแม่บอกว่า อยากทำอะไรก็ทำได้เลย พวกท่านอยากให้รักใช้ชีวิตอย่างมีความสุข”
“อืม... ดีแล้ว”
หมอวินเอาผ้าขนหนูผืนเล็กไปตากไว้ที่ราวไม้เตี้ย ๆ ข้างตู้เสื้อผ้า พอหันกลับมา เขาก็สะดุ้งตกใจ เพราะคนตัวเล็กมายืนยิ้มอยู่ใกล้ ๆ
“รักเป่าผมให้พี่หมอเอง มานั่งตรงนี้ค่ะ”
เธออยากเอาใจเขา เพื่อเป็นการตอบแทนที่เขาทำให้เธอกล้าพูดกับพ่อแม่ตรง ๆ
หมอวินเดินไปนั่งลงบนสตูลตัวเตี้ยหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เขามองแสนรักผ่านกระจกเงาตรงหน้า มองเธอหยิบไดร์เป่าผมมาเสียบปลั๊ก
ก่อนจะไดร์ผมให้เขา เธอยกมือไหว้เขาก่อนด้วย
“ขออนุญาตนะคะ”
หมอวินยิ้มขำ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เขานั่งนิ่ง ให้เธอจัดการเป่าผมให้จนแห้ง
ร่างสูงลุกไปนั่งบนเตียงก่อนแล้ว พอเก
