Adel'in lojmana gelmesini beklerken üçümüzde koltukta uyukluyorduk.Daha ne kadar beklememiz gerekiyordu bilmiyorum ama onu ilk gecesinde yanlız bırakmayacaktık.
Gittiğimiz zaman yanımızda telefon götürmek yasak olduğundan ondan haber alamayacağımızı biliyorduk.
-Daha ne kadar bekleyeceğiz.Daha doğrusu beklemek bu kadar uzun mu sürüyor.
Tuana;
-Hayır senin geldiğin saati çokdan geçti tatlım.
-O zaman neden hala gelmedi.
Tuana;
-Belkide gelmeyecektir.Sonuçta şu saatte dönmek zorundasınız diye bir şey demediler.
Doğru söylüyordu.Herkes Abdelazis gibi değildi.Belkide şu genç futbolcu sabaha kadar Adel'i yanında tutmak istiyordur.
Adel de zaten halinden ve keyfinden gayet memnun gibiydi.Açıkcası biraz içsel kıskançlık yaşıyordum.Bu yersiz rekabet biraz da gerçekleri görmemi sağladı.Ben
