Aşağıdan akşam yemeğine çağırması için gönderilen Zeliş odanın kapısını vurduğunda bayağı heyecanlıydı. Evdekilerden dinlediği kadarıyla yeni gelin çok güzeldi. Kapıyı birkaç kere vurduysa da açılmadı. Kapıyı yavaşça açarak başını içeri uzattı. Gördüğü manzarayla gözleri dolan genç kız hızla geri çekilerek kapıyı yavaşça kapattı.
Yeni evliler yatakta sarmaş dolaş uyuyorlardı. Daha çok kadın adamın üzerindeydi. Adam da kadını kollarıyla sararak göğsüne bastırmıştı. Hacer haklıydı. Alp karısını çok seviyordu. Uyurken bile kollarında tutuyorsa ona deli gibi tutkundu.
“Bitti Zeliş. Kapandı artık. Bundan böyle Alp sadece kuzenin, abin. Sahra da yengen” kendi kendine söylediklerini kalbi zorlansa da kabul edince hafiflemişti. Rahat nefes aldı. Aşağı inebilirdi artık. Aşağı indiğinde yeni ev
