beyond this wall

Johan POV.

Chapter 2

"those son of a b!tch got me a little!.but they'll never win.habang hawak ko ang sugat sa ligid ng aking labi.

umupo ko ako sa bench nitong parke at lucky dahil walang tao, kundi ay piesta nanaman ako sa publiko. sinandal ko ang likuran ko sa may bench at tumingala sa kalangitan.

"so f**k'n beautiful!."saad ko dahil maganda talaga ang klima ngayon na maaraw.

"it's really beautiful right!?."tumingin ito sa dako ko at napaayos ako ng upo.

"are you okay?.ayos ka lang?."tinuro niya ang sugat ko sa gilid ng aking labi. may inaabot din itong band aid na may design na palaka.it's cute for a guy na may design ang band aid.

"huh!."hibang ba ang isang ito, o pakulo nanaman ito ng magaling ko na mga magulang.

inayos ko posture ko at tumayo ng biglaan para takutin ang isang 'toh. muntikan na siyang natumba sa ginawa ko pero agad din itong nakabawi ng balanse, kaya goods. mukhang natakot ko siya.

akmang susuntukin ko na sana siya ay bigla niya kinuha ang kamao ko na may mga sugat. nilagyan niya lahat 'yun ng mga ban aid.

"so cute."tuwang sabi niya at sumilay ang mga magandang ngiti nito sa labi.

I find it cute. naririnig ko pa ba sarili ko, ay potang!na.

"tapos ka na ba!?."tanong ko at tinitingnan ko lang siya ng masinsinan.

"oo, tapos na. baka hinahanap na ako ni mama.madali niyang inayos mga pinamili nito."don't forget na ipakita 'yang sugat mo sa center."mabili itong tumakbo papalayo sa'kin.

"so old fashion."iniwan ba naman ang kanyang panyo. but somehow I find it cute. just like a rabbit, running away from wolf.

"I hope we meet again my little rabbit."

_________________

"jade?, jade!."nagising akong wala na siya sa tabi ko. tumingin ko sa bintana at nakita ko siya na palabas na ng gate.

agad ako na inayos ang aking lamesa at upuan.tumakbo ako pababa ng hagdan at mga hallway para maabutan ko siya.

nakita ko na pinagtutulungan siya at hinagis pa ito sa may pader. pero di muna ako nangi alam dahil di ko pa alam ang motibo nila. basta ang alam ko ay kalaban ko din ang ibang miyembro nila.

"how dare you na ahasin ang boyfriend ko!. binigyan ka pa ang juice at pagkain!. sino ka ba hah!".pumaharap ang isang babae na pangit, mas babae pa kasi si jade kaysa sa babaeng nagsasalita.

"si johan ba 'yun?, sorry sasabihin ko nalang sa kanya na wag niya na gagawin ulit yun."sambit ni jade sa sa babae.

" huh!, nag maang maangan ka pa hah!."sabi niya ay hinawi niya ang kaniyang mahabang buhok at may parang may puti puti, balakubak ata.

"kung si johan man 'yun ay sasabihin ko na wag na niya akong lalapitan para walang gulo".sagot naman niya ulit, medyo nanlumo ako dahil na kaya niyang sabihin ang mga salitang 'yun.

" kapal din ng mukha mo, talaga ehh noh."akmang sasampalin na niya si jade pero agad ko na kinuha ang pulsuhan nito hanggang sa magpasa.

"ouch!. bitiwan mo nga ako!."tumingin ito sa mga kasamahan niya at wala silang magawa dahil takot ang mga ito sakin." do something!".irita na saad niya.

"p-pero, di namin siya kaya at kahit pa na magsama sama kami ay wala kaming palag sa isang 'yan!. di mo siya kilala pero kami ay kilalang kilala namin siya. siya ang bansagang ruler of east."tumahimik nalang sila at pinabayaan nalang ako. totoo naman kasi na kahit mag sama sama pa ang mga kupal ay olats sila.

"okay ka lang jade?.tanong ko pero daing parin ng daing itong babae na hawak ko ang pulsuhan. iiyak na ata ito.

papakawalan ko pa sana pero nakita ko ang sugat sa siko ni jade kaya mas humigpit pa ang hawak ko. tinignan ko lang sila at lahat ay di makagalaw.

"di mo pa sinasagot tanong ko jad-." pinutol niya sasabihin ko.

"pero bago sagutin yang tanong mo ay baka pwede mo na siyang bitawan?.

"okay, sabi mo ehh!." binitawan ko at namimilipit na ito sa sakit.

kinuha naman agad nila siya at inilayo sa'kin. good para di ako mairita sa mukha nito at baka masapul ko pa ito sa mukha. kahit babae ka ay wala akong paki alam.

"pwede mo ba sagutin tanong ko?."seryoso ko lang siya na tinitignan.

"oo, ayos lang ako".pagsisinungaling niya. white lies won't hurt my *ss.

itinaas ko ang siko niya at tumutulo ng dugo.

" mukhang ayos ba 'toh!?.muli ay ibinaling ko ang tingin ko sa kanila. takot na takot sila.

"anong kaguluhan ang nangyayari dito?." saad ng bastardo.

"Blake, help me!. this guy hurt me!.turo niya sa akin. pero ako ay dedma lang.

"come on jade!. I'm famish!." naglakad na papalayo sa kanila, hinila ko na din si jade dahil parang natulala sa nangyari.

___________

"say ahh!."binuka naman niya ang kaniyang bunganga. di ko aakalain na ang isang gaya ko na basagulero ay magiging baby sitter ng isang simple at inosente.

" ang sarap!. magkano naman 'yan?. gusto ko ibilhan si mama."tinignan niya ang presyo ng pagkain pero napailing ito. dinukot niya ang kaniyang wallet sa bulsa at binuksan.

"saka nalang pala, tara na johan baka hinihintay na ako ni mama."hinila niya kamay ko papalayo sa bakery kung saan ko nabili ang pagkain, sabay ngiti.

mapakla ang mga ngiti niya. kita ko sa ekspresyon niya na gusto niya itong bilhin kaso kulang ang pera niya. sa totoo kasi ay may kamahalan ang isang hiwa ng cake. nalulungkot ako sa mga ginagawa niya ngayon. gusto ko itong bilhin para sa kanya pero baka maging iba ang pananaw niya, na binibilhan ko siya dahil sa awa.

nagpahila na ako. habang hawak niya kamay ko ay parang bumabagal ang ikot ng mundo. I can't hear any noise. because all I know is, I'm with him. iba talaga ang epekto niya sa'kin. kakaiba parang lumilipad ang isip ko.

noon akala ko, ang buhay ko ay para makipag basag ulo. pero nasaan ako ngayon di ba?. naririnig ko pa ba mga pinagsasabi ko at iniisip. how a son of a b!tch like me ay mapapasaya ng kagaya niya.

he smile at me while we're running. pero nanguna ako at siya naman ngayon ang hinihila ko. napahinto na kami dahil nakita kami ni aling nelia, mother of jade.

"mga anak, kamusta ang araw?. masaya ba?. ako kasi masaya dahil may nagbigay sa akin ng cake."masayang sabi ng mama ni jade. ipinakita pa nga ang box nito.

nagmadali kaming umuwi para matikman daw nila ang bigay na cake. mamahalin daw ito. nakwento din niya na baka scam lang daw nila yun pero wala daw itong bayad basta pirmahan lang daw niya ang resibo.

nilapag na ang cake at binuksan naman ito ni jade ng dahan dahan baka daw kasi masira ang mga desenyo. sumilay ang mga ngiti nito na gusto ko na makita.

tinignan niya ako at umiling lang ako, dahil yun ang cake na gusto niyang bilhin sa bakery. tuwang tuwa naman siya kaya it's worth for the price.

pumunta sa kusina ang mama ni jade para kumuha ng mga kubyertos. nakatingin lang sakin ni jade pero hinayaan ko lang at di siya makahalata.

____________

naging masaya ang kainan namin sa cake, because in every simple treats ay nagpapasalamat sila. every simple effort ay napapalitan ng saya. I hope this hour will not end.

naalala ko ang sugat ni jade sa siko."may alcohol at bulak po ba kayo dito?."tanong ko at nagulat naman si jade, nag aalala din ang nanay niya sa tanong ko.

"meron anak, may napano ba sayo? may sugat ka ba?.teka lang at kukunin ko"tanong ng nag aalalang mama ni jade at kinuha ang first aid.

nilapag ang first aid at agad ko na kinuha ang siko niya. una ay binabawi niya ito pero.

"napano kang bata ka!. di ba ilang beses ko na sasabihin sayo na lumayo ka sa mga basagulero di ba?."pangaral niya kay jade.

napalunok din ako habang ginagamot ang sugat niya sa siko. nagkatitigan kami ni jade sa narinig namin.

"jade, di ba magagalit mama mo pag sinabi ko na isa akong basagulero?." bulong ko kay jade.

"di naman siguro johan".bulong niya pabalik at nilinisan ko na ng mabuti ang sugat niya.

naghihintay ng sagot ang mama ni jade. nakatingin ito ng seryoso sa amin."ahhh, wala po ito mama. nadapa po kasi ako kanina sa daan habang tumakbo po kami ni johan. di ba johan?.

"ahhh, opo, nadapa po siya sa daan." palusot niya na sinabayan ko lang. ngumuso siya at sign yun na sabayan ko ang palusot niya.

"sa sasusunod ay wag na kayong tatakbo sa daan at baka masugatan kayo ulit."tumango nalang kaming dalawa para di makahalata ang mama niya.

maggagabi na, kaya aalis na ako para umuwi. sinamahan niya ako palabas ng bahay nila.

" busy ka ba bukas?. magdada- ay este may pupuntahan tayo. pwede ka ba?.alok ko.

"wala naman, maglalaba lang ako at ano pa ba?." nag iisip ito.

"daanan nalang kita dito bukas, magda- ay gagala tayo. my treat, no buts."sabi ko at naglakad na papalayo.

kumaway naman siya at nakita ko muli ang band aid na may palakang design sa may siko nito. it's cute, how come na ang dating ginagamutan ng sugat, ngayon ay nanggagamot na. dahil sa cute na band aid ay makakaranas ako ng ganito. my heart beats faster in every step I take at parang naka-take ako ng bawal na gamot. ito na ba ang tinatawag na pagmamahal.

dahil sa band aid ay nagkaroon ako first love. I will sure that tomorrow is our best day.

"boyah, anong kinakasaya mo?."susuntukin na sana niya ako pero agad akong naka ilag at pina ulanan ito ng suntok.

nagsilabasan ang mga kasamahan nito at nag warmth up ako, now I'm ready for action!. sinugod ko sila ng walang alinlangan.