Bakışlarımı huzursuzca kıpırdanan adamdan çekemiyordum. Yavaşça yanındaki boşluğa oturarak sırtımı başlığa dayadım. Cesurca bakacağım bir andı içerisinde bulunduğum zaman dilimi. Yüzündeki çizgiler bile gergindi. Ne görüyordu ki rüyasında. Bazen hafifçe gülümsüyor bazen kaşlarını çatıyordu. Şu an özel bir yeteneğim olsa uykusuna sızmak isterdim.
Beni Kuzey Rüzgarı diye çağıran adamı incelerken yorgunluktan içimin geçtiğini hissetmiştim ama hissetmem oradan kalkabilme gücü vermemişti. Bırakın yatağa gitmeyi, parmağımı kaldıracak gücüm yoktu.
Bulutlar yüklü bir alandaydım. Yavaşça aşağıya kayarken sisi avuçluyordum ama hala kayıyordum. Avazım çıktığı kadar bağırıyordum ama sesim de çıkmıyordu. Aşağıya düşersem ölecektim. Çok saçma bir yerden düşüp ölmekten korkuyordum. Rüya olduğunun bil
