ผัวลับท่านประธาน (ชุดความลับของท่านประธาน)

หน้ากากกระต่าย

ร่างเพรียวสวยในชุดเดรสสายเดี่ยวเซ็กซี่ ก้าวตามพนักงานไปตามทางเดินลับของคลับที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบาร์โฮสต์เกรดพรีเมียมดังเช่นทุกครั้ง คนที่จะเข้ามาใช้บริการที่นี่ได้จะต้องเป็นสมาชิกระดับพรีเมียมเท่านั้นถึงจะมีโอกาสได้เหยียบสรวงสวรรค์แห่งนี้

“ไหนบอกว่ามีน้องใหม่” เสียงดุ ๆ ถามขึ้นทันทีที่เธอหย่อนกายนั่ง ดวงตาคู่สวยใต้หน้ากากกวาดมองหนุ่มหล่อกว่าสิบนายในห้องวีไอพีที่ยืนเรียงรายรอให้เธอเลือกสรร ไม่ว่าจะเป็นรูปร่าง หน้าตา หรือผิวพรรณของแต่ละคนถือว่าอยู่ในระดับที่ดีมาก ทว่าล้วนแล้วแต่เป็นหน้าเก่าที่เธอเคยใช้งานมาแล้วทั้งนั้น เธอชอบของสดใหม่ และไม่เคยใช้งานใครเกินสามครั้งไม่รู้หรือยังไงกัน

“คุณท่านใจเย็นก่อนนะคะ ได้โปรดรอสักครู่เด็กอีกคนกำลังมาค่ะ เดี๋ยวเจนเร่งให้” เจนจิราพนักงานที่ได้รับหน้าที่ดูแลเธอรีบบอก เหงื่อเม็ดเล็กแตกพลั่กทั่วกรอบหน้า เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำไม่ช่วยอะไร รู้ดีว่าหากทำให้ท่านประธานรวีโกรธแล้วต้องเจอกับอะไร

ทว่านี่เป็นเหตุสุดวิสัยเหนือการควบคุมไปหน่อย ที่อยู่ ๆ หนุ่มบาร์โฮสต์ตัวท็อปดันเล่นแง่ไม่ยอมมาอย่างที่เคยตกลงกันเอาไว้ แต่กระนั้นกลับทำให้เธอลอบยิ้มมุมปาก

‘คุณท่าน’ คือชื่อแทนตัวลูกค้า ที่นี่ทุกคนมีโค้ดลับ นามลับ หรือชื่อเรียกแทนตัวใหม่ แล้วแต่ว่าลูกค้าต้องการแบบไหนเพื่อที่จะได้อำพรางตัว ไม่แสดงตัวให้ใครรู้ว่าตนเป็นใคร แม้ว่าหน้ากากกระต่ายสีดำที่ปิดเพียงครึ่งหน้าไม่สามารถอำพรางความออร่าของใบหน้าสวยได้มิดก็ตาม

เพียงแค่ได้เห็นแววตามาดมั่นและริมฝีปากแสนเสน่ห์ ทุกคนที่ได้เห็นก็เดากันได้ไม่ยากแล้วว่าหล่อนเป็นใคร เห็นในหน้าสังคมธุรกิจกันออกบ่อย ขึ้นชื่อว่าเป็นประธานสาวอายุน้อยร้อยล้านที่ออกสื่อโซเชียลและทีวีเป็นว่าเล่น ใครมันจะจำเธอไม่ได้ แต่ค่าสมาชิกต่อปีที่แพงหูฉี่ ความลับนี้ของเธอจึงถูกเก็บไว้อย่างดี ไม่มีรั่วไหล

“เธอพูดว่าอะไรนะ... รอ? เธอให้ฉันรอเด็กของเธองั้นเหรอ!” รวีเสียงกร้าว ผู้ชายพวกนี้สิต้องมารอเธอ

“ขอโทษค่ะคุณท่าน เจนไม่ได้ตั้งใจหมายความอย่างนั้นนะคะ” พนักงานสาวแทบจะยกมือขึ้นฟาดปากตัวเองที่หลุดพูดคำแบบนั้นออกไป

“คุณท่านอย่าเพิ่งไปเลยนะคะ เจนขอโทษค่ะ คุณท่าน” เพื่องานและเงินแล้วเจนจิรายอมทิ้งศักดิ์ศรีที่มีเหลืออยู่น้อยนิด รีบคุกเข่าอ้อนวอนในตอนที่ร่างระหงจะเดินออกจากห้อง

แต่มีหรือที่คนอย่างรวีจะสนใจ ในเมื่อบริการห่วยแตก ฉะนั้นเธอคิดเพียงแค่หาที่ใหม่ ผู้ชายขายตัวแลกเงินเดี๋ยวนี้มีออกถมเถ จะบาร์โฮสต์หรือหนุ่มไซด์ไลน์หาได้ไม่ยาก ของที่พร้อมจะให้เธอฟรี เกรดดีระดับดารานายแบบก็ยังมีรอต่อคิวอยู่มาก ที่ยอมเสียเงินแพง ๆ เพียงเพราะไม่อยากมีปัญญาวุ่นวาย และมีข้อผูกมัดกับใครให้รำคาญใจในภายหลัง

ทว่ายังไม่ทันที่ประธานสาวจะก้าวพ้นกรอบประตู เธอต้องชะงักเมื่อมีคนเปิดประตูเดินเข้ามา เป็นชายหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาฟ้าประทาน ผิวพรรณดี รูปร่างสูงโปร่งในชุดกางเกงยีนส์ขายาวตัวเดียวท่อนบนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นกล้ามแขนมัดใหญ่ กล้ามท้องเป็นลอนตึงเปรี๊ยะ หน้าอกหน้าใจเป็นก้อนได้รูป ห***มสีชมพู ผิวเกลี้ยงเกลา

ดวงตาหวานมองต่ำลงไป ไล่ตั้งแต่ใบหน้าหล่อคมผ่านซอกคอแกร่ง ยิ่งเห็นไรขนอ่อนโผล่จากขอบกางเกงไล่เรียงมาจนเกือบถึงแอ่งสะดือ ..ยิ่งกร้าวใจ

เธอหันไปมองพนักงานสาวที่ยังคงนั่งคุกเข่าหน้าซีดน้ำตาไหล แล้วเลิกคิวแทนคำถามว่านายคนตรงหน้านี่เป็นใคร

“มาพอดีเลยค่ะ คุณท่านขา นี่เจคอปเด็กใหม่ค่ะ เจคอปรีบเข้ามาเร็ว ๆ” พนักงานสาวแววตาหม่นแสง น้ำตารื้นเบ้า ลุกอาด ๆ ไปลากหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปของร้านที่กล่าวอ้างว่าเป็นเด็กใหม่ให้ไปยืนเป็นที่เป็นทางตามระบบระเบียบแล้วไล่คนอื่นออกไป เหลือแค่หนุ่มเจคอปไว้คนเดียว

“คุณท่านให้โอกาสพวกเราอีกสักครั้งหนึ่งเถอะนะคะ” ร่างเล็กโค้งคำนับอย่างถ่อมตน ขอโทษขอโพยลูกค้าวีไอพีเป็นการใหญ่ หากเสียลูกค้าคนนี้ไปมีหวังเธอคงโดนไล่ออกแน่ งานง่ายและเงินดีขนาดนี้จะหาจากไหนได้อีก

รวีมองเด็กหนุ่มหน้าใสตั้งแต่ตัวจรดเท้าใหม่อีกรอบ เดินกลับไปนั่งตรงโซฟา โดยไม่ต้องรอให้เจนจิราเอ่ยปากเชื้อเชิญ งานดีขนาดนี้เธอยอมให้อภัยก็ได้

“ถอดกางเกง” เธอสั่งเสียงนิ่ง และชายหนุ่มทำตามอย่างว่าง่าย มุมปากสวยยกยิ้มด้วยความพอใจ ดวงตาพราวระยับเมื่อเห็นว่าหนอนน้อยใหญ่โตแค่ไหน ขนาดหลับยังตัวโตขนาดนี้ตอนตื่นคงอยู่ในระดับที่น่าพอใจ กล้ามเนื้อกำยำพวกนั้นบ่งบอกได้ดีว่าเรี่ยวแรงต้องมีมากพอไว้ปรนเปรอเธอจนถึงสวรรค์ได้ในหลาย ๆ ครั้ง

“เคยรึยัง?” เธอถาม ส่วนเขาขมวดคิ้วเป็นปม

“เคยอะไร... ครับ” เสียงทุ้มห้วนถามกลับ ต่อด้วยคำลงท้ายแสนสุภาพ เพระนึกขึ้นได้ถึงกฎที่ทางคลับเทรนมาว่าต้องปฏิบัติและพูดจากับลูกค้าท่านนี้แบบไหน

ส่วนเรื่องเคย หากเป็นเรื่องอย่างว่าก็ต้องเคยอยู่แล้วหรือเปล่าวะ อายุยี่สิบเอ็ดปีแล้วถ้าหากยังซิงอยู่ก็กระไร เขาเป็นชายทั้งแท่ง หล่อล่ำขนาดนี้ก็ต้องเคยลองมาบ้างแล้ว แม่นางทั้งห้าของเขาสัมผัสมันบ่อย แทบทุกวันที่รีดน้ำสำเร็จความใคร่ แต่เรื่องขายนี่เป็นครั้งแรก

“เป็นงานใช่ไหม?” เห็นท่าทีและได้ยินคำพูดจากเด็กหนุ่มรวีจึงถามพนักงานที่ดูแลเธอแทน

“น้องเพิ่งเคยรับงานครั้งแรกค่ะ แต่เป็นงานแน่นอนค่ะ คุณท่านมั่นใจได้” พนักงานสาวพูดสร้างความมั่นใจ ตอบคำถามอีกสองสามข้อและยื่นผลการตรวจเลือดเบื้องต้นให้ลูกค้ากิตติมศักดิ์ตามขั้นตอนที่ตกลงกันเอาไว้ ทั้งที่ในใจเธอมันเจ็บจะตายอยู่แล้ว

เจนจิราหลงรักเจษฎามาหลายปี แต่ตอนนี้เธอกลับต้องมาทำหน้าที่ส่งมอบคนที่ตัวเองแอบรักให้คนอื่นงั้นหรือ

“มีแค่นี้?” รวีขมวดคิ้ว เอกสารที่ได้มาคือการตรวจโรคประจำปีของคลับ ไม่ใช่ผลการตรวจเฉพาะในแบบที่เธอต้องการ

“เอ่อ... คือน้องเขารับงานแบบฉุกเฉินค่ะ เลยยังไม่ได้ส่งไปตรวจอย่างละเอียด มีแค่พวกที่คุณท่านเพิ่งไล่ออกไปค่ะ” หญิงสาวให้เหตุผล เพราะคนที่ออกไปตั้งใจเสนอตัวมาถวายให้รวีเองถึงที่เลยมีเอกสารพร้อม แต่เจษฎาเพิ่งนึกมาแบบปุบปับเมื่อครู่ แต่รู้ดีว่าเจษฎาสะอาด เขาไม่เคยรับงาน ไม่มั่วเซ็กซ์ สะอาดสะอ้าน หน้าตาหล่อเหลาดึงดูดใจเพศตรงข้าม

รวีพยักหน้ารับ เธอมองสำรวจร่างกายของเด็กหนุ่มอีกครั้งแล้วสัมภาษณ์เขา ความจริงเป็นหน้าที่ของเลขา ทว่าเธอไม่อนุญาตให้ณฤดีมา จึงต้องทำเองอย่างไม่มีทางเลือก

“อายุเท่าไร”

“ยี่สิบเอ็ดปีครับ”

“ยังเรียนอยู่เหรอ?” ปากถามขณะที่อ่านประวัติส่วนตัวคร่าว ๆ ที่ทางคลับเตรียมไว้ให้ในแฟ้มหนาเตอะ

“ครับ กำลังจะจบครับ อีกไม่กี่เดือน” เจษฎามองใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากกระต่ายสีดำช่างดูยั่วยวน น่าค้นหา อยากกระชากหน้ากากออกเหลือเกิน

ดังขนาดนั้น ทั้งสาวและสวยมากอีกต่างหาก หน้ากากแค่นี้คิดว่าจะปกปิดรังสีออร่าที่ทอประกายออกจากตัวเธอได้งั้นหรือ มองตั้งแต่ร้อยเมตรเขายังจดจำได้

“มีเซ็กซ์ครั้งล่าสุดเมื่อไหร่” เธอถามตรงไปตรงมา เจษฎาชะงักชั่วครู่ก่อนจะตอบ

“นานแล้วครับ แต่นานแค่ไหนไม่แน่ใจ” ที่เพิ่งช่วยตัวเองไปเมื่อวานนับด้วยไหมนะ เจษฎาคิดในใจ

“กี่วัน”

“เดือนหนึ่งโดยประมาณ” เจษฎาตอบส่งๆ ก็บอกว่าจำไม่ได้ มันเป็นเซ็กซ์ที่ไม่รู้จะเรียกว่าเซ็กซ์ได้ไหมด้วยซ้ำ แค่แตกคาปาก ไม่ได้สอดใส่

จากนั้นประธานสาวก็เดินนำเข้าไปยังห้องที่อยู่ในสุดของห้องวีไอพี โดยมีเด็กหนุ่มเดินตามเข้าไปด้วยเช่นกัน เจษฎามองสำรวจห้องกว้างที่มีอุปกรณ์พร้อมสรรพสำหรับสนองตัณหา ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าที่ทำงานของเขาจะมีอะไรแบบนี้อยู่ด้วย

“ไม่ออกไปที่อื่นหรือครับ” เขาเอ่ยถาม พลางมองเรือนร่างระหงอย่างหลงใหลเธอกำลังเปลื้องผ้าออกจากตัวทีละชิ้น..

เท่าที่รู้เธอชอบความเป็นส่วนตัวมากไม่ใช่หรือ ถึงขั้นใส่หน้ากากปกปิดใบหน้า ไม่แน่ใจว่าห้องนี้โดนใช้งานมาแล้วกี่คน คนรักสะอาดแบบเธอไม่รังเกียจหรือไง ที่สำคัญจะมีใครมือดีมาแอบติดกล้องไว้ไหม

รวีหันกลับมามองหน้าเขา เธอรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร

“ขนาดพวกเธอโดนใช้มาแล้วไม่ซ้ำมือ ฉันยังใช้ซ้ำได้ ห้องแค่นี้ฉันไม่ถือหรอก แค่ทำความสะอาดให้ก็พอ” พูดจบเธอก็นั่งลงขอบเตียง ยกแก้วไวน์ขึ้นมาละเลียดจิบด้วยท่าทางสบาย ๆ คำพูดเธอฟังดูนุ่มนวล ไม่มีคำหยาบคาย ทว่าคนฟังกลับหน้าชาราวกับโดนตบ ว่าพวกเขามันก็แค่ผู้ชายหลายมือ ไม่ได้สะอาดอะไร

“ผมไม่เคยขาย” เจษฎาไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร

“ใจเย็นสิ... ถึงไม่เคยขายเธอเองก็ไม่ซิงแล้ว แต่ฉันไม่ถือหรอก” เรียวปากอิ่มยกยิ้มให้ ก็เขาบอกเองว่าเคยมีประสบการณ์ไม่ใช่หรือ เธอหัวเราะน้อย ๆ ในลำคอแล้วพูดต่อ

“เตรียมทำหน้าที่ของนายให้ดีก็พอ” เธอพูดเพียงเท่านั้นก็ลุกเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย

ห้องน้ำที่มีเพียงกระจกใสเป็นตัวกั้น ไม่อาจบดบังเรือนร่างงามระหงที่อยู่ในชุดชั้นในตัวเล็กจิ๋วแสนเซ็กซี่ได้ ทุกท่วงท่าของเธอทำเอาคนมองใจสั่น ความขาวนวลเนียนและสัดส่วนโค้งเว้าเต่งตึงสะกดเจษฎาจนไม่อาจละสายตา เขายืนค้างแข็งเป็นหุ่นยนต์ แข็งจนลามไปถึงส่วนล่างที่ตอนนี้ใกล้ผงาดแข็งสุดตัว ได้สติอีกทีก็ตอนโดนเธอเรียก

“ยืนบื้ออยู่ทำไม” เธอเอ่ยเสียงดุเรียกสติของคนที่เอาแต่ยืนตัวแข็งทื่อไม่ยอมทำอะไรเสียที ก่อนจะลงไปแช่ตัวในอ่างอาบน้ำอ่างใหญ่ที่เตรียมพร้อมสรรพไว้แล้ว

หุ่นก็แซ่บ หน้าตาก็ออกจะหล่อร้าย แต่ทำอะไรชักช้าไม่ได้ดั่งใจ ถึงจะชอบความสดใหม่ แต่เธอก็ยังอยากได้คนที่พอจะเป็นงานอยู่บ้าง ไม่เช่นนั้นจะจ่ายเงินหลักแสนไปเพื่ออะไรกัน

ร่างสูงที่เปลื้องพันธนาการออกจากตัวจนหมดสิ้นแล้วเดินตามหญิงสาวเข้าห้องน้ำไป ขาแข็งแรงก้าวลงอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ เขาเลือกหย่อนตัวไปนั่งซ้อนหลังเธอเอาไว้

มือหนาลูบแผ่นหลังเนียนขาวแผ่วเบา เลื่อนไล้ไปยังต้นแขนเรียวยาว ช่วยเธอถูฟองสบู่จนทั่วเรือนกายสาว บีบนวดไหล่เพื่อให้เธอผ่อนคลาย ขณะที่เธอเองก็เพลิดเพลินกับการเอนตัวพิงแผ่นอกกว้าง หลับตาพริ้มแล้วลูบไล้ผิวกายเนียนละเอียดของตัวเอง โยกตัวเบา ๆ ไปตามจังหวะของเสียงเพลงสากลที่เปิดคลอ ดื่มด่ำกับความสุขที่เธอเองเลือกได้

นี่คือข้อดีของการมีเงิน อยากได้คนไหนก็เลือกซื้อเอาตามที่พอใจ

“อืม...” เสียงทุ้มแหบพร่าเปล่งออกมาแผ่วเบาชิดใบหูขาว เขาที่โดนร่างขาวนวลและสะโพกอวบอัดเบียดเสียดตัวตนจนแทบจะอดทนไม่ไหว เขากัดกรามแกร่งแน่นขนัด และสุดท้ายก็ตัดสินใจใช้ริมฝีปากหยักซุกไซ้ซอกคอขาว จมูกสูดดม ปากขบเม้มและไล้เลียอย่างแผ่วเบา

อยากสนองความต้องการที่โดนเธอปลุกปั่นจนลุกฮือ และอยากปรนเปรอเธอให้ถึงใจ ให้สมกับค่าตัวแพง ๆ ที่อุตส่าห์เบิกฤกษ์ให้เขาในการขายครั้งแรกในชีวิต