“คิดถึงวีนะ... คิดถึงมาก”
เจษฎากระซิบเสียงแผ่วชิดใบหูขาว ก่อนขบเม้มมันไปเบา ๆ จนหญิงสาวครางครืนเพราะความสยิวซ่าน ในตอนที่เรียวลิ้นร้อนสอดใส่เข้าไปข้างในแล้วตวัดเลียไล้ตั้งแต่ใบหูลงมายันซอกคอขาว ขนอ่อนในกายเธอพานลุกชัน ไม่ใช่แค่เขาที่คิดถึง เธอเองก็คิดถึงเขาเช่นเดียวกัน
“อืม...” คิดถึงสัมผัสเร่าร้อนของเขา คิดถึงกามารมณ์ที่แสนหฤหรรษ์ จากที่เคยกอดก่ายใกล้ชิด สัมผัสกันและนอนด้วยกันทุกวัน ห่างกันไปเก้าวันจะไม่คิดถึงได้ยังไงไหว
เสียงหวานร้องครางหนักขึ้นในตอนที่เจษฎาเคลื่อนใบหน้าผ่านหน้าท้องแบนราบลงไปหยุดยังกลางกายสาว เขายกร่างบางขึ้นมานั่งบนโต๊ะทำงานแล้วยกเรียวขาสวยพาดไหล่กว้างของเขาไว้
เดรสตัวสวยและชุดชั้นในโดนเขาถอดโยนทิ้งไปตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว เรื่องแบบนี้เจษฎาชำนาญ แค่ปรนเปรอให้เธอเสียวซ่าน เขาก็ถอดปราการพวกนั้นออกไปอย่างง่ายดาย
รวีสะดุ้งเฮือกก่อนจะครางเสียงหลงในตอนที่เขาตะโบมดูดกลืนติ
