ร่างสูงนั่งจับเจ่าอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่กลางห้องรับแขก ตั้งแต่ห้าทุ่มยันตีสองกว่า กว่าที่รวีจะกลับมาถึง เธอกลับเข้ามาด้วยสภาพเมามาย แต่ก็ยังคงทรงตัวเดินเองได้ ทว่าที่ทำให้เจษฎาหงุดหงิดใจก็ตรงที่มีผู้ชายมาส่งเธอถึงคอนโดนี่แหละ
“ใครมาส่ง” เสียงทุ้มเอ่ยถาม หลังจากที่ชายหนุ่มคนนั้นกลับไป รวีให้มาส่งแค่หน้าประตูห้องไม่ได้อนุญาตให้เข้ามาข้างในก็จริง ทว่าเจษฎาก็อดหึงหวงไม่ได้
“ผัวมั้ง” รวีกลอกตาแล้วตอบอย่างไม่สบอารมณ์นัก เธอถอดรองเท้าส้นสูงไว้ตรงนั้นแล้วพาตัวเองเข้าห้องไป เสื้อผ้าเพียงชิ้นเดียวที่อยู่บนร่างถูกถอดทิ้งอย่างไม่ไยดี
“วันนี้พี่หนูดีไปไหน” เจษฎาที่เดินตามเธอมาพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้เหวี่ยงใส่เธอ หรือแสดงถึงความไม่พอใจออกไปมากนัก กลัวเธอจะไม่พอใจเขาหนักกว่าเก่า แต่จะไม่ให้ถามเขาก็อดไม่ได้
“ถามถึงทำไม สนใจเหรอ”
“จะบ้าเหรอวี สนใจอะไร” ปกติณฤดีมีหน้าที่ประกบติดเธอ เจอเธอเมากี่ครั้งก็มีเลข
