ผัวลับท่านประธาน (ชุดความลับของท่านประธาน)

เก่งเกินไปแล้ว NC+

“เจจะใจดำกับพี่เกินไปแล้วนะ พี่ถามหน่อยเถอะ ที่ยอมมาขายตัวให้ยายนี่เพราะอะไร มันรวยแค่นั้นใช่ไหม” เจนจิราเสียงสั่น เธอเดินเข้ามาใกล้เจษฎาแต่เขากลับเมินหน้าหนี จนเธอหยุดชะงัก น้ำตาที่รื้นเบ้าก็พาลไหลเต็มสองแก้ม

ยิ่งสายตาคมกริบที่มองมาราวกับเธอเป็นตัวประหลาด เป็นคนบ้า และเป็นอะไรที่ไม่น่าเข้าใกล้เจนจิราก็ยิ่งปวดใจ ทว่าไม่ทันที่เธอจะร้องไห้ฟูมฟายหรือโวยวายอะไรไปมากกว่านี้กลับมีสายเข้าจากจีรนันท์ เจรจิราเลิ่กลั่กรีบปาดน้ำตา กลืนก้อนสะอื้นลงคอแล้วรับสาย

“ค่ะพี่แจง”

[เจน! แกอยู่ไหน ลูกค้ามาแล้วทำไมไม่รีบออกไปรับอีก] เสียงจีรนันท์ดังขึ้นอย่างไม่พอใจ และเสียงนั่นมันดังพอที่จะทำให้เจษฎาได้ยินด้วยเช่นกัน

เมื่อรู้ว่าคนที่เขารอมาถึงแล้ว ชายหนุ่มยกยิ้มอย่างดีใจ

“ค่ะพี่แจง เจนจะรีบออกไปเดี๋ยวนี้ ขอโทษ...” ไม่ทันที่เจนจิราจะพูดจบประโยคจีรนันท์ก็วางสาย

ตัวเธอเองก็ทำได้เพียงรีบปาดซับน้ำตาออกจากใบหน้า มองเด็กหนุ่มที่นั่งจิบไวน์อย่างสบายใจอยู่ด้วยสายตาตัดพ้อ ทว่าเจษฎากลับไม่ใส่ใจ ไม่หันแม้หางตามามองเธอเลยสักนิด เธอจึงรีบเดินออกจากห้องเพื่อทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปอย่างขัดไม่ได้

ร่างเพรียวระหงเดินเข้ามาตามโถงทางเดินด้วยตัวเอง โดยไม่รอให้พนักงานคนเดิมมาต้อนรับ เอาจริงก็ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ ตราบใดที่ช่องทางนี้ยังเป็นช่องทางลับไม่มีใครเข้ามาวุ่นวาย

“สวัสดีค่ะท่าน” เจนจิราโค้งคำนับแล้วเอ่ยทักทายประธานสาวด้วยเสียงไพเราะและมีมารยาท

สายตาและน้ำเสียงหญิงสาวทำเอารวีสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนไป มันแข็งกร้าวกว่าเก่า รอยยิ้มที่ส่งมาให้มันส่งไปไม่ถึงดวงตา ทว่าเธอแค่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร รวีก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก เธอเพียงแค่พยักหน้าน้อย ๆ แล้วเดินผ่านพนักงานสาวเข้าห้องไป

เข้ามาก็พบว่ามีเพียงเจษฎาคนเดียว เธอไม่แปลกใจเพราะเป็นคนเรียกร้องต่อจีรนันท์ผู้จัดการคลับมาเอง รอบนี้เธอมีเป้าหมายเป็นเด็กหนุ่มที่เธอเปิดซิงไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนเท่านั้น คนอื่นเธอได้มาหมดแล้ว เบื่อแล้ว ไม่ได้ติดใจใครอีกเลยไม่จำเป็นต้องเรียกมาให้เสียเวลา ตอนนี้เด็กหนุ่มตรงหน้าต่างหากคือของเล่นชิ้นใหม่ที่เธอกำลังสนใจ

รวีมองสบตาเจษฎาเพียงเล็กน้อยก่อนจะเดินนำเข้าห้องด้านในไป ทว่าเดินได้เพียงสามเก้าเธอก็โดนมือหนากระชากไว้

ประธานสาวถลึงตา เตรียมสะบัดข้อมือหนี เธอไม่ชอบการโดนคุกคามโดยที่เธอไม่เต็มใจ ทว่าไม่ทันที่รวีจะเผยอปากด่า ริมฝีปากหนาก็ทาบทับลงมาบนเรียวปากอิ่ม เจษฎาบดคลึง ดูดดึงลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจ กวาดต้อนความหวานทั่วโพรงปากเธอแล้วดูดกลืนทุกเสียงของเธอลงคอไปจนหมดสิ้น

ไม่นานรวีก็หยุดดิ้นเร่าเพราะโดนเขาหว่านล้อมจนเธอเองก็เผลอไผลไปกับรสรักที่เด็กหนุ่มป้อนให้เธอปากต่อปาก เหลือแค่เพียงเสียงครางหวานอย่างพึงใจกับบทรักที่จู่โจมอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว เจษฎาช่างเร่าร้อนและเป็นคนหัวไวเกินกว่าที่เธอคาดไว้ เขาดูดกลืนและสัมผัสเธอราวหมาป่าหิวกระหาย สองมือหนาสอดเข้าไปใต้เนื้อผ้าตัวบางที่เธอสวมใส่

เขาสัมผัสเนื้อกายเนียนละเอียดจนร่างเพรียวสวยสั่นพร่าราวกับโดนของร้อน เนื้อผ้าตัวบางที่ห่อหุ้มร่างกายไว้ถูกสลัดออกและโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดีในตอนที่รวีกำลังเคลิบเคลิ้มกับรสรักที่เด็กหนุ่มป้อนให้

“จะเก่งไปแล้ว” เธอว่าในตอนที่ทั้งสองร่างก็เปลือยเปล่าด้วยมือเขา เจษฎายกยิ้มรับคำชมก่อนจะกดร่างเธอลงเตียง เขาไล่จูบตั้งแต่ซอกคอขาวลงมาปาดเลียอกอวบอิ่มทั้งสองเต้าจนเจ้าของร่างร้องครางเสียงกระเส่าอย่างอดไม่ไหว

“อืม.. เจคอป อา...” มือบางลูบหัวเด็กหนุ่มแล้วครางชื่อเขา ชื่อที่เธอเห็นในประวัติของเขา

ใบหน้าหล่อผงกขึ้นจากกลีบดอกไม้ฉ่ำเยิ้มทั้งที่ยังไม่ทันจะลงลิ้นดื่มด่ำกับความหวานล้ำกลางกายสาว เขามองหน้าเธอแล้วเอ่ยบอก…

“เจ ผมชื่อเจ เรียกผมว่าเจ” เขาพูดจบก็กดจูบที่เรียวขาขาวอย่างหลงใหล ความหลงใหลที่เขามีต่อรวีมันส่งออกจากแววตาจนปิดไม่มิด

เจคอปคือชื่อที่ใช้เรียกกันในวงการนี้ ใคร ๆ ก็ต้องมีเพื่อที่จะได้ไม่ต้องบอกชื่อจริง ข้อมูลจริง ๆ ของตัวเองกับลูกค้าไป แต่สำหรับรวีเขาไม่อยากให้เธอเรียกชื่อนั้น เธอพิเศษกว่าใคร

เจษฎาอยากให้เธอเรียกชื่อเขาว่าเจ และเมื่อเขาก้มหน้าลงไปปาดเลียลิ้นร้อนกับกลีบดอกไม้ รวีก็ครางเสียงหลง เรียกชื่อเขาสลับกับร้องเสียวอย่างว่าง่าย

“อืม... เสียวเจ” มือบางขยุ้มกลุ่มผมนุ่มสีอ่อน ในตอนที่ความรู้สึกพุ่งทยานขึ้นสูง ปลายลิ้นร้อนของเขากำลังพาเธอไปแตะกับขอบรุ้ง รวีเสียวซ่านจนกัดปากเพราะอดไม่ไหว เจษฎาคนเมื่อสัปดาห์ก่อนกับตอนนี้เป็นคนเดียวกันจริง ๆ ใช่ไหม

วันก่อนก็ว่าเก่งแล้ว หัวไว แต่วันนี้ฝีมือเขาก้าวกระโดดไปไกลมาก