วันก่อนก็ว่าเก่งแล้ว หัวไว แต่วันนี้ฝีมือเขาก้าวกระโดดไปไกลมาก
แค่ลิ้นและนิ้วเรียวยาวก็ทำเอาคนอย่างรวีเสียวซ่านแทบจะกลั้นใจตาย เธอและเขานัวเนียกันจนถึงใจ ไฟปรารถนาลุกโชน แผดเผาเขาและเธอจนแทบมอดไหม้ ขนอ่อนภายในกายสาวพากันลุกชันก่อนที่สุดท้ายร่างบางจะกระตุกสั่นรุนแรง สมองขาวโพลน
“ฮือ... ไปทำอะไรมา ทำไมเก่งขึ้น” เธอถามหลังจากทิ้งร่างลงบนเตียงอย่างหมดสิ้นเรี่ยวแรงแล้วกอบโกยอากาศหายใจ
เจษฎาหยิบแก้วน้ำมาเตรียมป้อนให้รวีถึงปาก เพราะรู้ดีว่าเธอคงกระหาย เสียงแหบพร่าขนาดนั้น อ้อปากร้องครางจนสุดเสียง เห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ วิชาที่พร่ำศึกษาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาใช้ได้ผล เจษฎานึกภูมิใจในตัวเองที่ทำให้รวีสุขสมได้
“ต่อเลยนะครับ พี่วี” พูดจบเจษฎาก็จับเรียวขาขาวให้เปิดอ้า เพื่อพร้อมรับแก่นกายใหญ่ที่แข็งชันเป็นสีเข้มแทบปริแตกเข้าไป ไม่สนว่าคนใต้ร่างเขาที่กำลังหอบหายใจถี่จะเปิดตากว้างเท่าไข่ห่านในตอนที่ได้ยินเขาเรียกชื่อ
“อื้อ..! นี่ เดี๋ยวสิ อ๊า...” รวีดันหน้าท้องกำยำให้ออกห่าง แต่เรี่ยวแรงไม่เหลือให้เจษฎาสะท้าน เขาขยับโยกเอวสอบอย่างเมามัน ไม่สนว่ารวีจะอยากถามอะไร เธอชอบแบบนี้เขารู้ ทำรักกันเสร็จก่อนค่อยคุยก็ยังไม่สาย
“เจ เดี๋ยวสิ อ๊า”
“หืม...” สายตาพราวระยับมองมาพร้อมกับที่เขาตอกตรึงเอ็นกายเข้าสุดลำแล้วขยับไว ๆ รวีอยากถามว่าเขารู้ชื่อของเธอได้อย่างไร เธอไม่เคยถอดหน้ากากกระต่ายนี่เลยสักครั้ง จนกระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่ได้ถอด
“เธอ... อ๊า เจ หยุด”
เจษฎาไม่พูดพร่ำ ไม่ไยดีคำสั่งนั้น เขากระโจนจ้วงสับเอวถี่ยิบใส่ ไม่สนเสียงเอ่ยปราม เครื่องติดขนาดนี้แล้วจะให้เขาหยุดได้อย่างไร
“ฮึ่มม.. ทำไมพี่แน่นจัง” เธอตอดรัดเขาเสียเขาแทบคลั่ง และไม่กี่นาทีหลังจากนั้นเจษฎาก็ส่งรวีถึงสวรรค์อีกครั้ง ส่วนเขาตามไปติด ๆ
“รู้จักชื่อฉันได้ยังไง” รวีพยุงตัวขึ้นนั่งแล้วถามเขาด้วยท่าทีจริงจัง เสียงดุดันราวกับจะกินหัวเจษฎาได้ ทว่าเด็กหนุ่มกลับเมินต่อท่าทีพวกนั้น เขาวาดวงแขนแกร่งกอดร่างบางจนเธอเซตัวล้มลงบนเตียงดังเดิม ฉับพลันก็พลิกกายขึ้นคร่อมทับร่างเธอไว้
“คิดว่าหน้ากากแค่นี้มันจะปิดอะไรได้เหรอ” เขาเอ่ยพลางถือวิสาสะยกมือหนามากระชากหน้ากากกระต่ายออกจากใบหน้าหวาน
“ว้าย! นี่นาย!” รวีจะตะครุบหน้ากากเอาไว้ไม่ให้เขาถอด แต่ทันเสียที่ไหน
ใบหน้าสวยถูกเปิดเปลือย ดวงตาหวานเบิกกว้าง เธออยากจะอ้าปากด่าให้สาสมกับที่เจษฎากล้าแหกกฎของเธอทำแบบนี้ ทว่าเมื่อเผยออ้าเขาก็ฉกจูบลงมาปิดทับทุกเสียงไว้
เจษฎาดูดดึงเรียวปากอิ่มอย่างเร่าร้อน ก่อนจะสอดแก่นกายใส่ช่องทางรักฉ่ำเยิ้มเข้าไป นอกจากจะลองดีเปิดหน้ากากของเธอโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว เขายังสอดใส่แก่นกายใหญ่เข้าไปโดยที่ยังไม่ได้สวมเครื่องป้องกัน
“อื้อ.. เดี๋ยวสิ เธอลืมป้องกัน” รวีร้องเตือน แต่เจษฎาสนใจเสียที่ไหน เขามองหน้าเธอแล้วยกยิ้มมุมปาก ร่างสูงใหญ่ขยับโยก กดสะโพกลงแรง ๆ ตั้งใจกดกระแทกในจังหวะที่รู้ดีว่าเธอต้องพึงพอใจ ก่อนจะตอบ
“ไม่ได้ลืม...”
“อื้ออ.! ไอ้บ้าเจ! หยุดเดี๋ยวนี้” รวีแหวลั่นทันทีเมื่อรู้ว่าเจษฎาตั้งใจ แต่เขาอยู่ในตัวเธอขนาดนี้แล้ว เธอจะทำอะไรได้ เนื้อสัมผัสเนื้อทำเอาร่างบางสะท้าน ถึงมันจะเสียวมากและเขาก็เอามัน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้โทสะในตัวของรวีมอดลงได้
“ไอ้เด็กบ้า! จะเกินไปแล้วนะ” มือบางทุบเขา ทว่าก็ยังแอ่นเอวรับ เจษฎาจับร่างเธอพลิกให้นอนคว่ำทั้งที่กึ่งกายกลายยังสอดประสานกันและกันอยู่อย่างนั้น
“ชู่ว... นะครับ ผมดึงออกทัน” เจษฎากดร่างบางที่กำลังดิ้นเร่าให้สงบนิ่ง แล้วกระซิบเสียงพร่าชิดใบหูขาว พร้อมทั้งเล้าโลมให้เธอเชื่อใจ
รวีที่เพิ่งเคยลองโดยไม่ป้องกันเป็นครั้งแรก เธอเองก็ตกใจ ทว่าเมื่อโดนปรนเปรอเธอก็เริ่มจะชอบความรู้สึกแปลกใหม่นี้ สัมผัสของเนื้อกับเนื้อสร้างความเสียวซ่านทำให้เธอติดใจได้ไม่ยาก
มือหนาจับเอวคอดกิ่วไว้มั่นแล้วซอยเอวใส่จนหญิงสาวร้องครวญครางไม่เป็นภาษากับสัมผัสที่เสียวซ่านกว่าทุกครั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อกระทบกันดังลั่นจนไม่นานน้ำกามสีขาวขุ่นก็ไหลทะลักจากปากกระบอกปืนใหญ่ แตกพร่าเข้าสู่โพรงเนื้อนุ่มที่ตอดรัดเขาแน่นเป็นจังหวะ ร่างบางกระตุกรุนแรง ทั้งสองต่างพากันแตะขอบสวรรค์ หญิงสาวกัดผ้าห่มแทบขาดวิ่นในขณะที่ชายหนุ่มเชิดหน้ากระตุกเกร็ง
และในตอนนั้นเพราะกำลังรู้สึกได้ว่าจังหวะของเจษฎารัวเร็วขึ้น ราวกับกำลังจะเสร็จตามเธอไป
“เจ... อย่าแตกในนะ อ๊า เอาออกเร็ว” รวีย้ำเสียงพร่า เธอถึงแล้ว แต่เจษฎายังไม่เสร็จเขายังขยับกายใส่เธออย่างเมามัน
“ไม่... เดี๋ยวเจดึงออกทะ... อะ.. ซี้ด..” เสียงเจษฎาแหบพร่า ทว่าต้องชะงักในช่วงท้าย
ทันเสียที่ไหน!