ทันเสียที่ไหน!
เขาเพิ่งปล่อยในไป นี่เป็นครั้งแรกที่รวีจะสดกับใคร และเธอก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดด้วย ความอุ่นร้อนในโพรงเนื้อทำให้รวีมีสติขึ้นมาอีกครั้ง
“นี่เธอทำบ้าอะไร!” เธอรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดหันกลับมาแหวใส่คนที่กำลังทิ้งตัวทาบทับเธออยู่ด้านหลัง ใบหน้าหล่อชื้นเหงื่อซุกซบซอกคอขาว เธอผลักเขาออกจนพ้นตัวแล้วด่าเสียงดังลั่น
“ไหนบอกดึงออกทันไง” ทันบ้าทันบออะไร เขาเพิ่งปล่อยในไปชัด ๆ ไม่มีทีท่าว่าจะดึงออกด้วยซ้ำ
“ขอโทษครับ มันดึงออกไม่ทัน” เจษฎาตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ สีหน้าไม่มีแววสะทกสะท้านซ้ำยังมีหน้ามาดึงร่างเธอเข้าไปกอดแนบอกอีกต่างหาก รวีอยากลุกหนี เขาก็รัดเธอเสียแน่นไม่ยอมปล่อยให้เธอลุกไป
นั่นทำให้รวีรับรู้ได้ทันทีว่าเจษฎาตั้งใจ
“ปล่อย!” รวีเอ่ยเสียงเย็น คำเดียวสั้น ๆ แต่มันฟังแล้วดุดันมาก คราวนี้เธอจริงจังจนเจษฎาแอบนึกหวั่นใน เขาหันไปมองดวงตาคู่หวานที่มองมา มือหนาที่กอ
