"ปลาวาฬ!!!!"
เขารีบลุกขึ้นจากที่นั่งจะรีบตรงไปหาเมียที่เขาคิดถึงมาตลอดแต่น้องชายของเขารั้งตัวเขาไว้ซะก่อน นี่มันเป็นเวลาทำงานจะมาคุยกันตอนนี้เกรงว่าจะไม่เหมาะ
"เฮียใจเย็นๆ"
"แต่ว่า"
"นี่มันเวลางานเดี๋ยวค่อยคุย"
เขาหันไปมองหน้าเด็กแสบของเขาก่อนจะยอมนั่งลงแต่โดยดีอย่างจำใจ ส่วนปลาวาฬพอเห็นว่าเฮียภูเขาสงบลงได้เธอก็ทำเป็นไม่รู้สึกอะไรแล้วเดินมานั่งลงข้างๆเจ้านายของเธอ
"สวัสดีค่ะ"
เฮียภูกับเฮียผารับไหว้หญิงสาว ส่วนเจ้านายของเธอเริ่มสงสัยว่าสามคนทำเหมือนว่ารู้จักกันมาก่อนอย่างนั้นแหละ
"รู้จักกันเหรอครับ"
"เอ่อ .. คือว่า"
เฮียภูกำลังจะบอกคุณแมนโด้ว่าปลาวาฬเป็นเมียของเขาแต่หญิงสาวก็ตัดบทซะก่อน
"รู้จักกันเฉยๆค่ะไม่มีอะไรหรอก"
เฮียภูมองหญิงสาวอย่างตัดพ้อเธอเย็นชากับเขามากจนเขาทำอะไรไม่ถูก ส่วนทางด้านของเฮียผาเขาอดสงสารพี่ชายไม่ได้แต่ไม่โทษปลาวาฬหรอกที่ทำแบบนี้เพราะถ้าเป็นใครใครก็โกรธทั้ง
