Kinabukasan ay nasa school na ako. Naglalakad ako sa hallway taas noo katulad lang ng dati kahit na nabubully ako. But everything is not normal today. Hindi normal dahil wala ng nangbubully sa akin and I was so glad with it. Naisip ko si South.
At ang mga kaibigan ko they are the ones who saved me from hell and now no one touches me or playing pranks on me. Nasaan na ba sila? Siguro napagdesisyunan na nilang ayaw na nila sa akin kaya di ko sila makita.
Napag-isipan ko ang mga nangyari kahapon and I know it's a long day, ang daming nangyari kahapon. All of it happened in just one day and today I'd rather sleep and be ignored instead of being bullied. I am tired today kahit kasisimula pa lang ng araw.
Kinuha ko ang mga librong gagamitin ko sa locker. Nang isinara ko iyon ay hindi ko napan
