Good Morning Smile

Chapter 13

Fast forward!

Naka graduate na ako at marunong na rin akong mag drive.tuwang tuwa ako ng makuha ko ang driver’s license ko.at makalipas ang isang buwan isang bagong kotse ang regalo sakin ni tita Alice.ayaw ko sana tanggapin dahil nahihiya ako pero sabi regalo daw nya yon sa graduation ko medyo na delayed lang ng bigay.nag work pa rin ako sa fast food ni Aiden habang nag hihintay ako sa ina aplayan kong trabaho. Naging ka close ko si Aiden kumpara sa pinsan nyang si Adam. Madalas din kaming lumabas magkasama dahil nga sa company nya ako nag part time.

“You know what girls i saw rashini and Aiden yesterday at the restaurant. I think they’re dating” dinig ko sabi ng isa kong ka trabaho. Akala ko mga pinoy lang ang chismoso ibang lahi din pala.

“Really? Well they’re both single”sabi pa ng isa. At ginulat ko sila ng bigla akong pumasok sa loob.

“Good morning guy’s!” Malakas kong bati sa kanila at matamis na nginitian ko sila. Oh yeah nagulat sila.nag kanya kanya sila ng kilos dahil alam nila na ayaw ko ng walang ginagawa.alam kasi nila na ayaw ko ng tatamad tamad at sinabi ko na dapat malinis ang store at mabilis ang kilos. Sa five years ko na nag work dito kahit part time lang ginawa akong manager ni Aiden dahil mas may tiwala daw sya sakin kaysa dati nyang manager nag nakaw ng pera kaya tinanggal nya.

Tita Alice calling… hello po tita”

“Anak anong oras ka uuwi?andito ako sa hospital” bungad na tanong nya at nagulat ako na nasa hospital sya.

“Ha tita bakit anong nangyari?” Tanong ko.

“Na accidenti si Adam,ito hind ko alam dahil apektado ang isang binti nya.” Sabi nya kaya nag alala na rin ako.

“Sige po tita agahan ko nalang ang uwi.”sabi ko at ginawa ko ang mga paper works ko saka ako nag hintay sa assistant ko .binilin ko sa kanya na may emergency ako kaya sya muna bahala sa store.tinawagan ko rin si Aiden at alam na nya pala kaya sinabi ko na umalis ako ng store ng maaga at ok lang daw.nang dumating ako sa hospital nakita ko sila tita at uncle sa labas.

“Tita,uncle “ bungad ko sa kanila.nag beso ako sa kanila pareho at naupo kami. “Kumusta po ang lagay ni Adam?” Tanong ko.

“Buti nalang talaga at hindi malala ang tama nya pero yong binti nya napinsala.kailangan operahan dahil na na baling buto.”nalungkot ako sa narinig.sa ilang taon ko dito bihira nalang kami mag kita ni Adam dahil bumukod sya ng bahay samin.ang reason nya mas malapit daw sa opisina kaya hinayaan na ni tita kahit labag sa loob nya dahil kahit hindi nya kadugo si adam mahal nya ito bilang anak. Mayamaya may lumabas na doctor.

“How’s Adam doc” bungad ni uncle James,

“He is lucky,but for now he will be needing your help.he needs to undergo therapy for him to able to walk again. But he is safe now” sabi ng doctor.

“Thank you doctor” sabi ni uncle

“No problem,its my job” at tumalikod na ito para bumalik sa loob.mayamaya bumukas ulit ang pinto at lumabas kasama ang mga nurse na tulak ang hospital bed na hinihigaan ni Adam.maraming nakakabit na tubo sa kanya at tulog sya.tahimik kaming sumonod sa kanila sa kwarto inilaan para sa kanya.

Dumating din si Aiden kinagabihan at kasama ko sya na nag bantay kay Adam sa hospital.tulog pa rin sya at malamang pag magising to magugulat na napinsala ang isa nyang binti.pina uwi ko muna sila tita Alice dahil iyak ng iyak at para makapag pahinga na rin.

“How are you Rashi,?I feel bad now for Adam.”sabi nya na nakatingin sa pinsan nya .

“Ssshhhh,don’t say that he can hear you” sabi ko sa kanya at napangiti naman sya.

“Really? Hmmm okay, hey asshole get up!! Lets go to the bar!” Sabi nya kay Adam sabay yugyog ng higaan kaya nagulat ako sa ginawa nya.

“Ano ka ba stop it!” Hila ko sa kamay nya at tumawa naman to lukong na to.

“What ? Im just trying to wake him up!”sabi nya kaya napakamot tuloy ako sa ulo ko.

“He will! Let him rest!”sabi ko sa kanya kaya umupo sya sa may upuan at kinalikot na ang cellphone,umupo na rin ako sa maliit na kama.

.

After one week na pananatili ni Adam sa hospital naka labas na rin sya at sa bahay nalang daw sya magpapagaling. Mas lalo syang tumahimik this time at nasa wheel chair sya dahil di pa magaling ang isa nyang binti.gusto sana kumuha ni uncle ng nurse pero nag presinta akong ako nalang ang mag alaga sa kanya.

“finish this so you can take you medicine” sabi ko sa kanya dahil parang wala syang gana kumain.

“Im full already please leave me alone”masungit na sabi nya.napa buntong hininga nalang ako.kinuha ko ang plato at nilagay sa may table.

“ if you don’t eat then how are you going to take the medicine ?” Tanong ko sa kanya.

“ just,just leave me alone please ! I don’t need your pity!” Madiin nyang sabi sakin kaya nainis ako.

“Who told you that i pitty you? fyi hindi ako naawa sayo bagkos naiinis ako sayo dahil matigas yang ulo mo grrrrrr sarap mong sakalin alam mo ba yon?” Tuloy tuloy kung sabi sa kanya kahit hindi nya na na intindihan yong mga sinasabi ko.

“Tsk!! Silly girl!” Sabi nya na may kasamang ngisi.

“What?! Kung ako nga nanay mo baka nabitin na kita patiwari!” Inis kong sabi na sinimangutan ko sya at nakita ko na nagpipigil siya sa pag tawa saka nya pinagulong ang wheelchair paalis ng dinning room.

“Rashinnnnnnn!” Tawag nya ng nasa may puno na sya ng hagdan. “Are you just going to stand there? Since you insist of helping me then what are you waiting for?” Sabi nya .seryuso ang mukha kaya napa labi ako sa kanya.

“Haaay kung may tupak nga naman ang isang tao di mo talaga malalaman kong ano ang nasa isip”bulong bulong ko sabi.

“What are you saying again silly girl?” Sabi nya.

“Don’t call me silly girl dahil baka di ko mapigilan sarili ko ihuhulog kita rito sa hagdan.” Banta kong sabi pero malamang di nya na gets.

“Tsk silly always talking to herself” sabi nya na iiling iling.

“Let’s go upstairs, kumapit ka sakin” sabi ko na hinawakan ko ang baywang nya medyo napa igtad pa sya sa ginawa ko at nilagay ko naman sa balikat ko ang kamay nya saka dahan dahan syang tumayo habang nakahawak ang isa niyang kamay sa may hamba ng hagdan.

“Slowly! Aaaarhhhh i hate this!!!” Reklamo nya ng ihakbang nya ang isa nyang paa n muntik na kaming mahulog.

“Stop complaining!!kunti na lang saka ka pa mag reklamo”sabi ko

“Tsk you again talking to yourself!! You sounds like mommy when she’s mad at daddy and I like that because I feel like you love me” sa sinabi nyang yon muntik ko na syang maihulog sa hagdan kong di lang ako nakapag pigil.

“Wow huh? How sure are you eh ang pangit mo kaya at ang sungit mo pa’” sabi ko at saka ko lang na realized na alam nya ang ibig sabihin ng pangit ang masungit.ramdam ko ang titig nya sakin

“Stop staring!!! Rude is staring.!” Pabiro kung sabi dahil binaliktad ko talaga dahil naka tingin pa rin sya sakin kahit nasa kwarto na kami.inaayos ko ang upo nya sa kama pati unan nya sa may likuran para maging comportable sya sa kama.

“ am I really hard to love? Is that why you don’t like me?” Sabi nya na nagpatigil sakin.hindi ko tuloy alam kung ano ang isasagot ko sa tanong nya kaya nag kunwari among di ko narinig ang sinabi nya.

“What did you say something?” Tanong ko kunwari.

“Tsk!! Never mind. You may leave im good now”sabi nya na pumikit na.tiningnan ko sya ng ilang minuto hindi ka mahirap mahalin adam pero hind ko alam kung totoo ba yan sinasabi mo. Lumabas na ako ng kwarto nya para mag ayos ng table sa baba..nag text na rin ako kay Aiden na di ako makakapasok sa shop.nag luto nalang ako ng arrozcaldo baka sakali magustuhan nya mamaya.