ZEPHYR'S P.O.V:
BIGLA na lang akong kumaripas ng takbo palabas ng building at walang kasiguraduhin kung saan ako dadalhin ng aking mga paa ngunit sa maze garden ng TDB Hotel napadpad.
Hinihingal na napaupo ako sa isa sa mga bench at sapo ang aking dibdib habang habol ang sarili kong hininga.
"Some storms are not meant to be weathered, they are meant to be a vortex that pulls you into the silence of your own brokenness."
Mabilis na hinugot ko ang aking baril na nakatago sa aking hita nang marinig ang boses na yun ngunit ganun na lamang ang gulat ko nang makita si Bloodfist na prenteng nakaupo sa dulo kung saan ako naroon habang may hawak siyang kopita at sumimsim doon.
"Tss, ikaw lang pala. Bakit ka ba nanggugulat?"
"I've been here the whole time. You're the one who just suddenly sat
