THE BROKEN MAN

CHAPTER 1

Face to face

Inayos muna ni Artemis Ang kanyang itsura, nandito siya ngayon sa isang sikat na kompanya para mag apply ng trabaho bilang isang sekretarya. Marami sila ngayong naka pila pero Ang iba ay lumalabas sa loob ng opisina ng CEO na umiiyak.

Ano Naman Kaya Ang nangyayare? Matatanggap Kaya siya? Sa dinami dami nilang nag apply ni Isa Wala pang natanggap. Di tuloy mapakali Ang dalaga dahil kinakabahan siya.

"Ho! Kaya mo to temis! Kayang Kaya mo to!" Pag papa lakas nito sa sarli.

" Miss. Vallega, ikaw na po" anunsyo ng isang babae. Nginitian niya muna Ito ng tipid bago dahan dahang nag lakad papuntang opisina ng CEO.

Habang papasok siya ay Ang lakas ng kalabog ng puso niya! Heck! Kinakabahan ako.

Pinihit nito ng dahan dahan Ang door knob, pinag papapiwisan narin Ito dahil sa matinding kaba at takot na baka Hindi siya matanggap. Sakanya Lang kase umaasa Ang pamilya niya eh.

Pagka pasok ni Artemis SA loob ay sumalubong sakanya Ang napaka laki at napaka gandang silid, napag hahalataan na lalake Ang may ari nito dahil sa desenyo at kulay nito. Nilibot ng dalaga Ang kanyang paningin hanggang sa tumigil Ito sa napaka gitna. May isang bultong naka talikod sa gawi niya, di Alam ni Artemis Kung namamalikmata Mata Lang ba siya? Pero parang may kahawig Ang likod nito at Ang buhok nito. Biglang pumasok sa isipan niya Ang isang lalake na dapat ay ibinaon na niya sa limot.

" Are you just gonna stand there?" Ani nang isang napaka lamig na boses na nakapag pabalik sakanya sa huwisyo. Naka talikod parin Ito pero Ang boses nito, tama! Ang boses nito! Napaka pamilyar! No! Hindi Naman siguro siya to diba?

" I-i'm sorry sir..." Mahina at utal Kong tugon, di Ito umimik Kaya nagpa tuloy ako sapag sasalita.

" I'm Artemis Reign Vallega, 25 years old. I'm here to apply a job as your secretary Sir..." Pakilala ko, bigla itong humarap sa gawi ko at nang mag Tama Ang mga Mata namin, ay napako ako sa kinatatayuan ko at para akong binuhusan ng malamig na tubig.

No... This can't be...no, no, no! That eyes! That mesmerizing grey eyes, hinding Hindi ko makakalimutan Ang mga Mata nito. Naka ngisi Ito ng malaki pero mahahalata mo Ang galit at puot sa mga Mata nito.

"Artemis... it's been 3 years...what a small world huh?" May pang uuyam na sambit nito, di parin ako maka galaw dahil sa gulat.

" So... you're here to apply as my secretary?" He ask with cold tone. I nodded and look away, I can't stare directly into his eyes.

" Why Artemis, nag hirap kana ba? Gumapang naba kayo sa lupa? I thought mayaman na kayo?" Panunuri nito sa klase ng pag tatanong niya ay parang nang iinsulto. Kaya di ako umimik.

" Dipa ba sapat Ang perang ninakaw mo sakin Artemis? Kulang paba? Oh baka Naman gusto mong dagdagan kopa?" Tanong nito sa matigas na boses.

Sa mga sinabi niya ay aaminin ko na nasasaktan ako, damn! He don't know nothing.

" Dikita ninakawan Von, manilawa ka diko magagawa Yun..." Mahina Kong depensa.

" And you want me to believe your bullshits? Sa tingin mo maniniwala ako sayo? Pagkatapos mokong lokohin at nakawan? Nah, save your shits b***h!" Tumaas Ang boses nito habang sinasabi yon.

I don't know pero pakiramdam ko maiiyak nako, Ang sakit kase eh sobrang sakit Niya mag salita. Hinusgahan Niya muna ako without knowing the truth. I know I have a mistake, and I regret what I did. Pero masisisi Niya bako? May dahilan ako kaya ko nagawa Yun.

" First of all Von, Hindi Kita ninakawan kase diko magagawa Yun! Second, don't call me b***h because I'm not a b***h! Third, don't judge me harsly without knowing the truth and the reason why I did that!" Sigaw ko dito dahil dikona kaya, tumutulo narin Ang mga luha ko.

Mukhang nagulat Ito dahil sapag sigaw ko pero kaagad ding naka bawi, napalitan Ang ekspresyon nito Mula sa gulat ay naging galit.

" You have no right to yelled at me, woman!" Sigaw nito na galit na galit na.

" And you have no right to insult me too Von!"

" Get out! Get the f**k out!"

" You don't need to shout! You jerk!"

" Leave! I don't wanna see your face anymore!"

" At satingin mo gusto koring Makita yang pag mumukha mo? Huh! Asa ka!"

Pagkatapos ay Dali Dali akong lumabas sa opisina nayun, bwiset na lalakeng Yun! Napaka walang hiya! Inis na inis akong nag lakad palabas. Nang maka salubong ko Ang babae kanina.

" Miss? Ayos kalang?" Tanong nito.

" Mukha bakong ayos? Paki Sabi sa gago nyong boss napaka walang hiya niya! Kala mo Kung sinong gwapo! Tangina niya kamo with matching middle finger!" Singhal ko dito at Dali daling umalis na sa kompanyang Yun.

Kung Alam kolang na siya Ang may ari nun Sana dinalang ako pumunta at nag apply! Mas gugustuhin ko nalang na mag trabaho sa karinderya kesa Makita Ang gagong Yun! Nasira tuloy Ang araw ko! Uuwi nalang ako bahala na bukas Kung saan ako mag aaply.

PABAGSAK Kong sinarado Ang pinto ng condo ko dahil sa pagod. Arg! Kapagod talaga! Nagugutom tuloy ako sa sobrang pagod kanina. Hanggang sa pumasok nanaman sa isip ko Ang naging tagpo namin kanina ni Von, my ex-husband. Yes, my ex-husband he is my husband before but something came up and I don't wanna think about it. Babalik nanaman Ang sakit at lungkot ng nakaraan. It's been 3 years since I divorce him. But still! The pain is still fresh.

I left him before because I have a reason, I did that for his own good. I know I hurt him so much. I loved him that's why I did that. I still remember how he kneeled in front of me and beg. Damn! It's hurt! It's f*****g hurt to see your man kneeling and begging for you to stay and Don't leave him! It broke my heart into million pieces.

And I know, I deserve his rage, I deserve his anger towards me. He's perfect man that many women wanted to and he don't deserve being in pain. While me? I'm a cruel, cruel wife of my perfect and kind husband...

Pinahid ko Ang luhang kumawala sa mga Mata ko, diko napansin na umiiyak na pala ako. Tatayo na muna Sana ako para pumasok sa kwarto ko para maligo ng biglang mag ingay Ang doorbell ng condo ko.

Sino Naman Kaya Yun? Wala Naman akong inaasahan na bisita ngayong araw eh, baka land lady Lang Yun?

Tumayo nako at nag lakad papuntang pintuan ng condo ko mamaya nalang ako maliligo pagka tapos Kong kumain.

Dali Dali Kong binuksan Ang pintoh at nanlaki Ang mga Mata ko ng makilala Kung Sino Ang nasa labas ngayon.

What are he doing here?

" What are you doing here? If you're here to insult me then just leave. I don't want any trouble." Pagod Kong bungad dito. Matiim Lang itong naka tingin sakin na para bang kinakabisado Ang mukha ko.

"So? Done checking me out?" I ask him and rolled my eyes.

"Let's talk Artemis"

" Talk about what? Remember? You said earlier you don't want to see my face anymore? Then why bothered to come here?" I ask him and grinned.

" Let me enter and I'll tell you why I'm here" walang ganang sambit nito pero tinaasan kolang Ito ng kilay.

" Okay, pasok"

At pumasok na Ito, pinaupoh ko Ito sa mahabang sofa at nag paalam muna ako saglit para ikuha siya ng maiinom.

Ano nanaman Kaya Ang sasabihin ng pesteng Yun? Nakaka inis na siya! Sabi niya ayaw niyang Makita Ang pag mumukha ko kahit kailan? Tapos ngayon siya Ang pupunta punta dito!

.

.

.

.

.

Short ud muna mga guys, busy si Author sa pag gawa ng module eh Kaya chill chill Lang:>

Enjoy reading everyone, Don't forget to vote and follow:)