On yaşından beri düşüp kaldığı ve bir daha da kalkamadığı soğuk betonda uyuyordu.Acının yüreğine bir hançer gibi saplanıp kaldığı yerdeydi.Burnuna kan kokusu geliyor kalbi sıkışıyordu.Bir ses geldi kulağına bahçe kapısının açıldığını hissetti ama gözlerini açamıyordu.Burnuna tanıdık ve çok sevdiği bir koku geldi bu annesinin kokusuydu.Çok sevdiği hatta âşık olduğu bir koku daha alıyordu.Ayak sesleri gelip başucunda durdu ve kulaklarında çok özlediği bir ses yankılandı.Annesinin sesi...
Sıcacık sevgi dolu bir eda ile
"Cihan..."dedi.
Konuşmak istiyor ama cevap veremiyordu.
Annesi tekrar
"Cihan...Kalk artık oradan."diyerek elini tuttu.
Cihan kendini zorlayarak gözünü açtı.Annesi gülümseyerek kendine bakıyordu.Annesinin elinden tuttuğu, gelinlik giymiş bir kadın daha vardı.Gözlerini oval
