ห้องอาหารตกอยู่ในความเงียบหลังจากที่โรเบิร์ตสารภาพว่าเขาเข้าไปในห้องทำงานของเศรษฐีจริง แต่ไม่ได้เป็นคนขโมยเพชร
อเล็กซ์นั่งนิ่ง ใช้ปลายนิ้วแตะขอบแก้วไวน์เบา ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง
อเล็กซ์: (น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม) “งั้นเรามาทบทวนเหตุการณ์กันอีกครั้งดีไหมคะ?”
ทุกคนบนโต๊ะอาหารหันมามองเธอ ลอว์เรนซ์ มองโรเบิร์ตด้วยสายตาผิดหวัง วิคตอเรีย หน้าซีดและไม่กล้าพูดอะไร
อเล็กซ์: (ทอดสายตามองโรเบิร์ต) “ไฟดับครั้งแรก… คุณโรเบิร์ตกำลังเดินผ่านห้องทำงานของเศรษฐี และเห็นว่าประตูเปิดอยู่พอดี ถูกต้องไหมคะ?”
โรเบิร์ต: (พยักหน้า) “ใช่…”
อเล็กซ์: “คุณตกใจ และรีบกลับไปที่ห้องของตัวเอง เพราะคิดว่าจะกลับไปเอาถุงมือกันรอยนิ้วมือ… คุณยังไม่ได้ตัดสินใจจะขโมยเพชรในตอนนั้น คุณแค่คิดว่า ถ้ามีโอกาส มันก็คงเป็นไปได้”
โรเบิร์ต: (ก้มหน้าหลบตา) “ใช่…”
อเล็กซ์: “พอคุณออกจากห้องมาอีกครั้ง คุณพบว่าไฟกลับมาแล้ว และ
