EP1(รีไรท์)
322 Words
บรรยากาศฝนตกปรอยๆ ท่ามกลางเมืองที่เงียบสงบ มีร่างหนึ่งร่างกำลังเดินโซซัดโซเซไปตามถนน ไต้ฝุ่น เตตะวัน เขามีเลือดไหลอาบตัวเกิดจากแผลที่ไหล่แต่ที่เลือดมันไหลอาบเต็มตัวเพราะว่าฝนที่กำลังตกใส่ตัวเขาจนเปียกไปหมด
“เจ็บสัส” เตตะวันสบถออกมา ตอนนี้เขาทั้งแสบแผลทั้งจะเป็นลมเพราะเสียเลือด
“โชยุ!แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้แอบออกมาด้านนอก” หูของไต้ฝุ่นได้ยินเสียงเล็กๆ แว่วมาด้านหน้า
“…”
ตุบ!
“กรี้ด…!”
ไต้ฝุ่นค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา เขาหรี่ตามองแสงไฟที่ให้ความรู้สึกไม่คุ้นเคยแต่รู้สึกอบอุ่น
“เมี้ยว!”
“เฮ้ย! โอ้ย!”
“ฟื้นแล้วหรือคุณ อย่าพี่งรีบลุกสิ” เขามัวแต่ตกใจแมวตัวสีดำตาฟ้านี่แล้วเกิดความสับสนมึนงงไปหมด
“…” ไต้ฝุ่นไม่ได้พูดอะไรออกไป เขานั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น
“อ๋อ..คือเราออกไปตามแมวอยู่ด้านล่างคอนโดแล้วจู่ๆ คุณก็เป็นลมล้มตึงใส่หน้าเราค่ะ เลยพาขึ้นมาที่นี่แล้วก็ทำแผลให้ค่ะ” บุคลิกเธอดูเป็นคนขี้อายแต่กลับพูดออกมาเยอะแยะมากมาย แต่หน้าเธอจิ้มลิ้มน่ารักมาก ใส่แว่นซะด้วย
“ขอบใจ” ไต้ฝุ่นแทบไม่มีแรงตอบ เขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงต่อ
“อะ..เอ่อคุณงีบอีกซักพักก็ได้ค่ะ แต่ต้องกินข้าวต้มกับยาก่อนเพราะคุณตัวร้อนมากค่ะ” เธอไม่มีท่าทีกลัวเขาเหมือนกับคนอื่น เธอเป็นแค่ผู้หญิงเล็กๆ ที่อยู่คนเดียว
“ไม่กลัวรึไง”
“ไม่ค่ะ กลับมาต้องกินให้หมดแล้วพร้อมกินยานะคะ” ว่าแล้วเธอก็เดินออกจากห้องนอนไป ใครวะไอ้เหี้ย นี่เมียกูรึเปล่า
“สั่งจัง” แต่ดีที่เธอช่วยเขาไว้ ต้องขอบคุณซักหน่อย
- Writer
