EP06(รีไรท์)
1111 Words
"ของใคร"
"ของเราค่ะ เราเก็บเงินซื้อเองนะ"กีตาร์สีฟ้าตัวโปรดของเธอ เธอเก็บเงินซื้อมันมาในราคาห้าพันกว่าบาทตอนมัธยม ภูมิใจสุดๆ
"เชี่ย เท่ห์จัดผู้หญิงเล่นกีตาร์"จู่ๆรันรานาก็เริ่มกลายเป็นสเปคของเตตะวันมากขึ้นเรื่อยๆ
"เปล่าเราเล่นไม่เป็นหรอก เราชอบก็เลยซื้อไว้ก่อนค่ะเผื่อเล่นเป็น"เธอชอบดูคนอื่นเล่น ชอบกีตาร์ ชอบเพลง แต่เธอเล่นไม่เป็นหรอกนะ ไม่มีเวลาหัดเล่นด้วย
"เดี๋ยวเราสอน"ถึงจะงงๆไม่เข้าใจหน่อยๆแต่เตตะวันก็คิดว่าแปลกดี เตตะวันนั่งลงบนโซฟาและยอมให้รันรานาทำแผลให้อย่างไม่อิดออด
"เหมือนไปกัดกับหมามา"
"หึ ก็หมารอบกัด"เขาแค่นหัวเราะเบาๆ รันรานาแม่งสเปคเลยว่ะ เขาจะทำอย่างไรดี ผู้หญิงคนเดียวที่รู้สึกว่าใช่ขนาดนี้ เขายากที่จะปล่อยเธอไปแต่เขาก็ไม่สามารถมีเมียทั้งๆที่เป็นนักเลงแบบนี้ได้เหมือนกัน ยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตใครด้วยซ้ำ ลำพังตัวเขาเองยังเอาตัวไม่รอด
เตตะวันถือวิสาสะหยิบกีตาร์ของเธอมาเล่นเพลงที่มันแล่นเข้ามาในหัวของเขาตอนที่เจอเธอ ณ ตอนนี้ เป็นเพลงที่เหมาะกับเธอดี เป็นเพลงที่เจอเธอแล้วต้องนึกถึงเพลงนี้ในหัว เธออย่างกับหลุดออกมาจากความฝัน ปล่อยไปก็ไม่ได้แต่จะเอามาครอบครองก็คงเป็นไปได้ยาก
"เพลงเพราะดีนะ ชื่อเพลงอะไรเหรอ"รันรานาแอบใจเต้นแรงกับเนื้อเพลงที่เขาร้องแต่ก็ต้องเก็บอาการไว้ เธอเป็นคนที่ชอบซึมซับความหมายเนื้อเพลงและรู้ว่าเพลงนั้นๆหมายถึงอะไร แต่เธอก็ไม่อยากคิดไปเอง เตะตะวันอาจจะเล่นเพลงนี้ให้ทุกคนทั่วไปฟัง
"เสียดายรักเธอ"บทจะนิ่งเขาก็นิ่งมาก ท่าทางที่นั่งจับคอร์ดกีตาร์อย่างตั้งใจไม่พูดไม่จา ตอบแค่ที่ถาม มันมีเสน่ห์จัง บ้าจริง
ครืด..ครืด..
"ว่า"จู่ๆก็มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของเขาเข้ามา
'แดกเบียร์ป่ะ'เขาเปิดสปีกเกอร์ดังให้รันรานาได้ยินเพราะแอบเห็นสายตาเธอที่มองตั้งแต่มือถือดังจนเขากดรับ
"ไม่ว่าง"เขาไม่อยากเสียเวลาที่อยู่กับรันรานาไป ไม่ใช่โอกาสที่ใช้เวลาด้วยกันจะมีถมไป
'อะไรเข้าสิงมึงสัส กูหูฝาดไปหรือไรวะ'
'พลาดได้ไงเสือไต้ เดี๋ยวไปร้านเปิดใหม่แม่งมีแต่สาวแจ่มๆ'
"ไอ้สัส กูไม่ใช่คนแบบนั้น"ไอ้เจมส์แม่ง รันรานาจะมองเขายังไงวะเนี่ย
'ไม่มากูตามบุกมึงแน่ๆ'
"เออๆเดี๋ยวไป"
เตตะวันนั่งเล่นกีตาร์ให้รันรานาฟังจบไปสามเพลง เธอรู้สึกชอบเสียงของเขามันเป็นเสียงทุ้มโทนต่ำแต่น่าฟัง มันสบายหูและมีเสน่ห์มากๆ มันทำให้รู้สึกผ่อนคลายและหลงไหลอย่างเคลิบเคลิ้มที่แปลว่าอยากมีเตตะวันเป็นของตัวเองและเล่นเพลงให้ฟังในทุกๆวัน
"ถอดแว่นไม่ได้เหรอ"เขาเห็นเธอใส่แว่นตลอดเวลาไม่เคยถอด อยากลองเห็นตอนถอดอยู่เหมือนกัน
"เราสายตาสั้นลบหกร้อย"หากเธอถอดคงมองอะไรไม่ค่อยชัด แม้แต่คนตรงหน้า
"เมี้ยวๆ"โชยุวิ่งเล่นไปมาเหมือนมาดีใจ อาจจะเพราะเจอบทเพลงที่ถูกใจมัน
"หึๆตลกดีว่ะ"
"ดีดอะไรลูก"เธออุ้มมันมากอดมาหอม เป็นภาพที่น่ารักดี
"ไปแดกเบียร์กับเราป่ะ"
"ไม่เอาอะ เราจะอ่านหนังสือ"ทำไมรันรานาไม่ลุกมาตบหน้าเขาเลยวะแบบนี้
"อ่านไรเยอะแยะ ไปผ่อนคลายบ้างดิ"
"แต่เราเรียนหมอ เราใกล้จะสอบแล้วค่ะเราต้องอ่านหนังสือ"หากเธอเอาเวลาไปเที่ยวเล่นเกรดเทอมนี้เธอคงตกวูบแน่ พ่อกับแม่คงผิดหวังในตัวเธอ
"น่า ไปแป๊บเดียวเดี๋ยวมาส่ง"เขาอยากพารันรานาไปด้วย ไปเปิดหูเปิดตา ดูทรงเธอน่าจะอยู่แต่ห้องไม่ไปเรียนรู้โลกภายนอก
"ไม่เอา คุณเองก็ต้องอ่านหนังสือนะ ไปอ่านหนังสือเลยค่ะไม่ต้องกินเบียร์"
"ขี้บ่นจังวะนา เป็นห่วงหรือเป็นเมีย"เขายีหัวเธออย่างอดไม่ได้ ใบหน้าน่ามันเขี้ยวของรันรานาช่างน่าเอ็นดู
"นะ..นี่อย่ามาทำทรงผมเราพังนะ เราไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น"เธออุตส่าห์ทำลอนตั้งนาน ไม่อยากอยู่ใกล้เขาแล้วเพราะเธอหวั่นไหว
"น่ารักดีว่ะ"ชิบหายละ เขาพูดอะไรออกไป
"..."
"โทษที ไอ้แมวเหี้ยนี่อะน่ารักดี"โชยุรับจบทุกงานจริงๆ
เตตะวันลากรันรานามาร้านเหล้าด้วยได้จริงๆ กว่าเธอจะยอมมาก็ปาไปเป็นเวลาสามทุ่มแล้ว เธออิดออดว่าพรุ่งนี้มีเรียนแถมใกล้สอบต้องอ่านหนังสืออะไรไม่รู้ ป่านนี้เพื่อนเขาเรื้อนละมั้ง
"ช้าสัสๆ"มาถึงเจมส์ก็เอ่ยปากบ่นคนแรกเลย
"รอนา"
"ว้าว นั่นมองน้องแว่นคนนั้นนิ"เจมส์เซอร์ไพส์มากสุดเพราะตั้งแต่คบกันมาก็ไม่เคยเห็นเตตะวันจะหิ้วหญิงติดสอยห้อยตามมาด้วยซักที อย่าว่าแต่หิ้วมาเลย จีบยังไม่เคยเห็น
"สวัสดีค่ะ"รันรานาเมื่อเห็นเจมส์เป็นรอบสองเธอจึงเริ่มคุ้นชินมากขึ้น แต่พวกเขาก็แอบน่ากลัวอยู่ไม่น้อย สักลายกันทุกคนเลย หน้าโหดสุดๆ เธอเลยใจดีสู้เสือเลือกที่จะสวัสดีทุกคน
"สวัสดีครับ ว่าแต่ทำไมแต่งตัวแบบนี้มา"เสื้อฮู้ดกางเกงวอร์มขายาว หน้าก็ไม่แต่ง แต่เธอเป็นคนที่สวยมากๆจึงทำให้ดูจิ้มลิ้มน่ารักแทน
"พี่ไต้ฝุ่นบอกว่ารีบค่ะ"เธอเลือกที่จะแทนไต้ฝุ่นว่าพี่เพราะเขาก็คงเป็นรุ่นพี่เธอจริงๆ เห็นบ่นปรายๆว่าอ่านหนังสือสอบไปทำไมในเมื่อเขาจะเรียนจบแล้ว
"พี่ไต้ฝุ่น?ฮ่าๆๆไอ้เหี้ยกูจะรั่ว"โชนเพื่อนอีกคนในกลุ่มของเตตะวันไม่เคยได้ยินคำนี้ออกมาจากปากผู้หญิงคนไหนเลย
"เรียกเฮียไต้ดิ"จู่ๆเตตะวันที่นั่งเงียบก็พูดขึ้น
"เชี่ย"ประโยคเดียวสตั๊นไปทั้งกลุ่ม
- Writer
